Chapter Title : കസിൻ അല്ലെങ്കിൽ കളിപ്പാട്ടം [Music]
മരവിച്ചു, അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ്. ഈ നിമിഷം വരുമെന്ന് അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു, പക്ഷേ അവൾ അതിന് തയ്യാറായില്ല. എങ്ങനെയെങ്കിലും, സാഹചര്യം സ്വയം പരിഹരിക്കപ്പെടുമെന്ന് അവൾ എപ്പോഴും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, അവളെ സ്നേഹിച്ച പുരുഷനുമായി മുഖാമുഖം നിൽക്കുമ്പോൾ, സത്യം ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നതായി തോന്നി.
“ഞാൻ-ക്ഷമിക്കണം രാജേഷ്,” മേഘ ഇടറി, അവളുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു. “എനിക്ക് എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. എനിക്ക് ഇനി എന്താണ് തോന്നുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. ”
വേദന കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് രാജേഷ് അവളെ നോക്കി. "നിങ്ങൾ എന്താണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്? മേഘാ നീ എന്നും എൻ്റെ ലോകം ആയിരുന്നു. ഞങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേകതയുണ്ടെന്ന് ഞാൻ കരുതി. ”
മേഘയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകി. അവൾ അവനോട് സത്യം പറയാൻ ആഗ്രഹിച്ചു - താൻ ഹരിയെ കാണുകയായിരുന്നു, ഏറ്റവും മോശമായ രീതിയിൽ അവൾ അവനെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തു. പക്ഷേ അത് പറയാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. കുറ്റബോധം അവളെ കീഴടക്കി, അത് സമ്മതിച്ചാൽ അവനെ നശിപ്പിക്കുമെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു.
പകരം, അവളുടെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവളെ വേട്ടയാടുന്ന വാക്കുകൾ അവൾ പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് കുറച്ച് സ്ഥലം ആവശ്യമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. എനിക്ക് കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ”
ശ്വാസം മുട്ടിയ പോലെ വിളറിയ മുഖം രാജേഷ് ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദനായി. പിന്നെ, ഒരു ദു:ഖത്തോടെ അവൻ സംസാരിച്ചു, ഒരു മന്ത്രവാദത്തിനു മുകളിലായി അവൻ്റെ ശബ്ദം: “നിങ്ങൾക്ക് സ്ഥലം വേണമെങ്കിൽ മേഘാ, എടുക്കൂ. പക്ഷേ, നിനക്ക് എന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്നറിയുമ്പോൾ തിരികെ വരരുത്.
ആ വാക്കുകൾ അവളെ തകർത്തു. അവൾക്ക് അവനെ ഇതിനകം
💬 Comments
View all comments