Chapter Title : കഞ്ഞിവീഴ്ത്ത് [TGA]

മട്ടിൽ തലയാട്ടി കൊണ്ട് അവര് നേരെ നടന്നുപോയി. വാഷ്റൂമിലെക്കാകണം. ഇതോക്കെ വെറും ചായകോപ്പയിലെ കൊടുംകാറ്റ്, കാര്യമാക്കാനില്ല, ഈ തള്ളക്കോന്നും ക്കോന്നും വീട്ടിൽ പോകാൻ നേരമായില്ലെ, എല്ലാരും സ്ഥലം വീട്ടിരിക്കുന്നു.

എൻറ്റെ ശ്രദ്ധ വീണ്ടും കസെര പണിയുന്നതിലെക്കു തിരിഞ്ഞു. ഇതു വലത്തോട്ടല്ലെ മടക്കെണ്ടത്…. അതോ ഇടത്തോട്ടോ….. തിരിച്ചും മറിച്ചും മടക്കി മടക്കി സമയം ഏഴു മണി കഴിഞ്ഞു .കസെരയങ്ങോട്ട് ബലക്കുന്നില്ല.. സെക്യുരിറ്റി കുറുപ്പെട്ടൻ വന്നു ലൈറ്റെല്ലാം അണച്ചു. എൻറ്റെ ക്യുബിക്കിളിൽ മാത്രം വെട്ടമുണ്ട്.മിന്നാമിന്നുങ്ങിൻറ്റെ നുറുങ്ങു വെട്ടം. മതിയായി….. തോൽവി സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു.പേപ്പർ ചുരുട്ടി വെസ്റ്റ് ബാസ്ക്കറ്റിലെക്കോരെറുകൊടുത്തു, ബാല്യം ജയിച്ചിരിക്കുന്നു. സിസ്റ്റവും അണച്ച് ഭാണ്ഡവും തോളിലെറ്റി ഞാൻ എണീച്ചു,നല്ല തണുപ്പ്, കുറുപ്പെട്ടൻ എസി അണക്കാൻ മറന്നിട്ടുണ്ട്.സർവത്ര ഇരുട്ട്, അനിതാ പിള്ളയുടെ ക്യുബിക്കിളിലും വെട്ടമുണ്ട്.അവരിതു വരെ പോയിട്ടില്ല. ഞാൻ അങ്ങോട്ടു നടന്നു. സാമാന്യ മര്യാദയല്ലെ ഒന്നു പറഞ്ഞിട്ട് ചെയ്തിട്ട് പോയെക്കാം. ഇനിയെങ്ങാനും CFO യോട് ചെന്ന് കൊളുത്തികൊടുത്താലൊ..

“ഹലോ മാഡം… പോകുന്നില്ലെ…”

“ഹാ… എറങ്ങുവാണോ…. എന്തായി പേപ്പർ കംപ്ലിറ്റ് തീർത്തോ?” ചമ്മിയ ചിരി തന്നെ എനിക്കായുധം.

“ഹാ എന്തായാലും വന്നതല്ലെ… ഞാനെ കൊറച്ച് പ്രിൻറ്റ് വിട്ടിട്ടുണ്ട് അതോന്നു എടുത്ത് തന്നിട്ട് പോ…” അനിതാ പിള്ള ഓഫീസിൻറ്റെ അങ്ങെയറ്റത്തുള്ള പ്രിൻറ്ററിൻറ്റെ നേരെ കൈചൂണ്ടി.

ചേതമില്ലാത്ത ഉപകാരം… ഞാൻ ചെന്ന് പ്രിൻറ്റെടുത്തുകൊണ്ട് വന്നു. നാളത്തെക്കുള്ള ടെൻറ്ററിൻറ്റെ പേപ്പറുകളാണ്. ഒരെ സാധനം തന്നെ രണ്ടും മൂന്നും വട്ടം പ്രിൻറ്റ് വിട്ടിട്ടുണ്ട്, ഒരോരോ ദുരന്തങ്ങൾ

“താങ്ക്യൂ….ഒരു സഹായം കൂടി, അതെ എനിക്ക് ഈ RKM എന്നുള്ള ഐറ്റത്തിൻറ്റെ മാത്രം ഡീറ്റെയ്ൽസ് എടുത്തു തരാൻ പറ്റോ…” പ്രിൻറ്റെല്ലാം മേടിച്ച് ഡെസ്കിൽ