Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

കണ്ണുകളെ രവി പ്രജിതയിൽ കണ്ടു.

വർഷങ്ങളായി കുടുംബത്തിന് വേണ്ടി പണിയെടുത്തു ആരിൽ നിന്നും ഒരു നല്ലവാക്ക് കേൾക്കാത്ത. ശരീരത്തിന്റെ സൗന്ദര്യമോ ആരോഗ്യമോ നോക്കാതെ തടിച്ചുകൊഴുത്ത മുഖവും ശരീരവും.

അത് വിയർത്തു കണ്ണുകൾ കുഴിഞ്ഞു കറുത്ത വട്ടം കണ്ണിന് ചുറ്റും തളം കെട്ടി കിടക്കുന്നത് കാണാം. നെറ്റിയിലുള്ള പൊട്ടും അശോകന്റെ താലി കെട്ടി രണ്ട് മക്കളെ പെട്ടവൾ ആണെന്ന് അറിയിക്കാനായിയുള്ള അടയാളമായ സിന്ദൂരവും കഴുത്തിലെ താലിയും. ഇതെല്ലാം കണ്ട് രവിയുടെ കുണ്ണ വെട്ടിവിറച്ചു.

"എന്തര് ചരക്കാടി പൂറി നീ... ഇങ്ങനെ കണ്ടാൽ തന്നെ വെള്ളം പോകും... നിന്നെപ്പോലെ ഒരു കൊഴുത്ത ചരക്കിനെ ആണോ അശോകൻ പണ്ണാതെ വെച്ചോണ്ട് ഇരിക്കുന്നത്...

നീ എന്റെ പെണ്ണായിട്ട് വാടി... നിന്റെ പൂറിന് റെസ്റ്റ് തരാതെ ഞാൻ വാഴിച്ചേനെ..." കഴപ്പ് മൂത്ത് രവി പറഞ്ഞു.

"ഒന്ന് പോ സാറേ... തടിച്ചി പാറു ആയിട്ടുള്ള എന്നെ അല്ലേ വലിയ സുന്ദരി ആണെന്ന് തോന്നൽ... അതൊക്കെ ഈ കഴപ്പ് കേറി നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ട് സാറിന് തോന്നുന്നതാ..."

പ്രജിത ഉള്ളിൽ തോന്നിയ സന്തോഷം മറച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"എടി പെണ്ണെ നിന്നെ ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം കഴപ്പ് കേറി വെള്ളം പോകുന്നത് വരെയോ ഉള്ളോ നിന്നോടുള്ള ഈ കഴപ്പെന്ന്... അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ എന്റെ കഴപ്പ് കൂട്ടനാണോ ഞാൻ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഇരുന്നത് എന്റെ പൊന്നിന്റെ കഴപ്പ് കൂട്ടനല്ലേ..."

"അങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ, ആ പറഞ്ഞത് ശരിയാ... അണ്ണനെ പോലെ അല്ല... അണ്ണൻ ആണെങ്കിൽ അണ്ണന്റെ ഇഷ്ടം നോക്കിയ ചെയ്യാറ്... എന്നിട്ട് കണ്ടില്ലേ നേരത്തെ പറഞ്ഞത് പോലെ എനിക്കും അതാ ഇഷ്ടമെന്ന് ചിന്തിച്ചങ്