Chapter Title : കടമ [Colony Sonu]

റൂമിൽ ചെന്ന് നിന്നു ഒളിഞ്ഞു കേട്ടിട്ട് നിൽക്കാൻ.

ഞാൻ: ഇന്ന് കേൾക്കാൻ അല്ല, കാണാൻ ആണ് പോകുന്നത്.

അമ്മ: കാണാൻ അവർ നിന്നെയും വിളിച്ചു അകത്തു നിർത്തി അല്ലെ ഓരോന്നു ചെയ്യുന്നത്. പോടാ മിണ്ടാതെ...

ഞാൻ: (അമ്മയുടെ റൂമിൽ വാതിലിനു അകത്ത് കയറി) ഞാൻ അവിടെ നടക്കുന്നത് നേരിട്ട് കാണാൻ പോകുന്നു. അതും പുറത്തുള്ള ജനാല വഴി.

അമ്മ: അവൻ അവൻ്റെ കല്യാണ ശേഷം ഈ ജനാല ഇതുവരെയും തുറന്നത് പോലുമില്ല. പിന്നെ അല്ലെ കാണാൻ. പോയി കിടന്നു ഉറങ്ങാൻ നോക്ക് വെറുതെ എൻ്റെ സമയം കൂടെ കളയാതെ.

ഞാൻ: അതിനു അവൻ ജനാല തുറന്നു കാണിക്കും എന്ന് ആരാ പറഞ്ഞത്. ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് അവൻ്റെ റൂം ജനാലയിൽ ഒരു ഹോൾ ഞാൻ ഇട്ടിരുന്നു. ജനാലയുടെ ഒരു വശത്ത് ഹോൾ ഇട്ടു അതിൽ ഒരു ചെറിയ ഗ്ലാസ് പീസും വച്ച് ഞാൻ അടച്ചിട്ടുണ്ട്... എന്തായാലും അകത്തു ലൈറ്റ് ഇട്ടിട്ടെ അവർ ചെയ്യൂ. ചെറിയ ഗ്ലാസിൻ്റെ പീസ് മാറ്റിയാൽ കൃത്യമായി അവരുടെ ബെഡ് കാണാൻ പറ്റും.

അമ്മ: എൻ്റെ ദേവി... നിനക്ക് എന്താ വട്ടുണ്ടോ?  ഒച്ച കേൾക്കുമ്പോലെ അല്ല നേരിട്ട് കാണുന്നത്. ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും നിൻ്റെ ചേട്ടത്തി അല്ലെ അവൾ.

ഞാൻ: അതിനു വെറുതെ നമ്മൾ കേൾക്കുന്ന സൗണ്ട് നേരിട്ട് കാണുന്നു എന്നല്ലേ ഉള്ളൂ. വേറെ ആരും അറിയാതെ ഇരുന്നാൽ മതി. അമ്മ അവരോടു പറയാതെ ഇരുന്നാൽ മതി.

അമ്മ: എടാ, അതൊന്നും വേണ്ട. അവർ ഇഷ്ടമുള്ളത് ചെയ്യട്ടെ. നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യുന്നത്.

ഞാൻ: വെറുതെ ഒരു ആകാംക്ഷ. അതും ഇന്ന് മാത്രം, ഒറ്റ പ്രാവശ്യം. അമ്മ വരുന്നുണ്ടോ കാണാൻ?

അമ്മ: പോടാ തെമ്മാടി, ഞാൻ ഒന്നും വരുന്നില്ല.

ഞാൻ: അതു എന്താ അമ്മയ്ക്ക് കാണാൻ ആഗ്രഹം ഇല്ലേ അവർ ചെയ്യുന്നത്.

അമ്മ: അയ്യേ, എൻ്റെ സ്വന്ത മകൻ അവൻ്റെ ഭാര്യയുമായി സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുന്നത് ഒളിഞ്ഞു നോക്കാനുള്ള കഴപ്പോന്നും എനിക്കില്ല.

ഞാൻ: ഓഹോ, അവരുടെ ഒച്ച കേട്ട് വിരാലിടാനുള്ള കഴപ്പ് ഉണ്ട്. കാണാൻ വയ്യ.

അമ്മ: അതു രണ്ടും