Chapter Title : കണ്ണന്റെ അമ്മുക്കുട്ടിയമ്മ [തോമസ്സ്കുട്ടി]

അമ്മയെ കുട്ടിയമ്മ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്

കുട്ടിയമ്മ : ഹോ  വയ്യ മോളെ യാത്രാക്ഷീണം   ഞാൻ അങ്ങേരോട് പറഞ്ഞതാ പകൽ ഇറങ്ങാം എന്ന് പക്ഷേ ചൂട് കാരണം

അമ്മ : അഹ്  ഇങ്ങെത്തിയല്ലോ അതുമതി

കഴിക്കാൻ എടുക്കട്ടേ എല്ലാവരും കിടന്നു

കുട്ടിയമ്മ : ഓ ഒന്നും വേണ്ട മോളെ  ഒന്ന് കിടന്നാൽ മതി

വാര്യരച്ചൻ : എനിക്കൊന്നു കുളിക്കണം

അമ്മ : അതിനെന്താ കുളിക്കാൻ സൗകര്യം ഉണ്ട്

ഞാൻ : വാര്യരച്ച  കിടക്കാൻ അടുക്കളയിൽ കിടക്ക വിരിക്കാം ഞാൻ കിടക്കാൻ  ഇരുന്നതാണ്

ഇവിടെ വേറെ സ്ഥലം ഇല്ല ഒന്നും വിചാരിക്കരുത്

കുട്ടിയമ്മ : ഒന്ന് പോടാ കണ്ണാ ഞങ്ങൾ അഥിതി അല്ലലോ   നമ്മുടെ വീടല്ലേ അതുകുഴപ്പമില്ല

വാര്യരാച്ചൻ : അപ്പോൾ നീ എവിടെ കിടക്കും

അമ്മ : അവനു ഞാൻ ഉമ്മറത്തു പായ വിരിച്ചോളാം

പിന്നീട്........

വാര്യരച്ചൻ കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നു നോക്കിയപ്പോൾ

ഞാൻ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല

വാര്യരച്ചൻ : എന്താടാ കണ്ണാ  ഉറക്കം ഇല്ലേ

ഞാൻ  : നല്ല കൊതുക്  അതാ

.വാര്യരച്ചൻ : അവിടെ നമുക്ക് 3 ആൾക്ക് കിടക്കാൻ സ്ഥലം ഉണ്ടല്ലേ നീ വാ  അവിടെ കിടക്കാം  ഞങ്ങള്ക്ക് കുഴപ്പമില്ല

വാടാ

ഞാൻ പിന്നാലെ ചെന്നു

അടുക്കളയിൽ കഷ്ടിച്ച് 3 ആൾക്ക് കിടക്കാൻ ഉള്ള സ്ഥലം ഉണ്ട്

നടുക്ക് അമ്മുക്കുട്ടിയമ്മ കിടന്നു അപ്പുറത് ഞാനും ഇപ്പുറം വാര്യരാച്ചനും കിടന്നു

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു  ഞാൻ ചരിഞ്ഞു കിടന്നു നോക്കിയപ്പോൾ അമ്മുക്കുട്ടി അമ്മ വാര്യരച്ചനെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഉറങ്ങുന്നു

വാര്യർച്ചന് : ഒന്നാമത് ആവി ആണ് നീ നീങ്ങി കിടക്ക്