Chapter Title : കടിമൂത്ത രാവ് [കൊമ്പൻ]
കോൾ വന്നു. അവനാകെ പേടിച്ചിരുന്നു വീട്ടിലേക്ക് വരുന്ന വഴിക്ക്, അവനെ 3 പേര് ചേർന്ന് അവനെ പിടിച്ചു നിർത്തിയിരിക്കുകയാണ്. എന്നോട് പറഞ്ഞു, അവനോടു എവിടെപ്പോകാനാണെന്നു ചോദിച്ചു. അവന്റെ മോന്തക്ക് തല്ലിയപ്പോള് അവന് സത്യം പറയേണ്ടിവന്നു പോലും.
എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഇരട്ടിയായി. പെട്ടെന്ന് നിതിന്റെ ഫോണിൽ ഒരുത്തൻ നല്ല തെറി. “എടി. പൂറിമോളെ….നിനക്ക് കല്യാണം കഴിഞ്ഞതല്ലെടി, എന്നിട്ടും കഴപ്പു മൂത്തു നടപ്പാ അല്ലെടി. നീ കാരണം നാട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് ചീത്തപ്പേര് ആകുമല്ലോടി” അത് കേട്ടതും എനിക്ക് കരച്ചിൽ വന്നു. ഞാൻ പറഞ്ഞു “ചേട്ടാ ആദ്യമായിട്ട് അവൻ എന്നെ ചുമ്മാ ഒന്ന് കാണൻ വന്നതാ. അല്ലാതൊന്നും ഇല്ല. അവനെ വിട്. പ്ലീസ്” അന്നേരം ഫോണിൽ സംസാരിക്കുന്നവൻ കുറച്ച് മയപ്പെട്ടു. അവൻ ശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ചേട്ടനോ ഏതു ചേട്ടൻ? എടീ ഞാൻ ശ്രീനാഥ് ആണ്. നീ വല്യ ശീലാവതി ആയിട്ടല്ലേ നടപ്പ്. നിന്റെ കാമുകനെ ഞങ്ങളുടെ കയ്യിൽ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. എല്ലാരും അറിയട്ടെ നിന്റെ കൈയ്യിലിരിപ്പ്”
“അയ്യോ!”
“നീ വേഗം ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വാ. ഞാനും നിഖിലും ജിഷ്ണുവും നിന്റെ വീടിന്റെ കിഴക്കു ഭാഗത്തു ഉള്ള വെള്ളം വറ്റിയ തോടിന്റെ പിറകിലെ തേക്കിൻ കാട്ടിന്റെ മുന്നിലുണ്ട്.”
“അയ്യോ, എനിക്ക് പേടിയാ!” അവർ ആജ്ഞാപിക്കുമ്പോഴും എനിക്ക് ഭയവും ഒപ്പം കാമവും ഞെഞ്ചിനെ പിടിച്ചുലച്ചു.
“എങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ നാട്ടാരെ വിളിച്ചു കൂട്ടട്ടെ…”
“അയ്യോ വേണ്ട ശ്രീനാഥ്, ഞാൻ….ഞാൻ, വരാം!!” വിക്കൽ അഭിനയിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു, ഉള്ളിൽ കാമം നുരഞ്ഞു പൊങ്ങുന്നുണ്ട്, നിതിൻ വന്നെന്നെ പണ്ണിയാലും അവൻ പോയതിനു ശേഷം ഞാൻ വിരലിടും, അതുറപ്പാ. പക്ഷെ, ഇത്
💬 Comments
View all comments