Chapter Title : കടമ [Colony Sonu]

മനസിൽ ഓടി നടക്കുന്നത്.

ഉച്ചയ്ക്ക് ആണ് ഞാൻ റൂമിൽ നിന്നും പുറത്ത് ഇറങ്ങിയത്. അമ്മ ഹാളിൽ തന്നെ സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്നു. രാവിലെ നടന്ന കാര്യം ഞാൻ അപ്പോഴേക്കും വിട്ടു. ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണ മാത്രമല്ലേ, ഞാൻ തെറ്റുകാരൻ അല്ലല്ലോ എന്ന ആത്മവിശ്വാസം ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞാൻ അതിനെ പറ്റി ചിന്തിച്ചില്ല. എന്നെ കണ്ടതും അമ്മ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും കരഞ്ഞു കലങ്ങി ചുവന്നു ഇരിപ്പുണ്ട്. സാരി ഇതുവരെയും മാറിയിട്ടില്ല.

ഞാൻ: ഉച്ചയ്ക്ക് ഉള്ളത് ആയോ?

അമ്മ: ഉും... നീ വന്നു ഇരിക്ക്. എടാ മക്കളെ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ നിന്നെ.....

ഞാൻ: അമ്മേ അതു നിർത്ത്. അവിടെ എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ കണ്ടപ്പോൾ അമ്മയ്ക്കും സംശയം തോന്നിയതിൽ തെറ്റില്ല. ഞാൻ രാവിലെ നടന്നത് അപ്പോഴേ വിട്ടു. ഇനിയും അതിൻ്റെ പേരിൽ സെൻ്റിമെൻ്റുമായി എൻ്റെ അടുത്ത് വരരുത്.എനിക്ക് അതിൽ ഒരു വിഷമവും ഇല്ല. പിന്നെ ചേട്ടനോ ചേട്ടത്തിയോ ഇന്ന് നടന്നത് അറിയരുത്, അറിഞ്ഞാൽ അതിൻ്റെ പേരുദോഷം അമ്മയ്ക്ക് ആണ്. ഈ ഒരു ടോപ്പിക്ക് ഇതോടെ വിടുക.

അമ്മ: ഊും.... നീ കയ്യും മുഖവും കഴുകി വാ. ഞാൻ ചോറ് എടുത്തു വൈക്കാം.

ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരിക്കുമ്പോഴും അമ്മയുടെ മുഖത്തെ ജാള്യത പൂർണ്ണമായി മാറിയിട്ടില്ല. നല്ല കുറ്റബോധം ഉണ്ട് മുഖത്ത്. ഒരു വാക്ക് പോലും ഉരിയാടാതെ ആണ് രണ്ടുപേരും ഇരുന്നു കഴിച്ചത്. ഞാൻ ആദ്യം കഴിച്ചു തീർത്തു, വീണ്ടും അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. അമ്മ കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഞാൻ: എന്തൊക്കെ ആയിരുന്നു പുകില് ഇവിടെ, ചേട്ടനും ചേട്ടത്തിയും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് കൊള്ളാം. അല്ലെങ്കിൽ എൻ്റെ മാനം പോയേനെ.

അമ്മ: അവരുടെ മുന്നിൽ വച്ച് ചോദിക്കണമെങ്കിൽ എനിക്ക് ഇന്നലെ രാത്രി വന്ന സമയത്തെ ആകാമായിരുന്നു. അവർ പോകുന്നത് വരെ കാത്തിരുന്നിട്ട് ആണ് ഞാൻ രാവിലെ നിൻ്റെ റൂമിലേക്ക് വന്നതും.

ഞാൻ: അമ്മയ്ക്ക് രാവിലെ അങ്ങനെ വന്നു കിടന്നപ്പോൾ നാണക്കേടോ ചമ്മൽ ഒന്നും തോന്നിയില്ലേ?

അമ്മ: പെട്ടെന്ന് ഉണ്ടായ ദേഷ്യത്തിന് ഞാൻ എന്താണ്