Chapter Title : കറുപ്പ് വെറുതെ അല്ല 1 [Swathi]

ഈ കാര്യം ഗീത ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞു. ചേച്ചി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

“അത്രേയുള്ളൂ? അവനോട് ഇവിടെ വന്നാൽ ജോലി വാങ്ങിച്ചുകൊടുക്കാമെന്ന് പറ.”

“എന്ത് ജോലിയാ ചേച്ചി? ഞാൻ വാങ്ങിച്ചുകൊടുക്കാൻ?”

ചേച്ചി പറഞ്ഞു: “എടി സിനി, നീ ഒരു മണ്ടിയാണ്. നിനക്ക് നല്ല ശമ്പളമില്ലേ? വീട്ടുജോലി അവൻ ചെയ്യട്ടെ.”

“അയ്യോ, അവൻ അതൊക്കെ ചെയ്യുമോ?”

“അവൻ അല്ല, അവന്റെ കീച്ചിപ്പാപ്പൻ ചെയ്യും” ചേച്ചി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പിന്നെ സ്വകാര്യമായി ശബ്ദം കുറച്ചു എന്നോട് പറഞ്ഞു .

“ഇതിലും വലിയ അഭിമാനിയായിരുന്നു എന്റെ നാരായണൻ. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോഴേക്കും വീടെല്ലാം വൃത്തിയാക്കി, ഭക്ഷണം വരെ ഉണ്ടാക്കിവെക്കും.”

പിന്നെ ചേച്ചി എന്റെ ചെവിയിൽ മെല്ലെ പറഞ്ഞു: “എന്റെ അടിവസ്ത്രം വരെ ഞാൻ അവനെ കൊണ്ടാണ് കഴുകിക്കുന്നത്… എന്റെ ഷഡിയും ബ്രായും അവനെക്കൊണ്ട് വാഷിംഗ് മെഷീനിൽ പോലും ഇടിക്കില്ല ഞാൻ.” പറഞ്ഞിട്ട് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

നാരായണ ചേട്ടനും വെളുത്തു സുന്ദരനായിരുന്നു. ചേച്ചി അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ ദേഹത്ത് ഒരു കുളിർ കോരി. ഞാൻ മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ചു — ജോണിയെ നാട്ടിൽനിന്ന് എങ്ങനെയായാലും കൊണ്ടുവരണം.

ഞാൻ അമ്മായിയമ്മയെ വിളിച്ച് സങ്കടം പറഞ്ഞു. അവർ പറഞ്ഞു: “മോളേ, അവന് ജോലി ഒക്കെ കളഞ്ഞ് വരാൻ മടിയുണ്ട്.”

“കുഴപ്പമില്ല അമ്മേ. ഇവിടെ വന്ന് പതുക്കെ ജോലി നോക്കിയാൽ മതി. ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന് മടുത്തു.”

അമ്മായിയമ്മയും ഒരു പെണ്ണല്ലേ. അവർക്ക് തോന്നിയിരിക്കും ഞാൻ കഴപ്പ് മൂത്തു വിളിക്കുന്നതാരിക്കും എന്ന് . എന്തായാലും അവർ ജോണിയെ സമ്മതിപ്പിച്ചു. ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ അവൻ വരാമെന്ന് സമ്മതിച്ചു.

ഇതിനിടയിൽ ഒരു ദിവസം ഞാൻ