കറവക്കാരൻ 2

Karavakkaran Part 2 | Author : Kambithinker

[ Previous Part ] [www.kkstories.com ]

(1. ഇതിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ എല്ലാവരും പതിനെട്ട് വയസ്സ് കഴിഞ്ഞവരാണ്.

2. തെറിവിളി, റഫ് ഫക്കിങ് , ഉണ്ട്. )

വിറകുപുരയിലെ കളിക്ക് ശേഷം ഇത് വേലപ്പൻ്റെയും നീനയുടെയും രണ്ടാം അങ്കം.

അന്ന് വേലപ്പൻ ഊക്കിയിട്ട് പോയതിന് പിന്നാലെ അവളുടെ മമ്മി അവളോട് എല്ലാം അവതരിപ്പിച്ചു, എങ്ങനെയാണ് താനും വേലപ്പനും കളിയിലേക്ക് എത്തിയതും അങ്ങനെ എല്ലാം. ആ കളിക്കഥ നീന ചോദിച്ചെങ്കിലും സൂസി അതിനെ പിന്നെപ്പറയാം എന്ന് പറഞ്ഞൊഴിഞ്ഞു.

കൂടാതെ ഇനി വേലപ്പനുമായി ഒരു കളി ഒത്തുവന്നാൽ തങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും കൂടെ കൊടുത്താലോ എന്നും സൂസി ഒരാശയം മുൻപോട്ടു വച്ചു. നീനയ്ക്കും അത് വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു, ആറ്റം ചരക്കുകളായ തന്നെയും മമ്മിയേയും വേലപ്പൻ ഒരുമിച്ച് ഊക്കുന്നത് അവളെ കൂടുതൽ കഴപ്പിയാക്കി.

പക്ഷേ അന്നത്തെ കളിക്ക് ശേഷം വേലപ്പനെ പിന്നെ വീട്ടിലേക്ക് കണ്ടിട്ടേയില്ല. ആളൊരു ഊരുചുറ്റിയാണ്, കുറച്ച് നാൾ ഒരിടത്ത് പിന്നെക്കുറച്ച് നാൾ മറ്റൊരിടത്ത്. വീടും കുടിയും ഒന്നും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് പല നാട്ടിലായി തമ്പടിച്ച് പോകും. ഇതറിഞ്ഞ നീനയ്ക്ക് വളരെ നിരാശയായി. മൂഡോക്കെ ഒന്നു ശരിയാക്കാൻ രാവിലെ തന്നെ ഒരു ഷോപ്പിങ്ങിന് ആയി ഇറങ്ങി, മമ്മിയെ വിളിച്ചെങ്കിലും മറ്റെന്തോ കാരണത്താൽ വരാൻ പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു.

അങ്ങനെ ഷോപ്പിംഗ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്കുള്ള വണ്ടികേറി. ബസ്സിറങ്ങി കുറച്ച് നടക്കാൻ ഉണ്ട് വീട്ടിലേക്ക്, ബസ്സ്റ്റോപ്പിൽ നിന്നും മൺപാത പിന്നിട്ട് വയലിലേക്കും തങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്കും പിരിയുന്ന വഴി നടന്ന് വേണം പോകാൻ.

അങ്ങനെ വളവെത്തിയപ്പോൾ വയലിലേക്ക് നീളുന്ന വഴിയെ നീന ഒന്നു നോക്കി. കുറച്ച് അകലെയായി ഒരു തകര ഷെഡ്ഡ്, സൈഡിലായി വാഴയും മറ്റും, ആ ഷെഡ്ഡിന് പുറകിലായി റബർ തോട്ടവും. അങ്ങനെ നോക്കിയപ്പോൾ ഒരാൽ അവിടെ നിന്ന് വാഴയ്ക്ക് കിളയ്ക്കുന്നു. നീന ഒന്നും കൂടെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി, അതേ വേലപ്പൻ തന്നെ. വേലപ്പൻ ആണെന്ന് ഉറപ്പായതും അയാൾക്കരികിലേക്ക് പോകാൻ അവളുടെ മനസ്സും പൂറും ഒരുപോലെ വെമ്പി. നീന ഒന്ന് ചുറ്റും നോക്കി ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കി വയലിലേക്കുള്ള വഴിയിലേക്കിറങ്ങി നടന്നു.

വേലപ്പൻ ഒരു കൈലിയും ഉടുത്ത് കഷണ്ടിത്തലയിൽ ഒരു പഴയ തോർത്തും ചുറ്റിയാണ് പണിയെടുക്കുന്നത്. നട്ടുച്ച വെയിലത്ത് വിയർത്ത് കുളിച്ച് ഉള്ള പണിയാണ്. അനക്കം കേട്ട് കിള നിർത്തി വേലപ്പൻ നോക്കി.

“അല്ലാ ആരിത് നീയോ… എന്താടി ഇത് വഴിയൊക്കെ…?”

നടന്നെതിയ നീന ഇത് കേട്ട് വേലപ്പനെ ഒന്നു കടുപ്പിച്ച് നോക്കി.

“നിങ്ങളിത് എവിടാരുന്ന് എൻ്റെ വേലപ്പൻ ചേട്ടാ… അന്ന് പോയതാ… പിന്നെ ഒരു വിവരോം ഇല്ല… ഹും..”

“എടി അവളേ… അപ്പം നീ എന്നേം കാത്ത് ഇരിക്കാരുന്നോടീ കള്ളീ…”

കിളച്ചോണ്ടിരുന്ന കുന്താലി അടുത്തുള്ള വാഴയിലേക്ക് ചാരിവെച്ചിട്ട് വേലപ്പൻ ഒന്ന് ആക്കിക്കൊണ്ട് അവളോട് ചോദിച്ചു.

“പോ അവ്ടുന്നു…”, മുഖം നാണത്താൽ ചുവന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു.

“അപ്പൊ കഴച്ച് പൊട്ടിയേച്ച് വന്നേക്കു വാ ല്ലേ… പെരുംകഴപ്പി തന്നല്ലോടി നീ.. മ് നിനക്ക്