Chapter Title : കന്നിമാസത്തിലെ കേളീഗൃഹം [മോഹിക]

ബ്രാ, പാന്റി – എല്ലാം വിരിച്ചു കിടക്കുന്നു. അവയിൽ നിന്ന് പഴയ സോപ്പിന്റെ മണം വമിക്കുന്നു. മീരയുടെ മുഖം ചുവന്നു. "മുത്തച്ഛാ, ഇത്... ഇത് മുത്തശ്ശിയുടെതാണോ?" എന്ന് അവൾ ചോദിച്ചു, ശബ്ദം താഴ്ത്തി.
മാധവൻ നായർ നോക്കി, ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ടു. "അതെ, മോളെ. സുമതിയുടെതാ. ഞാൻ... ഇടയ്ക്ക് ഇവയെ തൊട്ട് ഓർക്കാറുണ്ട്. ഏകാന്തതയിൽ... അത് ഒരു ആശ്വാസമാ." അയാളുടെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞു. മീരയ്ക്ക് സഹതാപം തോന്നി. അവൾ അടുത്തിരുന്നു, അയാളുടെ കൈ പിടിച്ചു.

"മുത്തച്ഛാ, അതൊക്കെ സ്വാഭാവികമാ. പക്ഷെ... ഇങ്ങനെ വസ്ത്രങ്ങൾ... അതിന്റെ അർത്ഥമെന്താ?" അവൾ ചോദിച്ചു, ജിജ്ഞാസയോടെ.
സംസാരം ആരംഭിച്ചു. മാധവൻ നായർ പഴയ കാലത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു –

സുമതിയുമായുള്ള പ്രണയം, ലൈംഗികതയുടെ സൗന്ദര്യം. "മോളെ, ലൈംഗികത എന്നത് ശരീരത്തിന്റെ മാത്രമല്ല, മനസ്സിന്റെയും ആണ്. സുമതി എനിക്ക് എല്ലാമായിരുന്നു." മീരയ്ക്ക് അത് പുതിയതായിരുന്നു. നഗരത്തിലെ ജീവിതത്തിൽ അവൾ

ബോയ്ഫ്രണ്ടുകളുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷെ ഇതുപോലൊരു ആഴമുള്ള സംസാരം ആദ്യം. രാത്രി അവർ ചായ കുടിച്ചിരുന്നപ്പോൾ, സംസാരം കൂടുതൽ അടുപ്പമുള്ളതായി. "മുത്തച്ഛാ, നിങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോഴും... അതിന്റെ ആവശ്യം തോന്നാറുണ്ടോ?" മീര ചോദിച്ചു, കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി.
"ഉണ്ട്, മോളെ. വയസ്സായാലും മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനാണ്." അയാൾ പറഞ്ഞു. അവർ ചിരിച്ചു. ആ രാത്രി മീരയുടെ മനസ്സിൽ പുതിയ ചിന്തകൾ ഉണർന്നു.

സൂര്യന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം വീടിന്റെ ജനാലകളിലൂടെ ഒഴുകി വരുന്നു. മീര മുത്തച്ഛന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചായയുമായി കയറി. അവൾ ഒരു ലൂസായ ടോപ്പും ഷോർട്ട്സും ധരിച്ചിരുന്നു, നഗരത്തിന്റെ ഫാഷനോടൊപ്പം ഗ്രാമത്തിന്റെ സരളത. മാധവൻ നായർ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു, പഴയ ലുങ്കി മാത്രം ഉടുത്ത്.