Chapter Title : കണ്ണന്റെ തോഴിമാർ 22 [David]

മാത്രം ഉള്ളപ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ സിന്ധുവാണ്... അങ്ങനെ വിളിച്ചാൽ മതി... ഇപ്പോൾ മോൻ പോയി ഈ വേഷമെല്ലാം മാറിക്കോ..

എനിക്ക് ഇതെല്ലാം ഒന്നു മാറ്റി പഴയത് പോലെ ആക്കണം

ഞാൻ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി തുണി മാറി ഒരു കൈലിയും ഷർട്ടുമിട്ടു വെളിയിൽ വിദൂരതയിൽ എന്ന പോലെ നോക്കി നിന്നു...

ഞാനേതോ മായാലോകത്തു കറങ്ങുകയായിരുന്നു..കുറച്ചു മുൻപ് നടന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളും മുന്നോട്ടുള്ളവയെ പറ്റിയുള്ള ദിവാസ്വപ്നങ്ങളുമായിരുന്നു മനസ്സിൽ

"എന്താ കുട്ടാ ഈ ലോകത്തൊന്നുമല്ലേ??"

മണിനാദം പോലുള്ള ശബ്ദം കേട്ടു ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ പുറകിൽ നിറഞ്ഞ ചിരിയുമായി പാർവതി ചേച്ചി നിൽക്കുന്നു..ചെറിയ ഒരു നാണം ആ മുഖത്തുണ്ടെങ്കിലും ചേച്ചിക്ക് കാര്യമായ കൂസലൊന്നുമില്ല..

വീട്ടിൽ ഇടുന്നത് പോലെയുള്ള സാധാരണ ഒരു ചുരിദാർ ആണ് ചേച്ചി ഇട്ടിരുന്നത്

"പിന്നേ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കാണാൻ പറ്റാത്ത കഴ്ചയല്ലേ ഇന്നു കിട്ടിയത്?? പിന്നെങ്ങനെ ഞാൻ ഈ ലോകത്തു നിൽക്കും ??" ഞാൻ കളിയാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഒരു മറുപടി അങ്ങ് കൊടുത്തു

പാർവതി : ഒന്നു പോടാ

ഞാൻ : നിന്റെ കെട്ടിയോൻ എവിടെ ?

പാർവതി : എന്റെ ഒരു കെട്ടിയോൻ അവിടെ കട്ടിലിൽ വെട്ടിയിട്ട വാഴത്തണ്ട് പോലെ കിടക്കുന്നു..മറ്റൊരു കെട്ടിയോൻ ഇവിടെ എന്നോട് സംസാരിച്ചു നിൽക്കുനന്നു - അത് പറയുമ്പോഴും ചേച്ചിയും ഒരുതരം നാണം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു

ഞാൻ : എന്തായാലും ഒരിക്കലും മറക്കാൻ പറ്റാത്ത വല്ലാത്തൊരു അനുഭവം ആയിരുന്നു അത്..കാടിനു നടുവിലുള്ള പണ്ണലും അത് കഴിഞ്ഞു അമ്മായിയുടെ കാമ കാഴ്ചയും

പാർവതി : സത്യം.. റൂമിൽ ചെന്നിട്ടും ഞാൻ കുറെ നേരം