Chapter Title : കണ്ണന്റെ രാധിക 2 [മുല്ല]

അവിടെ കഴിക്കോ...
അപ്പോ കഴിച്ചാലോ..
കല്യാണി കഞ്ഞിഎടുത്തോളൂ...

ഞാനും അമ്മുമ്മയും കഞ്ഞികുടിക്കാൻ പോയി നല്ലചമ്മന്തിയും പപ്പടവും കൂട്ടി വയറ് നിറച്ചും കഞ്ഞികുടിച്ചു. പിന്നെ അമ്മുമ്മയ്ക്കൊപ്പം പുറത്ത് ഇറങ്ങി തൊടിയിൽ തേങ്ങായിടാൻ ആളുകൾ വന്നിരുന്നു അവിടെ പോയി അവരെയൊക്കെ കണ്ട്. വിശേഷം പറഞ്ഞു തൊടിയിലുടെ വെറുതെ നടന്നു.

അമ്മുമ്മയ്ക്ക് കാലുവേദന ഉള്ളത് കൊണ്ട് തിരിച്ചു പോയി. ഒരുവർഷം കൊണ്ട് ഇവിടെത്തെ ഒരാളായി മാറിയിരുന്നു കണ്ണൻ. തൊടിയിൽ ഒരു വലിയ മുളയുണ്ട് മുള്ളില്ലാത്ത ഒരു ഇനം. ഞാൻ ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ ആ ഭാഗത്തു നിറയെ പുല്ലും ചെടിയും നിറഞ്ഞ കടുപോലെയായിരുന്നു. പണിക്കരോട് പറഞ്ഞു അത് മുഴുവൻ വെട്ടിത്തള്ളിച്ചു വൃത്തിയാക്കി ആ തണലിൽ ഒരു ചെറിയ ഷെഡ് ഉണ്ടാക്കി.

മുകളിൽ കുടപനയുടെ ഇലയൊക്കെ വെച്ച് മഴയത്തു പോലും ഒരു തുള്ളി നനയാതെ അതിനുള്ളിൽ ഇരിക്കാം. പിന്നെ മുളക്കൊണ്ട് ഒരു ബെഞ്ചും ഒരു ടേബിളും. ചുറ്റും അരപൊക്കം മറവും ഉണ്ടാക്കി എന്റെ പഠിപ്പും മറ്റുര്യനിമിഷവും അവിടെ ആയിരുന്നു.
ഞാൻ അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്ന് ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നു. ചുറ്റും നോക്കി ഇന്ന് മുതൽ ഇവിടെ മറ്റൊരാൾ കൂടെ ഉണ്ടാവും.. അവൾ സുന്ദരിയാണോ.. ഈശ്വരാ.. സുന്ദരിയാകണേ.. ഞാൻ ടേബിളിൽ തലവെച്ചു കിടന്നു. നല്ല വട്ടമുഖം ചെറിയകണ്ണ് കവിളിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന നുണക്കുഴി.. കണ്ണേട്ടാ ഇതൊന്ന് പറഞ്ഞു താ..

കണ്ണേട്ടാ ഹേയ്...
ഹാ.. എന്താ എന്താടി ഇതെവിടെ.. ഇവിടെയൊന്നും അല്ലേ..

ഇപ്പോൾ പകൽ കനവ് കൂടുന്നുണ്ട്.. ഏതവള ഈ കണ്ണന്റെ മനസ്സ് എടുത്തു പോയേ.. മ്മ് ഇതെന്തായാലും അമ്മൂനെ അറിയിക്കണം.
അയ്യോ പൊന്നു മോളെ.. ഞാൻ ചുമ്മാ നീ ആവശ്യമില്ലാതെ ഓരോന്ന് പറയല്ലേ..
എന്താ ഇപ്പോ നിന്റെ സംശയം..
മോനെ...മോനെ കണ്ണാ..

ങേ എന്താ.. കല്യാണി മാമി അമ്മുമ്മയ്ക്ക് സഹായത്തിനു നിൽക്കുന്ന ആളാണ് മുപ്പത്തി. നാൽപതു കഴിഞ്ഞു. ഉരുളി കമഴ്ത്തി വെച്ച കുണ്ടിയും പപ്പായപോലെത്തെ മാറും ഒരു അറ്റാൻ ചരക്ക് പക്ഷേ ഇന്ന് വരെ മുഴുവൻ കാണാനോ ഒന്നു പിടിക്കാനോ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. വിട്‌ ഇവിടെ അടുത്താണ് പോരാത്തതിന് അവരെ പോലെ തന്നെ അവരുടെ ഭർത്താവിനും ഈ വീട്ടിൽ സ്വാതന്ത്രമുണ്ട്. പലപ്പോഴും