Chapter Title : കടി മൂത്ത ആന്റിമാരും വെടിവീരൻ ആൽഫിയും

ആന്റിടെ ഭർത്താവ് ആണെന്ന് തോനുന്നു, നല്ല പൂക്കുറ്റി ആയിരുന്നു, പുള്ളി ടെലിഫോൺ എക്സ്ചേഞ്ച്ൽ എഞ്ചിനീയർ ആയിരുന്നു. നന്നായി വെള്ളം അടിച്ചു വന്നു ബഹളം വെക്കുന്നു. ആന്റി ആണെങ്കിൽ അയാളോട് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു "മുകളിൽ, അല്ഫോണ്സിന്റെ കസിൻ ഉണ്ട്, പേയിങ് ഗെസ്റ് ആയി....ദയവായി ഒന്ന് ബഹളം വെക്കാതെ ഇരിക്ക്" അയാൾ ആന്റിയോട് ചോദിച്ചു "ഓഹോ ആപ്പോ ഞാൻ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ നിനക്ക് കൂടെ കിടക്കാൻ പുതിയ ആളെ തപ്പി പിടിച്ചു കൊണ്ടു വന്നു അല്ലേ ടി നായിന്റെ മോളെ?!" ആന്റി ഇടക്ക് മുകളിലേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ ആന്റി കാണാതെ മറഞ്ഞു നിന്നു, അയാൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടു ആന്റി പറഞ്ഞു "ദയവു ചെയ്തു, അതും ഇതും പറയാതെ ഒന്ന് പോയി ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്, ആ ചെക്കൻ കേട്ടാൽ വല്ലതും വിചാരിക്കും". ആപ്പോൾ ആന്റിടെ ഭർത്താവ് പറഞ്ഞു "കേൾക്കട്ടെടി നായിന്റെ മോളെ, സത്യം അല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞത്?! ഞാൻ അറിയാതെ നീ ആർക്കൊക്കെ കിടന്നു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് എന്നും, ആരൊക്കെ നിന്നെ കേറി ഇറങ്ങിട്ടുണ്ട് എന്നും എനിക്ക് അറിയാം, കേട്ടോടി പൊലയാടി മോളെ " പെട്ടെന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ അയാൾ ഹാളിൽ തന്നെ വാൾ വെച്ചു ബോധം പോയി നിലത്തു കിടക്കുന്നു.

ആന്റി ആണെങ്കിൽ നിരാശയോടെ കരയുന്നു, പിന്നെ അയാൾ വെച്ച വാൾ തുടച്ചു വൃത്തി ആക്കുന്നു, അതു കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് അല്പം പാവം തോന്നി ബട്ട്‌ അപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിൽ ആന്റിടെ ഭർത്താവിന്റെ വാക്കുകൾ തറഞ്ഞു കയറിയത് പോലെ തോന്നി, "ഇനി മധു ആന്റ്റി ഒരു വെടി ആണോ?! മുട്ടി നോക്കിയാൽ കിട്ടുമോ" എന്ന ചിന്ത ആയി. എന്തായാലും ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായിരുന്നു, ആന്റി അയാളുടെ കാര്യത്തിൽ ഭയങ്കരം നിരാശ ആയിരുന്നു എന്ന്, അതു മുതലെടുത്താൽ മധുമതി എന്ന ആറ്റം ബോംബിനെ കിടക്കയിൽ ഇട്ടു ആവശ്യാനുസരണം പണിതു കൊല്ലാം എന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടു. ഞാൻ താഴേക്കു പോവാതെ തിരികെ റൂമിലേക്ക്‌ പോയി കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു ഇതൊക്കെ ആലോചിച്ചു കിടന്നു അല്പം ഒന്ന് മയങ്ങി. നല്ല യാത്രാക്ഷീണവും പിന്നെ വാണം വിട്ട ക്ഷീണവും ഒക്കെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് കിടന്ന പാടെ ഞാൻ ഉറങ്ങിപ്പോയി, അല്പനേരം കഴിഞ്ഞ് ആരോ തട്ടി വിളിച്ചു എന്നെ ഉണർത്തി. ഞാൻ ഉറക്കച്ചടവിൽ ക്ഷീണത്തോടെ പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ എൻറെ മുന്നിൽ ഒരു അപ്സര സുന്ദരിയെപ്പോലെ മധുമതി ആൻറി നിൽക്കുന്നു.