Chapter Title : കടിമൂത്ത രാവ് [കൊമ്പൻ]

താഴ്ത്തിനിന്നു. അവർക്ക് മനസിലാകാനും പാടില്ലാലോ!

“എന്താടീ മിണ്ടാത്തെ നിന്റെ നാവിറങ്ങിപോയോ!” എന്ന് ചോദിച്ചു ശ്രീനാഥ് എന്റെ നേരെ നിന്നു. എനിക്ക് അവന്റെ മുഖം ചുവന്നത് കണ്ടതും ഉള്ളിൽ ചെറിയ പേടി തോന്നിത്തുടങ്ങി. ശ്രീനാഥിന് എന്നെക്കാളും ഉയരമുണ്ട് പക്ഷെ ജിഷ്ണുജിഷ്ണും നിഖിലിനും എന്റെ തോളിന്റെ അത്രയും ഉയരമേയുള്ളു. മൂന്നുപേരും നല്ലപോലെ മെലിഞ്ഞിട്ടാണ്. പക്ഷെ മൂന്നാൾക്കും എന്നെ ഊക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള ആരോഗ്യമൊക്കെയുണ്ട്. കൂട്ടത്തിൽ ശ്രീനാഥിനാണ് ആരോഗ്യവും കൂടുതൽ. ഇവമ്മാരുടെ കറുത്ത നീണ്ട കുണ്ണയെ കുറിച്ച് ആലോചിക്കുമ്പോഴേ ഞാനറിയാതെ ചുണ്ടു കടിക്കുകയും ഒപ്പം തുടകളെ തമ്മിൽ ഉരുമ്മുകയും ചെയ്തു.

അവരുമെന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.

“എന്താടി, നീ എന്റെ അമ്മയെ കാണാൻ വീട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോ ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചാൽ തിരിച്ചു ചിരിക്കാൻപോലും മടി. അല്ലെ” എന്റെ കൈകൊണ്ടു അമർത്തിയാവൻ ഭീഷണിയുടെ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

“പ്ലീസ് ശ്രീ…”

ശ്രീനാഥ് ഉച്ചിയിൽ കെട്ടിവെച്ച എന്റെ മുടി വലം കൈകൊണ്ട് അഴിച്ചിട്ടു. അത് നിതംബവും കടന്നു താഴെ വീണു. ഞാൻ ശ്വാസം എടുത്തു വിട്ടുകൊണ്ട് പേടിച്ചു ശ്രീനാഥിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെന്നെ ചുറ്റിപിടിച്ചു അവന്റെ ദേഹത്തേക്ക് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. എന്റെ പപ്പായപോലെ മുഴുത്ത മുലകളെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അവനൊട്ടിച്ചു. അതിന്റെ മാർദ്ദവം അവന്റെ കുണ്ണയിൽ ചോരയോട്ടം കൂട്ടികാണുമെന്നു ഊഹിച്ചു. ഞാൻ നിസ്സഹായായി കൈ രണ്ടും കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു. ശ്രീനാഥ് ഇടം കൈ കൊണ്ട് വയറിൽ പിടിച്ചിട്ട് എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവന്റെ ചുണ്ടുകളെ ചേർത്തു. ചുംബനമെന്നു വിളിക്കാൻ ആവുമോ എന്നറിയില്ല. അവനെന്റെ ചുണ്ടു രണ്ടും തിന്നുകയായിരുന്നു. ഒപ്പമവന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് എന്റെ മാംസളമായ ദേഹത്തെ ഞെരിച്ചു കുഴക്കുന്നുമുണ്ട്. അവനെന്നോടുള്ള ആർത്തി