Chapter Title : കണിവെള്ളരികൾ [ഋഷി]

ഇറക്കിവെട്ടിയ ബ്ലൗസിൻ്റെ മോളിൽ ആ മുലക്കുടങ്ങൾ വെളിയിലേക്കു തള്ളിനിൽക്കുന്നു! ആ നടുവിലെ ആഴമുള്ള വെട്ട്! അതൊന്നുമല്ല താരം! ആ മുലകൾ ചുരത്തി ബ്ലൗസിൽ പടർന്ന് ആ വലിയ ഇരുണ്ട മുലക്കണ്ണുകളുടെ വൃത്തവും മുലഞെട്ടുകളും തെളിഞ്ഞു കാണാം. ഉഷപ്പെണ്ണ് അതറിഞ്ഞിട്ടില്ല! ഇറക്കിയുടുത്ത മുണ്ടിനുമേലേ ഇത്തിരി തള്ളിയ വയറും ഒത്ത നടുക്ക് ആഴത്തിലുള്ള വട്ടമൊത്ത പൊക്കിൾച്ചുഴിയും കൂടിക്കണ്ടപ്പഴേക്ക് ആകപ്പാടെ ഒരു തളർച്ച!

ഞാൻ കഷ്ട്ടപ്പെട്ടെണീറ്റു. കമ്പിക്കുണ്ണ പെണ്ണുമ്പിള്ള കാണാതിരിക്കാൻ തിരിഞ്ഞ് ബാത്ത്റൂമിലേക്കു നടന്നു. മധൂ! പത്തുമിനിറ്റ്. ഹോസ്പിറ്റൽ അപ്പോയിൻ്റ്മെൻ്റിനു പോണം. അവള് പിന്നിൽ നിന്നും പറഞ്ഞു.

ഇതെന്ത് മൈര്! ഞാനിവളുടെ വേലക്കാരനോ? തള്ളേ! ഞാനമ്മേനെ ഓർത്ത് പല്ലിറുമ്മി.

പെടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നപ്പഴാണ് ആ കണിവെള്ളരികൾ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞത്! അമ്മേ! ഇത്തവണ മൂപ്പത്തിയോട് സൈലൻ്റായി ഒരു താങ്ക്സ് പറഞ്ഞ കാര്യം ദയവുചെയ്ത് നമ്മടെ ഇടയിലിരിക്കട്ടെ ബ്രോസ്, സിസ്റ്റേർസ്!

വായും മുഖോം കഴുകി ടിഷ്യൂ എടുത്തു തുടച്ചിട്ട് ( അവിടെ തൂങ്ങിക്കിടന്ന ടവലിനെ എനിക്കു വിശ്വാസം പോരാ) വെളിയിലിറങ്ങി. പെണ്ണ് പിന്നേം മാഞ്ഞിരിക്കുന്നു! ടേബിളിൽ കാറിൻ്റെ ചാവിയുണ്ട്. ഞാൻ വെളിയിലിറങ്ങി വണ്ടി സ്റ്റാർട്ടു ചെയ്തു. അവിടിരുന്നു.

അരമണിക്കൂർ. മൊബൈലിൽ ഗെയിം കളിച്ചു മടുത്തു. അപ്പോഴതാ പുറകിലെ ഡോറു തുറക്കുന്നു. കാറിനകത്ത് പെണ്ണിൻ്റെ മണം! വേറൊന്നും പറയാനാവില്ല. ഞാനാരിവളുടെ ഡ്രൈവനോ?

സോറി മധൂ. മോനുള്ളതോണ്ടാ ബാക്കിൽ കേറിയത്! നീണ്ട വിരലുകൾ എൻ്റെ കഴുത്തിലിഴഞ്ഞു. ആഹ്...

ഞാൻ വണ്ടിയെടുത്തു. എങ്ങോട്ടാ പോവണ്ടേ?

ഹോസ്പ്പിറ്റലിലേക്കാടാ മോനേ! നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാമോ?

ഉം? ഞാൻ ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

എന്നെ ചേച്ചീന്നു വിളിക്കാമോടാ? ആ സ്വരത്തിലൊരു തേങ്ങലുണ്ടായിരുന്നു!

ശരി, ഉഷേച്ചീ!