Chapter Title : കണ്ണിന് കണ്ണ് പല്ലിനു പല്ല് [Appu]

ഈറനായ മുടിയോടെ അകത്ത് കയറി അവൾ വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടു…

"നമുക്ക് ഈ ബെഡ് ഒന്ന് വൃത്തിയാക്കാല്ലേ…??" ഞാൻ ജാനകിയോട് ചോദിച്ചു…. ബെഡിൽ നികേഷും ആരതിയും ഉണ്ടായിരുന്നു… ആരതിയുടെ മുഖം വീർത്തിട്ടുണ്ട്… അടികിട്ടിയിടത്ത്…

ജാനകി സമ്മതമായി ഒന്ന് മൂളി… ഞാൻ നികേഷിനെ പിടിച്ച് വലിച്ച് അവന്റെ കാലുകളുടെ കെട്ട് അഴിച്ച് അവനെ നേരെ നിർത്തി…. അവൻ ആദ്യം കുറച്ച് അഭ്യാസം കാണിച്ചപ്പോ ഒരു ഇടികൂടി മുഖത്തിന് കൊടുത്തു… അതോടെ അടങ്ങി….

ഞാൻ നേരത്തെയിരുന്ന കസേരയിൽ അവനെ ഇരുത്തി കയ്യും കാലും കസേരയിൽ തന്നെ കെട്ടിവെച്ചു… അവൻ വീണ്ടും അനങ്ങാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിലായി…

ആരതിയെ കെട്ടഴിച്ച് നിർത്തിയതേയുള്ളു പിന്നെ ഒന്നും ചെയ്തില്ല…. 'അവളവിടെ നിക്കട്ടെ!' എന്നായിരുന്നു ജാനകിയുടെ ഭാഗം…. നേരത്തെ നികേഷിനിട്ട് കിട്ടിയത് കണ്ടത് കൊണ്ട് അവൾ അനങ്ങാൻ പോയില്ല…

"ബെഡിൽ പുതിയ പുതപ്പ് വിരിക്കടീ….!!" ജാനകി ആതിരയോട് കല്പ്പിച്ചു…. ആരതി ദയനീയമായി എന്നെനോക്കി….

"പെട്ടന്നാവട്ടെ….!!" ഞാൻ പറഞ്ഞു…. അതുകേട്ട് പ്രതീക്ഷയെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട് അവൾ അലമാര തുറന്ന് പുതിയ ഷീറ്റ് വിരിച്ചു…

"ഇനി ദാ ആ മൂലക്ക് പോയി നിന്നോ….!!" പുതപ്പ് വിരിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ആരതിയോട് ജാനകി പറഞ്ഞു… അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലകുനിച്ച് അവിടെപ്പോയി നിന്നു….

ജാനകി എന്നെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച് നികേഷിന്റെ അടുത്ത് നിർത്തി…. എന്നിട്ട് അവൾ അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഹൌസ് കോട്ട് ഊരിക്കളഞ്ഞു….

"നോ…..!!!" നികേഷ് അലറി…

എന്റെ കണ്ണുതള്ളിപ്പോയി…. എന്തൊരു സ്ട്രക്ചർ എന്റമ്മച്ചി…. ജാനകിയുടെ മുഖസൗന്ദര്യം വർണിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല…. . ദേവതയാണവൾ … പക്ഷെ ഇത്….. വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിൽ 36 സൈസിൽ ഉരുണ്ട