Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

നിന്നുള്ള കുണ്ണപ്പാൽ പ്രജിതക്ക് കൊടുത്തിട്ടേ കളയുന്നുള്ളു എന്ന് മനസ്സിൽ കരുതി കൊണ്ട് കുലച്ച കുണ്ണയിൽ നിന്ന് മുക്കി മൂത്രം കളഞ്ഞു.

ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് കുളിയും വൃത്തിയാക്കലും കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയ രവി ഡ്രസ്സ് മാറി കഴിക്കുന്നയിടത്തേക്ക് എത്തി. അവിടെ പിള്ളേരുടെ ഫോട്ടോ എടുപ്പും ബഹളവും ഒക്കെ നിറഞ്ഞു നിന്നു.

അശോകനും പ്രജിതയും ഒരുമിച്ചു കഴിക്കാൻ ഇരിക്കുന്നത് രവി കണ്ടു.

"സാറെ ഇങ്ങോട്ട് വരീൻ..." അശോകൻ അവിടെ ഇരുന്ന് കൊണ്ട് കൈ കാട്ടി വിളിച്ചു.

രവി പതിയെ നടന്ന് അവര് ഇരിക്കുന്ന മേശയുടെ എതിർവശത്തു മുഖാമുഖം ഇരുന്നു. പ്രജിതയുടെ മുഖത്ത് നോക്കുമ്പോൾ കള്ളച്ചിരി വിരിയുന്നത് രവി കണ്ടിരുന്നു.

ഭർത്താവ് അശോകൻ അടുത്തുള്ളത് ചെറിയ വൈമിശ്യം ഉള്ളതും അവളിൽ നിന്ന് രവി വായിച്ചെടുത്തു.

"രാവിലെ നല്ല ദോശ അങ്ങ് പറഞ്ഞു... സാറിന് അത് പോരെ...?" അശോകൻ ചോദിച്ചു.

"അതുമതി ലൈറ്റ് ആയിട്ട് കഴിച്ചിട്ട് നമുക്ക് ഇറങ്ങാം വഴിയിൽ വല്ലതും കാണുന്നെങ്കിൽ കഴിക്കാമല്ലോ..." രവി പറഞ്ഞു.

അപ്പോഴേക്കും വൈറ്റെർ ആഹാരവുമായി എത്തി. രവി കാപ്പി കൂടി പറഞ്ഞു. എല്ലാവരും കഴിച്ചു തുടങ്ങി.

"അശോകന് സ്വെറ്റർ ഒന്നും വേണ്ടേ...?" രവി ചോദിച്ചു.

"എനിക്ക് ഈ തണുപ്പ് ഒന്നും പ്രശ്നമില്ല സാറെ... ഇവൾക്ക് ഒക്കെ അല്ലേ തണുപ്പ്. ഇവള് പിന്നെ സ്വെറ്റർ കൊണ്ട് വന്നത് കൊണ്ട് അവൾ ഇടട്ടെ..." അശോകൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

താൻ ഇട്ടിരിക്കുന്ന സ്വെറ്റർ തനിക്കുള്ളതല്ല അത് രവിസാർ തന്നതാണ് എന്ന് പോലും തന്റെ ഭർത്താവിന് അറിയില്ല എന്നോർത്ത് പ്രജിത നെടുവീർപ്പിട്ടു. അത് കണ്ട് രവി അവളെ നോക്കി കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു.

അതിന്റെ പൊരുൾ