Chapter Title : കടിമൂത്ത രാവ് [കൊമ്പൻ]

സ്വഭാവമാണ് എനിക്ക്!

പക്ഷെ എന്റെ അവസ്‌ഥ!

ആണിന്റെ തൂവൽസ്പർശം അല്ല!

ആണിന്റെ തഴുകൽ അല്ല!

കുണ്ടിയില് ഞാൻ കൊഴുപ്പ് തിന്നുണ്ടാക്കിയ എന്റെ ഇറച്ചി പീസിനെ ഞെക്കി പിടിച്ചു ഉടക്കാൻ ആരുമില്ല. കാമുകനെകൊണ്ട് ആണെങ്കിൽ ചുംബിക്കാൻ മാത്രമേ കഴിഞ്ഞിട്ടുമുള്ളൂ.

അയാളെ ഞാനന്ന് വിട്ടത് കൊണ്ടാണ്, അയാളീ ആലോചനയും കൊണ്ട് വന്നതും. കല്യാണമൊക്കെ വേഗം നടന്നു. സുശീലന്റെ ആർത്തി ഒരാഴ്ചയോടെ തീർന്നതും ഒരു കാര്യമെനിക്ക് ബോധ്യമായി; ഈ പൗരുഷം പൗരുഷം എന്ന് പറയുന്ന സാധനം ഇരുട്ടിൽ എന്തൊക്കെയോ മറക്കാൻ ഉള്ള സാധനം ആണെന്ന്. ഒരു കഴഞ്ചുപോലുമെനിക്ക് തൃപ്തിയായില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല! വെറുത്തും പോയി! എന്ത് മൈരിനു ആണ് ആണിന്റെ അടിയിൽ കൊണ്ട് പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് കൊടുക്കുന്നതെന്ന് തോന്നിപോയി! ഉശിരൊ ഇല്ല, എന്നാലോ ഒരിത്തിരി സ്നേഹമെങ്കിലും?! കുണ്ണകയറ്റി പൂറിലേക്ക് അടിക്കുക കണ്ണിൽ ഒരു തുള്ളി ഇളനീർ കുഴമ്പ് ഒറ്റിക്കുന്ന മാതിരി പാലും ഒഴിക്കുക!

സുശീലന് Govt ജോലിയാണെന്നും പറഞ്ഞായിരുന്നു ബ്രോക്കർ രാജന്റെ തള്ള്. സംഭവം ആംബുലൻസ് ഡ്രൈവർ ആണ്. പക്ഷെ ആകെയുള്ള കഴിവെന്നു പറയുന്നത് എത്ര വെള്ളമടിച്ചാലും വീട്ടിലേക്ക് കൃത്യമായി വണ്ടിയോടിച്ചെത്തും. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു മൂന്നാം ദിവസവും വെള്ളമടിച്ചു വന്നതും ഞാനുമായി വഴക്ക് തുടങ്ങി. ഞാൻ തന്നെ ജയിച്ചു, എന്റെ മേത്തു മേയാൻ വന്നതും പിടിച്ചൊരു തള്ളു കൊടുത്തു. അതിൽ പിന്നെ വെള്ളമടിച്ചാൽ വീട്ടിലേക്ക് വരാറുമില്ല. മിക്കവാറും ആംബുലൻസിൽ ഇലെ ബോഡി കൊണ്ടുപോകുന്ന സ്‌ഥലത്തു തന്നെയാണ് കിടപ്പ്. അയാൾക്ക് അത് തന്നെയാണ് നല്ലത്. ഇതാണ് ഇത്രയും കടിച്ചിയായ എനിക്ക് വിധിച്ച വിധി! പറ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം. ദാഹിക്കുമ്പോ അല്ലെ കുണ്ണ