Chapter Title : കർമ്മഫലം [ഏകൻ] [Edited version]

“അപ്പന്റെ നാൻസിപെണ്ണാണോ അതോ ആലിസ് പെണ്ണാണോ അതോ അപ്പന്റെ ഈ കുണ്ടിമുലച്ചി പെണ്ണാണോ ആരാ കൂടുതൽ സുന്ദരി.”

“ഏറ്റവും സുന്ദരി അപ്പന്റെ മോള് തന്നെയാ. പക്ഷേ മോൾക്ക് അപ്പന്റെ നാൻസിപെണ്ണിന്റെ നല്ല ഛായ ഉണ്ട്. ആ കണ്ണും മൂക്കും ചുണ്ടും എല്ലാം എന്റെ നസൻസിപെണ്ണിനെ പോലെ തോന്നും. നാൻസി പെണ്ണിന് നല്ല മുടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അപ്പന്റെ മോൾക്ക് മുടികുറവാ.”

“എനിക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു നല്ല മുടി ഞാൻ മുറിച്ചിട്ടാ. ചാച്ചന് ഞാൻ മുടിവെക്കുന്നത് ഇഷ്ട്ടമേ അല്ല.. ഇനി എന്റെ അപ്പന് മുടി ഇഷ്ട്ടം ആണേൽ ഞാൻ മുടി വളർത്താം. ”

“അപ്പൊ! അപ്പന്റെ മോളെ കണ്ടാൽ ശരിക്കും എന്റെ നാൻസി പെണ്ണിനെ പോലെ തന്നെ ഉണ്ടാകും.”

“അതേ ഞാൻ അപ്പന്റെ നാൻസിപെണ്ണാ അപ്പന്റെ നാൻസി പെണ്ണ്.. ” എന്നാലും ആരായിരിക്കും അപ്പാ എന്റെ അമ്മച്ചി. അത് എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് പോകുന്നില്ല അപ്പാ ”

“അറിയില്ല മോളെ. അപ്പൻ എങ്ങനെ അറിയാനാ.. മോളുടെ അമ്മച്ചി ആലീസ് പറഞ്ഞത് മാത്രമേ അപ്പൻ അറിയൂ… ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും ആ സത്യം അറിഞ്ഞത് കൊണ്ടല്ലേ അപ്പന്റെ മോളെ അപ്പന് മിന്നു കെട്ടാനുള്ള ധൈര്യം കിട്ടിയത്. ഈ കുഞ്ഞു വയറ്റിൽ അപ്പന്റെ വിത്ത് മുളച്ചത്…. ഇനിയും ഇനിയും വിത്ത് മുളപ്പിക്കാൻ പോകുന്നത്”

ആൻസി ചിരിച്ചു .

“എനിക്കു വേണം അപ്പാ ഒരുപാട് വിത്തുകൾ അപ്പൻ ഇനിയും ഇനിയും മുളപ്പിക്കണം. എനിക്ക് വേണം അപ്പന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ. ”

ഓരോ മാസങ്ങൾ കടന്നു പോയി. ആൻസിയുടെ വയറ് വീർത്തു വീർത്തു വന്നു കൂടെ മുലയും. ഇങ്ങനെ വീർത്താൽ ആൻസിയുടെ വയറ് പൊട്ടിപോകുമോ എന്ന് ജോപ്പൻ ഭയപ്പെട്ടു. അത്രയും ഉണ്ട് വയറ് . ആ വീർത്ത വയറുമായി ആൻസി നടക്കുന്നത് കാണാൻ തന്നെ പ്രത്യേക ചന്തം ആണ്. അത് കാണുമ്പോ ഇനിയും ഇനിയും ആൻസിയെ ഗർഭിണി ആകുവാൻ ജോപ്പന് തോന്നും.. മാത്രമല്ല തനിക്കു ഒരു പിൻഗാമി ഇല്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് വിഷമിച്ചിരുന്ന ജോപ്പന് ഇപ്പോൾ വയറും വീർപ്പിച്ചു നടക്കുന്ന ആൻസിയെ കാണുമ്പോൾ സന്തോഷം ആണ്

നല്ല അയഞ്ഞ കോട്ടൻ ബനിയനുകൾ ആണ് ആൻസി