Chapter Title : ?കരിനാഗം 3 [ചാണക്യൻ]

ഞാനേറ്റു "

മഹി കോപം ഇരച്ചു കയറുന്ന മുഖമോടെ തന്റെ മീശ പിരിച്ചു വച്ചു.

"എങ്കിൽ ഇവിടിരിക്ക് ഞാനൊന്നു പോയി അന്വേഷിച്ചിട്ട് വരാം..........ഇതൊക്കെ എന്റെ ഊഹങ്ങളാണ്"

"എനിക്ക് നിന്നെ വിശ്വാസമാണ് സിന്ധൂരി"

മഹിയുടെ മറുപടി കേട്ടതും അവളുടെ ലിപ്സ്റ്റിക് ഇട്ട അധരങ്ങളിൽ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.

അവൾ വേഗം തന്നെ റൂമിന് വെളിയിലേക്കിറങ്ങി പോയി.

അവൻ അക്ഷമയോടെ ആ മുറിയിൽ സിന്ധൂരിയുടെ വരവും കാത്തിരുന്നു.

സമയം ഒച്ചിയഴും പോലെ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

അര മണിക്കൂർ നേരം കഴിഞ്ഞതും സിന്ധൂരി വേഗം റൂമിലേക്ക് ഓടി കയറി വന്ന് വാതിൽ പൂട്ടി വച്ചു.

അതിനുശേഷം കിതാപ്പോടെ മഹിയുടെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു.

"എന്താണ്ടായേ? "

മഹി സിന്ധൂരി പറയാൻ പോകുന്ന കാര്യങ്ങൾ കേക്കാനുള്ള ത്വരയിൽ ധൃതി കൂട്ടി.

"മഹി കാര്യം കുറച്ചു സീരിയസ് ആണ്........ആ മാർവാടി വന്നിട്ടുണ്ട് ദീദിയുമായി സംസാരിച്ചിട്ട് റൂമിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്..........ഇന്നലെ കടത്തി കൊണ്ടു വന്ന കുട്ടിയാണ് റൂമിലുള്ളതെന്നാ എനിക്ക് കിട്ടിയ വിവരം........എന്തേലും ചെയ്യുന്നുണ്ടേൽ ഇപ്പൊ ചെയ്യണം "

അവൾ സങ്കോചത്തോടെ മൊഴിഞ്ഞു.

അതു കേട്ടതും മഹി പതിയെ എണീറ്റ്‌ നിന്നു.

തുടർന്ന് രണ്ടു തവണ ശുദ്ധ വായു ആഞ്ഞു ശ്വസിച്ചു.

"എന്നെ ആ റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടു പോ സിന്ധൂരി ബാക്കി ഞാനേറ്റു"

മഹിയുടെ പ്രസ്താവന കേട്ട് അവളൊന്നു ഞെട്ടി.

എങ്കിലും ആ ആവശ്യം അവൾ നിരാകരിച്ചില്ല.

മഹിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു അവൾ റൂമിനു വെളിയിലിറങ്ങി.

അവനെയുംകൊണ്ട് നേരെ മൂന്നാം നിലയിലേക്ക് നടന്നു.

തങ്ങളുടെ നേരെ നീളുന്ന തുറിച്ച കണ്ണുകളെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു സിന്ധൂരി നടന്നു.

ഗോവണി കയറി മൂന്നാം നിലയുടെ അവസാനമുള്ള റൂമിനു പുറത്ത് അവർ നടന്നെത്തി.

അവിടെയെത്തിയതും മഹി ആ റൂമിലെ കതകിൽ മുട്ടനായി കയ്യുയർത്തിയതും സിന്ധൂരി പൊടുന്നനെ തടഞ്ഞു.

"മഹി നീ തീരുമാനിച്ചോ?"

"ഹ്മ്മ് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു........അങ്കിതയെയും കൊണ്ടേ ഞാൻ മടങ്ങൂ.......ഇതെന്റെ വാശിയാ"

മഹി തീർത്തും പറഞ്ഞു.

ഇനിയവനെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കില്ലെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായി.

അവന്റെ കയ്യിൽ അവൾ മുറുകെ പിടിച്ചു.

ആ കണ്ണുകളിൽ തന്നോട് സൂക്ഷിക്കണമെന്നുള്ള ധ്വനിയില്ലേ എന്ന് അവന് തോന്നിയിരുന്നു.

"സിന്ധൂരി നിനക്കെന്നെ