0%

Chapter Title : കടിമൂത്ത രാവ് [കൊമ്പൻ]

Author : കൊമ്പൻ Read All Parts 1910

നടക്കുമ്പോ നെയ്കുണ്ടി തമ്മിൽ ഉരയുന്നതും കാണുന്ന ആമ്പിള്ളേർക്ക് ഹാലിളകുന്നതുമെനിക്ക് ഹരം പകരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കന്തു കൂർത്തു പൂറിന്റെ വശങ്ങളിൽ തേഞ്ഞു കൊഴുപ്പ് ഇങ്ങനെ ഒറ്റി വരുന്നതും എനിക്ക് അറിയാനാകും, എന്റെ തടിച്ച പൂറിലേക്ക് ഉരുക്ക് പോലുള്ള കുണ്ണ കുത്തിയിറങ്ങുന്നത് മാത്രമായി എന്റെ ചിന്ത. ആണുങ്ങളെ പ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം അവരെ നോക്കുമ്പോ “എന്റെ പാലിപ്പോ പോകും പെണ്ണെ” എന്ന നോട്ടം കൊണ്ട് തളരുന്ന ആണുങ്ങളെ എനിക്കിഷ്ടമാണെങ്കിലും, അത്തരക്കാർക്ക് കൊടുക്കാൻ ഇവിടെ പൂറില്ല. പൂടയുമില്ല.

ഞാനും മുതലാളിയും മാത്രമാണ് ഇപ്പൊ കടയിലുള്ളത്. ബസിൽ തിരക്കിന്റെ ഇടയിൽ വെച്ച് ആരാണിതൊക്കെ നോക്കുന്നത് എന്ന ഭാവമാണ് പലർക്കും. പക്ഷെ നെറ്റിയിലെ സിന്ദൂരമോ കഴുത്തിലെ താലിയോ ഇവറ്റകൾക്ക് പ്രേശ്നമല്ല! ഞാൻ പലചരക്ക് വാങ്ങാൻ പോകുന്ന കടയിലെ രാജൻ ചേട്ടന്റെ മകനുണ്ട്, പേരെന്തോ നിഖിൽ എന്നോ മറ്റോ ആണ്. അവൻ മിക്കപ്പോഴും രേവതിയുടെ പിരിപിറകിലുണ്ടാകും, അവളെയാണ് അവനിഷ്ടം. അവൾക്കും അത് ഇഷ്ടമാണ്. അവളുടെ മുലകളെ പിടിച്ചു വലിച്ചു കുണ്ടിയിൽ താങ്ങുന്നത് ഞാനും ഇടക്ക് കാണാറുണ്ട്. അവൻ കടയിൽവെച്ചെന്നെ കണ്ടാൽ ഒരു ചിരിയാണ്.

രേവതിയ്ക്കിപ്പോ 6 മാസമായതുകൊണ്ട് നിഖിൽ കോളേജിലേക്ക് വരാറില്ല. അവനു സുശീലൻ ചേട്ടനെ പരിചയമുള്ളതു കൊണ്ടാവാം. രേവതി മൂന്നുമാസം വയറ്റിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾപോലും നിഖിൽ അവളെ വിട്ടിട്ടില്ല. മുലകളെ ഞെരിച്ചു കുഴച്ചാണ് അവളെയും വിട്ടേക്കുന്നത്. അവൾക്കും എന്നെപോലെ ഇതൊക്കെയിഷ്ടവുമാണ്.

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരൂസം ഞാൻ ബസിൽ കേറുമ്പോ നല്ല തിരക്ക്, പതിവുപോലെ ഒരു പയ്യൻ എന്റെ പിറകെ തന്നെയുണ്ട്! നിഖിൽ അല്ല, എന്തായാലും. അതെനിക്കറിയാം. റോഡിലുള്ള കുണ്ടും കുഴിയും പോരാഞ്ഞിട്ട് ഇടയ്ക്കിടെ ഡ്രൈവർ ശശി ബ്രെക്ക് കൂടെ ചെയ്യുമ്പോ പിറകിലുള്ള ചെക്കൻ എന്റെ കുണ്ടിയിൽ അവന്റെ കുണ്ണ അമർത്തി പിടിച്ചു ഊക്കുന്നുണ്ട്. ഇനിയും 5 കിലോമീറ്ററോളം ഉണ്ട്. അതിന്റെ ഇടയിൽ അവന്റെ ഉരുക്ക് പോലെയുള്ള കുണ്ണ എന്റെ മനസിലേക്ക് കിടത്തിയും കുനിച്ചുമൊക്കെ എന്നെ പണ്ണിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഒരു മുഴുത്തു വിളഞ്ഞ നേന്ത്ര പഴത്തിന്റെ അത്രേം ഉണ്ട്. സാരിയൊന്നു ശെരിക്കു പിടിക്കാൻ വേണ്ടി കൈപിറകിലേക്ക് വെച്ചതും ഞാനതിലൊന്നു തൊട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ ചൂട്!!! ഞാനങ്ങു ഉരുകിപോകുമെന്നു തോന്നിപോയി. നാട്ടിലെ പിള്ളേർക്കെല്ലാം തന്റെ

💬 Comments

View all comments