Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

തണുപ്പിലും പ്രജിതയുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഇടുക്കുകൾ വിയർത്തു വരുന്നത് രവിക്ക് മനസ്സിലായി.

"ട്രിൻ.. ട്രിൻ... ട്രിൻ..." പെട്ടെന്ന് സുഖം മുറിക്കുന്ന രീതിയിൽ രവിയുടെ ഫോണിൽ വൈബ്രേഷൻ അടിച്ചു.

"ശേ ആരായിത്..." രവി നീരസത്തോടെ ഫോൺ എടുത്ത് നോക്കി. "ഹോ നിന്റെ കെട്ട്യോനാ... നല്ലപോലെ ഒന്ന് മൂത്ത് വന്നതായിരുന്നു..." ഫോണിലെ കോൾ നോക്കി രവി പറഞ്ഞു.

അത് കേട്ട് ഉടനെ പ്രജിത തന്റെ കൈകൾ രവിസാറിന്റെ പാന്റിന് ഉള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തെടുത്തു. പ്രജിതയെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം രവി ഫോൺ എടുത്തു.

"ഹലോ... സാറേ നിങ്ങൾ എവിടെ നിക്കുന്നു...? നമ്മള് ഈ മലയാളി ഹോട്ടലിന്റെ അവിടെ ഉണ്ട്... നിങ്ങൾ ഇങ്ങോട്ട് വാ നമുക്ക് ഇവിടെന്ന് ചോറ് കഴിക്കാം..." അപ്പുറത്ത് നിന്ന് അശോകൻ ഫോണിലൂടെ പറഞ്ഞു.

"ആ ശരി ശരി അശോകാ നമ്മള് ഇപ്പോ നടന്നങ് എത്തും." അത്രയും പറഞ്ഞ് രവി ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

"നിന്റെ കെട്ട്യോന്റെ ഒരു കാര്യം, ഒരു സുഖം പിടിച്ചു വന്നപ്പോഴാ... ഹാ ഇനിയെന്തായാലും ചോറ് കഴിച്ചിട്ട് പൂറ് കഴിക്കാം..." രവി പറഞ്ഞു.

"ഈ സാറിന്റെ വർത്താനം..." പ്രജിത ഒരു നാണചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

പിന്നെയവർ കുത്സിതത്തിന് നിന്നില്ല വേഗം നടന്ന് പിള്ളേരും അശോകനും കാത്ത് നിന്ന മലയാളി ഹോട്ടലിന് അരികിലെത്തി.

"ഈ അമ്മയിത് എവിടെ പോയി കിടന്നത്...നമ്മൾ എപ്പോഴേ കാത്ത് നിൽക്കുന്നു...?" ഇളയ മകൾ അനുഷ ചോദിച്ചു.

"എടി പെണ്ണെ നിന്നേക്കെ പോലെ ഓടി ചാടി നടക്കാനേ എനിക്ക് വയസ്സ് പതിനാറല്ല! അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഞാൻ ഈ വയ്യാത്ത കാലും നടുവും വെച്ച് എങ്ങനെ വരുന്നു