Chapter Title : കർമ്മ 5 [Eren Yeager] [Climax]

നിന്നു ആ വണ്ടിയുടെ ഡ്രൈവർ മാത്രമായി ഇരിക്കേണ്ടി വരുന്നത് നിരഞ്ജനിലേ ആണത്തത്തെ ഇല്ലാതാക്കി കളയുന്ന പോലെ അവനു അനുഭവപ്പെട്ടു..

കാറിന്റെ ബാക്കിൽ സ്വന്തം അനിയത്തിക്കും ഒരു അപരിചിതനും ഒരേ സമയം മുലയുട്ടുന്നത് എന്റെ അമ്മയാണല്ലോ എന്ന ചിന്ത അഭിലാഷിനും താങ്ങാവുന്നതിന്റെ അപ്പുറമുള്ള ഒരു അപമാനം തന്നെ ആയിരുന്നു...

തിരക്ക് പിടിച്ച റോഡിൽ ഇരു വശത്തും ആളുകളും വണ്ടികളും തിങ്ങി നിറയുന്ന റോഡിൽ കൂടെ നിരഞ്ജൻ വണ്ടി ഓടിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു... അതിനിടയിൽ 2 മുലകളും മകൾക്കും ഭദ്രനും പണയം വച്ച് ദേവിക വേദന കടിച്ചമർത്തി പുളഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു...

ഒരു മണിക്കൂർ എടുത്തു അവർ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് എത്താൻ അത്രയും നേരം ഭദ്രനും സ്വപ്നയും ദേവികയുടെ നിപ്പിൽ വായിൽ വച്ച് ചപ്പി കൊണ്ടേ ഇരിക്കുകയായിരിന്നു... വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോളാണ്.. ദേവികയുടെ മുലകൾ അവരുടെ വായിൽ നിന്നു ഫ്രീ ആയത്... 2 മുലകണ്ണും ഫ്രീസറിൽ വച്ച പോലെ മരവിച്ചിരിക്കുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി.... ഭദ്രൻ വായിലെടുത്ത നിപ്പിൾ ചുവന്ന് തുടുത്തു.. ആ നിപ്പിളിന്റെ അറ്റത് മുലപ്പാൽ കിനിഞ്ഞ പോലെ ദേവികക്ക് തോന്നി.. അത്രയും പതം വന്നിരുന്നു ആ മുലക്കണ്ണിക്ക്...ഇതിനിടക്ക് ഭദ്രൻ ദേവികയുടെ ചുണ്ടിലും ചപ്പി വലിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.... ഭദ്രന്റെയും ദേവികയുടെയും തുപ്പലം ദേവികയുടെ മുഖത്താകെ പടർന്നിരുന്നു...

വീടിന്റെ മുന്നിലെ ഗേറ്റ് കടന്നു അവരുടെ വണ്ടി ബംഗ്ലാവിന്റെ മുന്നിൽ എത്തി

മുതലാളിയുടെ വണ്ടി കണ്ട്... വേലക്കാർ കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് ലഗ്ഗേജ് എടുക്കാനായി ഭയ ഭക്തി ബഹുമാനത്തോടെ ഓടി വന്നു... ദേവിക ഡ്രസ്സ്‌ എല്ലാം നേരെ ഇട്ട് കണ്ണും മുഖവും തുടച്ചു കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി... കൂടെ ബാക്കിയുള്ളവരും.... സ്വപ്ന വീട്ടിൽ എത്തിയ വഴി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് വായ പൊത്തി റൂമിലേക്കോടി... അഭിലാഷ് അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ പിന്നാലെ ചെന്നു...

കരഞ്ഞു കൊണ്ടോടുന്ന സ്വപ്ന മോളെ നോക്കി വേലക്കാരൻ ദിവാകരൻ ദേവികയോടായി ചോദിച്ചു

എന്ത് പറ്റി മാഡം മോൾ കരഞ്ഞിട്ട് പോകുന്നത്... നിങ്ങളുടെ എല്ലാം മുഖം വല്ലാതെ ഇരിക്കുവാണല്ലോ ഇതാരാ മാഡം.... പല ചോദ്യങ്ങളും ദിവാകരൻ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ ചോദിച്ചു...

ഭദ്രനോടുള്ള ദേഷ്യം ദേവിക പാവം ദിവാകരനിൽ ആണ് തീർത്തത്

നിങ്ങൾ വേലക്കാരന്റെ പണി മാത്രം എടുത്താൽ മതി ഞങ്ങളുടെ പേർസണൽ ലൈഫിൽ ഇടപെടേണ്ട... അച്ഛന്റെ പ്രായം ഉണ്ടെന്നു വച്ച് അല്പം സ്വാതന്ത്ര്യം തന്നെന്നു വച്ച് വലിയ ഭരണം ഒന്നും വേണ്ട കേട്ടല്ലോ....

ദേവിക ചീത്ത പറയാറുണ്ടെങ്കിലും ഇത്രയും കോപത്തിൽ