Chapter Title : കഷ്ടപ്പാട് [Swathy]
അയാളുടെ കൈയിൽ നിന്നും എന്റെ ബാഗ് തിരികെ വാങ്ങി. ഇത് കൊണ്ടാകണം അയാളും എന്റെ തുടയിൽ നിന്നും കൈ എടുത്തു. അയാൾ തന്നെ എന്റെ ടോപ് നേരെ പിടിച്ചു ഇട്ടു തന്നു. അയാൾക് ഇനിയും ബസിൽ പോകാനുണ്ട്.
"ബസ് ഇറങ്ങി ഒറ്റയ്ക്കു പോകോ മോള്, അതോ ഞാൻ കൊണ്ടാകണോ " അയാൾ ചോദിച്ചു
"ഏയ്... വേണ്ട. ഞാൻ പോയ്കോളാം.. അമ്മയെങ്ങാനും കണ്ടാൽ തീർന്നു "
"ഇതാ ഈ കുട വച്ചോ മോള് "അയാൾ ആ കുട എനിയ്ക് നേരെ നീട്ടി.
"വേണ്ട അങ്കിളേ... ഇനിയെന്നെ എപ്പോളും മോൾ എന്ന് വിളിയ്ക്കണ്ട. ദേവു എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി " ഞാൻ പറഞ്ഞു.
"എങ്കിൽ എന്നെ അങ്കിളേ എന്നും വിളിയ്ക്കണ്ട മലയാളത്തിൽ മാമൻ എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി " അയാളും പറഞ്ഞു.
"നാളെ ഈ ബസിൽ ഉണ്ടാകോ മാമ. "ഞാൻ ആ സീറ്റിൽ നിന്നു എഴീച് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
"വരണോ ഞാൻ ഈ ബസിൽ ഇനി എന്നും " അയാൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു.
ഞാൻ നേരെ നടന്നു ബസിന്റെ മുന്പിലെ ഡോറിലേയ്ക് നടന്നു. മുൻപിൽ വേറാരും ഇല്ല. ആയാലും കൂടെ എഴീച് നടന്നു വന്നു.
"വരുമ്പോൾ കുറച്ചു കൂടി നേരത്തെ വരണേ നാളെ "ഞാൻ ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ അയാളോട് പറഞ്ഞു
അയാളും എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു. ബസ് നിർത്തി ഞാൻ ഇറങ്ങി. കുറച്ചു മഴയെ ഉള്ളു. നനഞ്ഞു കൊണ്ട് വീട്ടിലേയ്ക് പോകാം. ബസ് മുൻപോട്ട് പോകുന്നത് വരെ അയാൾ എന്നെ തന്നെ നോക്കുന്നത് ഞാൻ ചെറുതായി കണ്ടു.
എനിയ്ക്
💬 Comments
View all comments