Chapter Title : കർമ 2 [ചെകുത്താൻ]

മറന്നുറങ്ങിയിരുന്ന അഖില ഇന്ന് തന്റെ കാമത്തെ അടിച്ചമർത്താൻ സ്വന്തം വിരലുകളുടെ സഹായം തേടുന്നു. അയാൾക് അപകർഷത തോന്നി. അഖില എണീറ്റു റൂമിന്റെ കതകിനു നേർക്ക് നടക്കുന്നത് അയാൾക് കാലൊച്ചയിൽ നിന്ന് മനസിലായി, പുറത്ത് നിന്നും വരുന്ന ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ മുറിക്കു പുറത്തിറങ്ങുന്ന അഖിലയെ അയാൾ നിർന്നിമേഷനായി നോക്കി കിടന്നു. ലൈംഗിക വികാരം എന്നൊന്ന് തനിക്ക് പണ്ടേ അന്യമായി, ഇനിയുള്ളത് ഒരിക്കലും നടക്കില്ല എന്ന് തനിക്കറിയാവുന്ന ചില ആഗ്രഹങ്ങൾ ആണ്. താൻ ഇല്ലാണ്ടായാൽ അഖില ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകും ആകെ അതാണൊരു ഭയം. പെണ്ണിറച്ചിയുടെ രുചിയറിയാൻ ഭ്രാന്തെടുത്ത കൊറേ മൃഗങ്ങൾ ഉണ്ടിവിടെ ചോര മണക്കുന്ന ചുണ്ടിൽ പുഞ്ചിരി ഒളിപ്പിച്ചു അവർ പിന്നാലെ കൂടും. പുഞ്ചിരിയിലോ പഞ്ചാര വാക്കിലോ ഒന്നു മനസുടക്കിയാൽ കടിച്ചുകീറി തിന്നു മതിയാകുമ്പോൾ അവളെ നരകം പോലും എത്തിനോക്കാൻ മടിക്കുന്ന ഏതെലും ഇരുണ്ട കോണിൽ തള്ളി കടന്നുകളയും. “നീ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്തിനു നിന്നെ ഇങ്ങനെ ബാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന്” പൊടുന്നനെ തന്റെ ചെവിയരുകിൽ കേട്ട പുരുഷ ശബ്ദത്താൽ കിച്ചു ഒന്ന് കിടുങ്ങ, അവൻ പ്രതികരിക്കും മുൻപ് ആ ശബ്ദം തുടർന്ന്, “ എനിക്കറിയാം കിച്ചു. നിന്നെ മറ്റാരേക്കാളും കാലം കുറച്ചായി നിന്റെ പിന്നാലെ ഞാൻ കൂടിയിട്ട്.” അജ്ഞാതൻ തുടർന്നു ആരാണ് ഞാൻ? എന്താണ് എന്റെ ഉദ്ദേശം? ഇതൊക്കെ അല്ലെ നിന്റെ മനസ്സിൽ? എല്ലാത്തിനും സമയമാകുമ്പോൾ നിനക്ക് മനസിലാകും അത് വരെ നീ നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നതെല്ലാം കൃത്യമായി നിരീക്ഷിച്ചോളു ചിലപ്പോൾ ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ നിനക്ക് എല്ലാം മനസിലാക്കാൻ സാധിച്ചേക്കും. എന്നാലും ഒരു ഉത്തരം ഞാൻ ഇപ്പൊ തരാം നിന്റെ