Chapter Title : കടമ [Colony Sonu]

ഇപ്പോഴും ഉണ്ടാകുന്ന അമ്മ ആണ് ഒരു നിമിഷത്തെ തെറ്റിദ്ധാരണ കാരണം എന്നെ ഒരു കാമപ്രാന്തനായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇത് എനിക്ക് നല്ലൊരു മുറിവുണ്ടാക്കി എന്ന് അമ്മയ്ക്കും മനസിലായി. അതുകൊണ്ട് ആണ് ഇപ്പോൾ റൂമിൽ നിന്നും പോകാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ പോയത്.അല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ നിന്ന് വെറുതെ കരച്ചിലും മാപ്പ് പറച്ചിലും ഒക്കെ ആയിരിക്കും. അമ്മ പുറത്ത് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ റൂം അകത്തു നിന്ന് കുറ്റി ഇട്ട് ഇരുന്നു. ഉച്ച വരെ പുറത്ത് ഇറങ്ങിയില്ല. അമ്മ ഒന്ന് രണ്ട് പ്രാവശ്യം വിളിച്ചെങ്കിലും വിളി കേട്ടത് അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല.

എന്ത് ധൈര്യത്തിൽ ആണ് അമ്മ ഇങ്ങനെ മകൻ്റെ മുന്നിൽ ബ്ലൗസ് അഴിച്ചു മാറ്റാൻ മുതിർന്നത്. അമ്മയ്ക്ക് എങ്ങനെയാണ് എൻ്റെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ കാണിക്കാനുള്ള ധൈര്യം കിട്ടിയത്. എന്താകും അൽപ്പം പോലും അവർക്ക് നാണം തോന്നാത്തത്... എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകൾ ആണ് എൻ്റെ മനസിൽ ഓടി നടക്കുന്നത്.

ഉച്ചയ്ക്ക് ആണ് ഞാൻ റൂമിൽ നിന്നും പുറത്ത് ഇറങ്ങിയത്. അമ്മ ഹാളിൽ തന്നെ സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്നു. രാവിലെ നടന്ന കാര്യം ഞാൻ അപ്പോഴേക്കും വിട്ടു. ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണ മാത്രമല്ലേ, ഞാൻ തെറ്റുകാരൻ അല്ലല്ലോ എന്ന ആത്മവിശ്വാസം ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞാൻ അതിനെ പറ്റി ചിന്തിച്ചില്ല. എന്നെ കണ്ടതും അമ്മ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും കരഞ്ഞു കലങ്ങി ചുവന്നു ഇരിപ്പുണ്ട്. സാരി ഇതുവരെയും മാറിയിട്ടില്ല.

ഞാൻ: ഉച്ചയ്ക്ക് ഉള്ളത് ആയോ?

അമ്മ: ഉും... നീ വന്നു ഇരിക്ക്. എടാ മക്കളെ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ നിന്നെ.....

ഞാൻ: അമ്മേ അതു നിർത്ത്. അവിടെ