Chapter Title : കണിവെള്ളരികൾ [ഋഷി]

കണ്ണുകൾ അപേക്ഷിച്ചു.

ഞാനെന്താണ്. വേണ്ടത് ഡോക്റ്റർ? താഴ്മ്മയായി ഞാനാരാഞ്ഞു....

ആ കണ്ണുകൾ മൃദുവായി. മധൂ! നിനക്കറിയാല്ലോ! ചേച്ചിക്കൊരു സപ്പോർട്ട് സിസ്റ്റമില്ല, നീയല്ലാതെ. അവർ മോണിട്ടറിലേക്കു നോക്കി. ഉഷേടെ ഹീമോഗ്ലോബിനും ചോരയിലെ അയൺ കണ്ടെൻ്റും വളരെ കുറവാണ്. പിന്നെയും പ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്. വെളീന്നൊള്ള ആഹാരമാണ് ഒരു കാരണം.. അതോണ്ട് നിൻ്റെ ഇടപെടൽ വളരെ പ്രധാനമാണ്.

ഞാനന്തം വിട്ട് ഉഷയെ നോക്കി!

അത്... മധു ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ. അവനിതൊന്നും അത്ര പരിചയോമില്ല. ഉഷ ക്ഷമാപണസ്വരത്തിൽ! ഫക്ക്! ഇവളിതെന്നാ പറഞ്ഞോട്ടു വരുന്നത്?

ഉഷേ! അപ്പോൾ ലാബിൽപ്പോയി ഒരു ബ്ലഡ് സാമ്പിൾ കൂടി കൊടുക്കണം. പോയിട്ടു വരൂ. മാഡം മന്ദഹസിച്ചു. അവള് കുഞ്ഞിനേം വാരിയെടുത്ത് സ്ഥലം വിട്ടു. ഞാനൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഇട്ടിരുന്ന ടോപ്പിനെന്തൊരിറുക്കം! ദൈവമേ! ഇപ്പഴാണ് ആ മത്തങ്ങാക്കുണ്ടികളുടെ വലിപ്പവും തുളുമ്പലും ഞാൻ കാണുന്നത്! തൊണ്ട വരണ്ടുപോയി.

സാരമില്ലടാ... ഏതോ കൊതിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധമെന്നെ ചൂഴ്ന്നു... ഞെട്ടിയുണർന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ഹേമാവതി ഡോക്ട്ടർ എൻ്റെയടുത്തു നിൽക്കുന്നു! ആ മുട്ടൻ മുലകൾ എൻ്റെ ബോധമണ്ഡലമാകെ നിറഞ്ഞു.. ഒരു കൈ എൻ്റെ തോളത്തമർന്നു. കയ്യില്ലാത്ത ബ്ലൗസ്! അവിടെ നിന്നുമുയർന്ന ഗന്ധമാണ്! ആഹ്.. ചെറുതായി തലകിറുങ്ങി... പോരാത്തതിന് ആ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിൽ നിന്നും പ്രസരിക്കുന്ന ചൂട്!

ഞാനൊന്നുമറിയാത്ത മണ്ടനെപ്പോലെ തലയാട്ടി! അല്ല ശരിക്കും ഒന്നും മനസ്സിലായിട്ടില്ലായിരുന്നു!

അതേയ്... അവളു നിൻ്റെ ചേച്ചിയല്ലേ. വകേലൊരമ്മായി വരാൻ ഇനീം രണ്ടാഴ്ച്ചയില്ലേ! ( ഇവരെന്തൊക്കെയാ പിച്ചും പേയും പറയണത്) അതു വരെ നീ വേണം അവള് നന്നായി ഭക്ഷണവും മരുന്നുകളും കഴിക്കുന്നുണ്ടോന്നു നോക്കണ്ടത്. നിൻ്റെ മൊബൈൽ നമ്പറു പറഞ്ഞേ! മേശയുടെ വക്കിൽ കനത്ത കുണ്ടിയമർത്തി നിന്ന് ഇപ്പോഴിത്തിരി ശാന്തയായ സിംഹി മൊഴിഞ്ഞു.

ഞാനൊരു പാവയെപ്പോലെ എല്ലാമനുസരിച്ചു. മിടുക്കൻ! ഹേമാവതി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എൻ്റെ കവിളിൽത്തട്ടി. പിന്നെ തിരിഞ്ഞു സീറ്റിലേക്കൊഴുകി.. ആ കുണ്ടികൾ! ഭഗവാനേ! ഭൂഗോളം പോലെ!

തിരികെ വണ്ടീലിരുന്നപ്പോൾ ഉഷപ്പെണ്ണ് ഇത്തിരി ക്ഷമാപണസ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി... അത്... മധൂ! കൂടെയാരാ വന്നതെന്നു ഡോക്റ്റർ ചോദിച്ചപ്പോൾ അനിയനാണെന്നു പറഞ്ഞുപോയി! സോറി. നിനക്കു ബുദ്ധിമുട്ടായെന്നറിയാം. പേടിക്കണ്ട. ഞാൻ നിന്നെ ശല്ല്യപ്പെടുത്താനൊന്നും പോണില്ല.

ഓ! അതു സാരമില്ല ചേച്ചീ. പിന്നേ വെളീന്നൊള്ള ആഹാരം കഴിക്കരുതെന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞതു കേട്ടില്ലേ! വീട്ടിലമ്മയോട് ഫുഡ്ഡ് കൊടുത്തുവിടാൻ പറയാം... (ങേ! ഞാനെന്താണ് പുലമ്പുന്നത്!).

ഓ വേണ്ടടാ. ഐ വിൽ ടേക്ക് കെയർ. രണ്ടാഴ്ച്ചയല്ലേ ഒള്ളൂ. അതു കഴിഞ്ഞാല് അമ്മായി വരും. പെണ്ണ് പറഞ്ഞതു കേട്ടപ്പോൾ ഞാനൊന്നയഞ്ഞു. ശരി ചേച്ചീ! എനിക്കിപ്പം പെണ്ണിനോടുള്ള