Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

നേരത്തെ പെടുത്തിട്ട് കഴുകിയില്ലല്ലോ അതിന്റെ ആകും... മാറ് ഞാൻ പോയി കഴുകീട്ടു വരാം..." പ്രജിത ചെറിയ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"ഒന്ന് പോടീ പെണ്ണെ മൂത്രമണമില്ലാത്ത പൂറ് പിന്നെ എന്തിന് കൊള്ളാം... എല്ലാത്തിനും അതിന്റെതായ മണം വേണം പെണ്ണെ എന്നാലല്ലേ അതിന്റെ രസമുള്ളൂ... പൂറിനും കൂതിക്കും കക്ഷത്തിനും എല്ലാം..."

രവിസാറിന്റെ ആ വാക്കുകൾ പ്രജിതക്ക് എന്തോ ഒരു ആത്മവിശ്വാസം നൽകിയത് പോലെ തോന്നി. തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ അശോകണ്ണൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത വാക്കുകൾ...

തന്റെ ഈ അരൂപമായ ശരീരത്തെ ഇത്രയും കൊതിയോടെ രുചിയോടെ കാണുന്ന ഈ കിളവൻ തന്റെ ഭാഗ്യമാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

"നീ ഷേവ് ചെയ്യാറില്ലേ മോളേ..." രവി ചോദിച്ചു.

"അത് വലിയ പാടാ സാറേ... എന്നെ കൊണ്ട് അത് പറ്റൂല... ഞാൻ കത്രികക്ക് അങ്ങ് വെട്ടി ഒതുക്കും." പ്രജിത പറഞ്ഞു.

"അതാടീ നല്ലത്... പെറ്റ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് കുറ്റിരോമം ആണ് അഴക്... ഇളം പൂറിന് മുട്ട പോലെ വടിച്ച പൂറും."

രവിസാറ് പതിയെ പ്രജിതയുടെ കാലുകൾ വിടർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ പൂറിന് മുകളിൽ തെറിച്ചു നിന്ന കന്തിൽ ഒന്ന് ഞെരടി എടുത്തു.

"ആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്...." പ്രജിത ഞെരുങ്ങി.

രവിസാറ് വീണ്ടും തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പ്രജിതയുടെ പൂറൊന്ന് പൊളിച്ചു. സീതപഴത്തിന്റെ ഉള്ള് പോലെ ഇതളുകൾ വിടർത്തി കുഴഞ്ഞ പൂറിനെ രവിസാറിന്റെ പരുക്കൻ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഉള്ളിലേക്ക് കയറ്റി കറക്കി.

പ്രജിത തന്റെ കാലുകൾ വിറപ്പിച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണുകളടിച്ചു പിടിച്ചു കിടന്ന് മുക്കി.

"എന്തൊരു പൂറാടി പൂറി ഇത്... നല്ല വരിക്ക പൂറ് ആണല്ലോ... ഒലിപ്പ് നിൽക്കുന്നെ ഇല്ല... മണവും