Chapter Title : കടിമൂത്ത രാവ് [കൊമ്പൻ]

പറയരുതെന്ന്” പറഞ്ഞു. ഞാൻ തലയാട്ടി.

“ഇടക്കിടക്ക് സുശീലൻ ചേട്ടൻ ഇല്ലെങ്കിൽ ഇതുപോലെ കളിക്കാന് തരണമെന്ന്” ജിഷ്ണുവും ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു. ഞാനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. എന്ത് മിണ്ടാൻ? എന്നെ വീടുവരെ ഒപ്പം നടന്നു ഭദ്രമായി എടത്തിച്ചു. ഞാൻ ഒന്നുടെ ഷവറിൽ നനഞ്ഞു കുളിച്ചു, നല്ല ക്ഷീണം എന്റെ മൊത്തം കഴപ്പ് ഈ രാവിൽ ഒടുങ്ങിയപോലെ തോന്നി.

കിടന്നതും ക്ഷീണം കാരണം ഉറങ്ങിപ്പോയി. ആരും തന്നെ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ല. നിതിനുമായിട്ടുള്ള ബന്ധം അതോടെ അവസാനിച്ചു. അവൻ എനിക്കെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചോ എന്ന് പോലും ചോദിയ്ക്കാൻ തോന്നിയില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാനവനെയും വിളിച്ചില്ല.

ശ്രീനാഥിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ശേഷം ഞാൻ ഇടക്കൊക്കെ പോകാറുണ്ട് അവനെ എന്നല്ല; അവർ മൂന്നു പേരും കരുതിയത് അവരെ പുറത്തു വെച്ച് കണ്ടാൽ ഒന്ന് ചിരിക്കുക എങ്കിലും ചെയ്യും എന്നായിരുന്നു. പക്ഷെ പിന്നീടും ഞാനവരെ കാണുമ്പോ അതുപോലെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ നടന്നു. പിന്നെ മറ്റൊന്നു ഞാൻ ഗർഭ നിരോധന ഗുളിക കഴിക്കയും ചെയ്തു. വഴിയേപോകുന്നവരുടെ കുഞ്ഞിനെ പേറാൻ എനിക്ക് പ്രാന്തല്ലേ.

പക്ഷെ അവർ ഇനിയും വിളിച്ചാൽ ഞാൻ പോകുമെന്ന് തന്നെയാണ് എന്റെ മനസ്സുപറയുന്നത്. എനിക്ക് ലോകത്താർകുമില്ലാത്ത കഴപ്പാണ്, മൂന്നല്ല മുപ്പതു പേർക്ക് വിളമ്പാൻ ഉള്ളത് എനിക്കു സ്വന്തമായുണ്ട്. പക്ഷെ എന്നെ മനസിലാക്കുന്ന ആണൊരുത്തൻ ഈ ഭൂമിയിലുമില്ല.