Chapter Title : കർമ്മഫലം [ഏകൻ] [Edited version]

ആ കുഞ്ഞാണ്... അത് നാൻസിക്ക് ജോസഫ് എന്ന പേരുള്ള ഒരാൾ കൊടുത്ത സമ്മാനം ആണ് ആ കുഞ്ഞ്. അവളുടെ ഇച്ചായൻ കൊടുത്ത സമ്മാനം."

ഇപ്പോൾ ആൻസിക്കും ജോപ്പനും ഞങ്ങൾ ശരിക്കും അപ്പനും മോളും ആണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഒരു DNA ടെസ്റ്റ്‌ പോലും ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യം വന്നില്ല.. കാരണം നാൻസിയുടെ തനി പകർപ്പായിരുന്നു ആൻസി. അവരുടെ സാമ്യം ജോപ്പന് പലപ്പോഴും സംശയം തോന്നിയെങ്കിലും. ജീവന്റെ ജീവനായ നാൻസിയെ സംശയിക്കാൻ ജോപ്പന് കഴിഞ്ഞില്ല.. ഒരാളെ പോലെ എഴുപേരോ മറ്റോ ഉണ്ടാകും എന്ന് പറയാറില്ലേ അതിൽ ജോപ്പൻ വിശ്വസിച്ചു.

ഇത് കേട്ട ജോപ്പനും ആൻസിയും തകർന്നു തളർന്നു . അവിടെനിന്നു ഇറങ്ങി കാറിൽ ചെന്നിരുന്നു.

രണ്ട് പേരും കുറെ സമയം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

ഒടുവിൽ

“അപ്പാ എന്നോട് ദേഷ്യം ഉണ്ടോ? ഞാൻ അപ്പനെകൊണ്ട് പാപം ചെയ്യ്പ്പിച്ചു എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ..? "

ആൻസി കരയാൻ തുടങ്ങി.

ജോപ്പൻ ആൻസിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.

"അപ്പന് ഒരു ദേഷ്യവും ഇല്ല . മോളോട് സ്നേഹം മാത്രമേ ഉള്ളൂ. മോള് ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല.

കരയല്ലേ മോളേ അപ്പന്റെ മോൾ കരയല്ലേ അപ്പനില്ലേ മോൾക്ക്.

“അപ്പ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ആരാ ഭാര്യയോ അതോ മകളോ?” എനിക്കറിയിലപ്പാ . അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ ഒന്നും.

ഞാൻ അപ്പനെ കൊണ്ട് പാപം.. ”

ജോപ്പൻ ആൻസിയുടെ വായ പൊത്തി

“സാരമില്ല മോളേ.

മോൾ എനിക്ക് എന്നും എന്റെ ആദ്യത്തെ മക്കൾ തന്നെയാണ്. അതോടൊപ്പം അപ്പന്റെ ജീവനായ കെട്ട്യോളും . അപ്പന് മോളെ കെട്യോളായി മാത്രമേ ഇനി വേണ്ടു. നമ്മൾ ചെയ്തത് തെറ്റാണെങ്കിൽ അത് കാലം നമ്മളെ കൊണ്ട് ചെയ്ച്ചതാ . പക്ഷേ

നമുക്ക് ഒരിക്കലും കഴിഞ്ഞ കാലത്തിലേക്ക് മടങ്ങിപോകാൻ കഴിയില്ലല്ലോ.? ഇപ്പോൾ നമ്മൾ എങ്ങനെയോ അങ്ങനെ തന്നെ മുന്നോട്ട്.

മോൾക്ക് അപ്പനെ ഇനിയും മോളുടെ കെട്ട്യോൻ ആയി കാണാൻ കഴിയില്ലേ?”

“ഞാൻ അങ്ങനെയെ കാണു. എനിക്ക് അപ്പനെ കിട്ടിയാൽ എന്റെ ആറു മക്കൾക്കു അപ്പനില്ലാതാവില്ലേ..? എനിക്ക് അപ്പൻ വേണ്ട എന്റെ കെട്യോൻ മതി. എനിക്ക് പിറന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ അപ്പനായി മതി എനിക്ക്