Chapter Title : കസിൻ അല്ലെങ്കിൽ കളിപ്പാട്ടം [Music]

ചുറ്റും മുറുകിയപ്പോൾ അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി. അവൾ സ്വയം കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ മതിലുകൾ ഓരോന്നായി തകർന്നു തുടങ്ങി. അവളുടെ നല്ല വിധിക്കെതിരെ, അവൾ അവനെ കാണാൻ സമ്മതിച്ചു.

പട്ടണത്തിൻ്റെ പ്രാന്തപ്രദേശത്തുള്ള ഒരു ശാന്തമായ കഫേയിൽ കണ്ടുമുട്ടാൻ അവർ ക്രമീകരിച്ചു, അവരുടെ കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നും ലോകത്തിൻ്റെ കണ്ണുനീരിൽ നിന്നും വളരെ അകലെയുള്ള ഒരു സ്ഥലം. മേഘ പരിഭ്രാന്തയായി, വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ തയ്യാറെടുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കൈകൾ വിറച്ചു. താൻ ഒരു സുഹൃത്തിനോടൊപ്പം നടക്കാൻ പോകുകയാണെന്ന് അവൾ രാജേഷിനോട് പറഞ്ഞു, അവൻ ഒരിക്കലും വിശ്വസിച്ചില്ല, അവളെ ചോദ്യം ചെയ്തില്ല.

അവൾ കഫേയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ഹരി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവർ തമ്മിലുള്ള പിരിമുറുക്കം വർധിപ്പിക്കുന്നതായി തോന്നുന്ന ഒരു സാധാരണ വായു ഉള്ള ഒരു മേശയിൽ ചാരി. അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കണ്ടുമുട്ടിയ നിമിഷം മേഘയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി. അവർക്ക് ചുറ്റുമുള്ള വായു മാറുന്നതായി തോന്നി, അവർ പങ്കിട്ട ഭൂതകാലത്തിൻ്റെ ഭാരവും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരിക്കലും മാഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ആകർഷണവുമാണ്.

“ഹായ്,” ഹരി ഒരു വക്ര പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ സ്വാഗതം ചെയ്തു, എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് അവൾക്കായി ഒരു കസേര വലിച്ചു. "നീ വന്നതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമുണ്ട്."

അവൻ്റെ നോട്ടം ഒഴിവാക്കി അവളുടെ മടിയിൽ കൈകൾ വിറച്ച് മേഘ ഇരുന്നു. “ഞാൻ വരാൻ പാടില്ലായിരുന്നു,” അവൾ പിറുപിറുത്തു, അവളുടെ ഒരു ഭാഗം അത് ശരിക്കും വിശ്വസിച്ചില്ല. അവൾക്ക് അവനോട് തോന്നിയ ആവലാതി അനിഷേധ്യമായിരുന്നു.

“നിങ്ങൾ അത് പറയേണ്ടതില്ല,” ഹരി മറുപടി പറഞ്ഞു, അവൻ്റെ ശബ്ദം മൃദുവും എന്നാൽ നിർബന്ധവുമാണ്. "എനിക്കറിയാം നീ സന്തുഷ്ടനല്ലെന്ന്. നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ