Chapter Title : കടമ [Colony Sonu]

കൂടുതലും അൽപ്പം കളർ കുറഞ്ഞ പയ്യന്മാരെ ആണ് ഇഷ്ടം.

ഞാൻ: അതു അൽപ്പം കളർ കുറഞ്ഞവർ അല്ലെ, ഞാൻ അങ്ങനെ അല്ലല്ലോ.

അമ്മ: പിന്നെ അല്ലാതെ, എനിക്ക് വ്യക്തിപരമായി ഇങ്ങനെ ഉള്ള കളർ ആണ് ഇഷ്ടം. അല്ലാതെ നിൻ്റെ ചേട്ടനെ പോലെ വിളറിയ, ആരോഗ്യം ഇല്ലാത്ത, മമൂൽ പിള്ളേരെ ഇഷ്ടമില്ല.

ഞാൻ: അമ്മ വെറുതെ എനിക്ക് ആവശ്യമില്ലാത്ത മോട്ടിവേഷൻ തരാതെ ബ്രോക്കർ എവിടെ എത്തി എന്ന് വിളിച്ച് ചോദിക്ക്.

അങ്ങനെ ഞങൾ മുന്നോട്ട് പോയി. ബ്രോക്കർ രാവിലെ മുതലേ കവലയിൽ ഉണ്ട്, ഞങ്ങളോട് അവിടേക്ക് പോയാൽ മാത്രം മതി എന്ന് പറഞ്ഞു.

അമ്മ: ഡാ, ഒരു കാര്യം കൂടെ ഞാൻ പറയാം. (തെല്ലും വിഷമത്തോടെ) ഒരു അമ്മ എന്ന നിലക്ക് പറയുന്നത് ശെരി അല്ല, എന്നാലും നിന്നോട് അതിനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഉള്ളത് കൊണ്ട് പറയുകയാണ്. നമ്മുടെ പ്രായത്തിനു അനുസരിച്ചുള്ള ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒക്കെ നമുക്ക് ഉണ്ടാകും. എന്നാൽ അൽപ്പ സുഖത്തിന് വേണ്ടി നീ ആരെയും സമീപിക്കരുത്.  ഞാൻ: അമ്മേ ഞാൻ എന്തെങ്കിലും പറഞാൽ കൂടി പോകും കേട്ടോ, എനിക്ക് വികാരം കൂടി മുട്ടിനിൽക്കുകയല്ല ഞാൻ, അങ്ങനെ ആണെങ്കിലും എനിക്ക് സ്വയം അതു അടക്കാനും അറിയാം. നിങ്ങൽ ആവശ്യമില്ലാതെ ചിന്തിച്ചു എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്.

ഇത്രയും പറഞ്ഞ ശേഷം അമ്മ മറ്റൊന്നും പറയാൻ മുതിർന്നില്ല. പോകുന്ന വഴിക്ക് തന്നെ ബ്രോക്കാരെയും കയറ്റി ഞങൾ പോയി. പതിവുപോലെ പെണ്ണ്കാണൽ ചടങ്ങ് നടന്നു. നല്ല വെളുത്തു തുടുത്ത നഴ്സുകാരി സുന്ദരി. ചായകുടിയും ചടങ്ങുകളും നടന്നു. എന്നാലും സുന്ദരി ആണെങ്കിലും എനിക്ക് അധിക സൗന്ദര്യമുള്ള സുന്ദരിമാരെ വിവാഹത്തിന് വലിയ താൽപ്പര്യമില്ല. എത്ര എത്ര പീഡന കേസുകള ആണ് ഓരോ ദിവസവും വരുന്നത്. മാത്രമല്ല ആരെങ്കിലും ചപ്പി തുപ്പിയ സാധനങ്ങൾ ആണ് ഇന്ന് കൂടുതലും ഉള്ളത്. എന്നിരുന്നാലും കണ്ട മാത്രയിൽ '' വേണ്ടെന്ന്" പറയാൻ നിന്നില്ല. അവരുടെ താൽപ്പര്യവും നമ്മൾ അറിയണമല്ലോ. പതിവ് പെണ്ണ് കാണൽ പോലെ ബ്രോക്കറോട് തങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞ് അറിയിക്കാം എന്നും പറഞ്ഞു പെണ്ണ് വീട്ടുകാർ ഞങ്ങളെ യാത്രയാക്കി.

നൈറ്റ് ഷിഫ്റ്റ് ഉള്ളത് കൊണ്ട്