Chapter Title : കൺകെട്ട് [ആനീ]

പോരാത്തതിന് മഞ്ഞും, ഇ ഊട്ടിയിലേക്ക് ചേച്ചി കൃഷ്ണയെ കെട്ടിച്ചു വിട്ടിട്ട് ഇന്നേക്ക് രണ്ടുവർഷമായി കാണണം ചേച്ചി കൃഷ്ണയുടെയും ദേവന്റെയും ജീവിതം ആരെയും അസൂയ പെടുത്തുന്നതുതന്നെയായിരുന്നു, എന്തിനേറെ പറയുന്നു ചില നേരത്ത് തനിക്കുപോലും അത് തോന്നിയിട്ടുണ്ടെന്നു അവൾ ഓർത്തു..

എന്നാലും ചേച്ചി എന്താവോ വാതിൽ തുറന്നു വരാത്തത് സാധാരണ വീടിന്റെ മുന്നിൽ കാർ വന്നു നിന്നാൽ അപ്പോൾ തന്നെ ചേച്ചി ഇറങ്ങി വരുമായിരുന്നു ഇതെന്തു പറ്റി….

വീട്ടിലേക്ക് കയറി മുന്ന് തവണ കാളിംഗ് ബെൽ മുഴക്കിയ അവൾ അനക്കമൊന്നും കേൾക്കാത്തപ്പോൾ വാതിലിൽ പതിയെ തള്ളി നോക്കി അത് ലോക്കായിരിന്നില്ല അവൾ വേഗം തന്നെ വാതിൽ തുറന്നുകൊണ്ട് ഇരുട്ടു വീണ മുറികളിലെ മൊത്തം ലൈറ്റുകൾ ഇട്ടു വീടിനുള്ളിൽ പ്രകാശം പറന്നു……

ഇല്ല ചേച്ചി അവിടൊന്നുമില്ല എവിടെ പോയി ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കാം..

അവൾ ചെറിയ ഭയത്തോടെ തന്റെ ഫോൺ എടുത്തുകൊണ്ടു കൃഷ്ണയുടെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു… പരിധിക്ക് പുറത്തെന്ന മറുപടി ഉടനെ കേട്ട അവൾ വീണ്ടും പേടിച്ചു…പിന്നെ മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാതെ അവൾ ദേവന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഡയൽ ചെയ്തു. ഒറ്റ റിങ്ങിൽ തന്നെ അ കാൾ അയാൾ എടുത്തതും അവൾക്ക് തെല്ലും ആശ്വാസമായി…

“ ഹലോ എന്താ തമിത…..”

“ദേവേട്ടാ ചേച്ചി എവിടാ പോയെ ഇവിടെ കാണുന്നില്ലല്ലോ ”

“ നീ എവിടാ പെണ്ണെ ചുമ്മാ കളിക്കല്ലേ ”

“ അത് പിന്നെ ദേവേട്ടാ ഞാൻ നിങ്ങൾക്കൊരു സസ്സ്പ്രൈസ്സായിട്ട് വന്നതായിരുന്നു ബട്ട്‌ ആരേം ഇവിടെ കണ്ടില്ല അതാ വിളിച്ചേ ”

“നീ ചുമ്മാ പറ്റികല്ലേ ”

“അല്ല ദേവേട്ടാ സത്യം പറയുവാ ഞാൻ ഉട്ടിയിലാണ് ഉള്ളത് ”

തമിത ഉമ്മിനീരക്കി…..

“ ഇനി ഇപ്പോൾ എന്താ ചെയ്ക ഞങ്ങൾ രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞേ വരൂ ഒരു അർജെന്റ് മീറ്റിംഗ് ഉണ്ടായിരിന്നു എനിക്ക് അതിന് വന്നതാ ”

“അയ്യോ ഞാൻ ഒറ്റക്കായോ ”

“ വരുമ്പോൾ ഒന്ന് വിളിക്കണ്ടേ പെണ്ണെ”

“സോറി ദേവേട്ടാ പറ്റി പോയി ഇനിയിപ്പോ എന്താ ചെയ്ക ”

(കുറച്ച് നേരം മറുതലയ്ക്കൽ മൗനം)

“ങ്ങാ……. ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് നാട്ടിലേക്ക് പൊക്കോ അതാവും നല്ലത് എഴുമണിക്ക് അവിടുന്നൊരു ബസ് ഉണ്ട് കെ എസ് ആർ ടീ സി ആയ കൊണ്ട് ടിക്കറ്റും കിട്ടാൻ ചാൻസുണ്ട് ഞാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞേക്കാം ”

“വേറെ വഴി ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ ദേവേട്ടാ ഒന്ന് അടിച്ചു പൊളിക്കാവെന്ന് വെച്ച് വന്നതായിരുന്നു”

തമിത