Chapter Title : കണിവെള്ളരികൾ [ഋഷി]

തന്നെ തീർക്കണ്ടതുകൊണ്ട് അതിൽ മുഴുകി. അവളെപ്പറ്റിയുള്ള ചിന്തകൾ അധികം എന്നെച്ചൂഴ്ന്നില്ല. അത്ര ബിസിയായിരുന്നു.

വീട്ടിൽച്ചെന്നപ്പോൾ മൂപ്പിലാത്തിയുണ്ട്. ടിഫിൻ കാരിയറുകളിൽ ചോറും, ചപ്പാത്തിയും, തോരനും, മെഴുക്കുപുരട്ടിയും ചിക്കൻ കറിയുമെല്ലാം നിറയ്ക്കുന്നു. ഞാനൊന്നിളിച്ചു കാട്ടിയിട്ട് മോളിലേക്കു വിട്ടു. ഒരു കുളി പാസ്സാക്കി മൂപ്പിലാത്തി അലക്കി മടക്കിവെച്ചിരുന്ന നിക്കറും ടീഷർട്ടുമണിഞ്ഞ് താഴേക്കു വിട്ടു. ഹോളിൽ രണ്ടു സഞ്ചികളിലായി ടിഫിൻ നിറച്ച തൂക്കുപാത്രങ്ങൾ നിരത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഞാനതൊക്കെയൊന്നു സർവ്വേ ചെയ്തുകൊണ്ടു നിന്നപ്പോൾ തോളത്തൊരു സ്പർശം! തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ മൂപ്പത്തി! അയ്യട! മന്ദഹസിക്കുന്നു! സ്ഥിരം പുച്ഛഭാവമില്ല. മാത്രമല്ല, പതിവു മാക്സിക്കു പകരം ഉഷപ്പെണ്ണിൻ്റെ വേഷം! ഒറ്റമുണ്ടും ബ്ലൗസും. വേറൊന്നുമില്ല! ദൈവമേ! മൂപ്പിലാത്തി എന്നെ കമ്പിയടിപ്പിച്ചു കൊല്ലുമോ?

ഇവിടെ, നിങ്ങളുടെ അനുവാദത്തോടെ ഒരു നിമിഷം വർത്തമാനത്തിൽ നിന്നും ഇത്തിരി ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവട്ടെ... വാണമടി തുടങ്ങി അധികനാളുകൾ കഴിയുന്നതിനു മുന്നേ വീട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങളെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടുഴിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. വെളുത്ത കൊലുന്നനെയുള്ള ചേച്ചിയോട് ഒരാകർഷണവും തോന്നിയിരുന്നില്ല. അവളുടെ ഊമ്പിയ സ്വഭാവം ... ആ സ്വാർത്ഥത... എല്ലാമങ്ങൊറ്റയ്ക്ക് അനുഭവിക്കാനുള്ള ആർത്തി... അനിയനോടുള്ള ഒടുങ്ങാത്ത കുശുമ്പ്.... എൻ്റെ ചെല വിവരദോഷികളായ കൂട്ടുകാരൊക്കെ അവളെക്കണ്ടാൽ കവാത്തുമറക്കുന്നതു കണ്ടിട്ടും എനിക്കവളോടു വെറുപ്പായിരുന്നു!

എന്നാൽ! അധികാരസ്വരൂപിണി! അമ്മ, അങ്ങനെയല്ലായിരുന്നു. ഞാനിത് മുൻപും സൂചിപ്പിച്ചതാണ്. അമ്മയോടുള്ള എൻ്റെ അഭിനിവേശം. ഒരിക്കലും സ്വന്തമാവില്ലെന്നുറപ്പുള്ള എന്നാലെൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ എന്നും സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിരുന്ന കൊഴുത്ത സ്ത്രീ..

പതിനേഴായപ്പഴാണ് എനിക്കു പെട്ടെന്നുയരം വെച്ചത്. അതുവരെ അച്ഛനെപ്പോലെ ഞാനുമൊരു കുള്ളനായിരുന്നു. എന്തേലും വികൃതിയൊപ്പിച്ചാല് മൂപ്പിലാത്തി ഒരു ദാക്ഷിണ്യവുമില്ലാതെ നിക്കറഴിപ്പിച്ച് കുനിച്ചു നിർത്തി കുണ്ടീലെ തോലു പൊട്ടുന്നതുവരെ ചൂരൽ പ്രയോഗം നടത്തുമായിരുന്നു. പിന്നൊരു കാര്യമെന്തെന്നാൽ ചൂരൽക്കഷായം കഴിഞ്ഞാൽ