Chapter Title : കട്ട കുടുബക്കമ്പി © 001 [ഡോ.കിരാതൻ]

നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഓടാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഗോപാലൻ അവളെ കടന്നുപിടിച്ച് കട്ടിലിലേക്ക് തള്ളി. ഇനിയും നാട്ടുകാർ അറിഞ്ഞാൽ കാര്യം പോലീസിലെത്തുമെന്ന് ബോധ്യമുള്ള ഗോപാലൻ, തന്റെ മുണ്ടഴിച്ചു മാറ്റി അവളുടെ കൈകൾ കട്ടിലിന്റെ കാലിൽ മുറുക്കി കെട്ടി. തന്റെ മറ്റൊരു തോർത്തെടുത്ത് അവളുടെ കാലുകളും അയാൾ വിടർത്തിക്കെട്ടി. പുഷ്പ ഒരു ഇരയെപ്പോലെ കട്ടിലിൽ നിസ്സഹായയായി കിടന്നു പിടഞ്ഞു. ശബ്ദം കേട്ട് പത്മാവതിയും സുലോചനയും അവിടേക്ക് ഓടിയെത്തി. വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്ന പത്മാവതിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയമായിരുന്നു. മരുമകന്റെ ഈ വന്യരൂപം അവരെ വിറപ്പിച്ചു. എന്നാൽ സുലോചനയുടെ ഭാവം മറ്റൊന്നായിരുന്നു. കൈക്കുഞ്ഞിനെ അരയിൽ ഇടുക്കി, യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ അവൾ ആ കാഴ്ച നോക്കിനിന്നു. തന്റെ ജ്യേഷ്ഠത്തി അനുഭവിച്ച അതേ നിസ്സഹായാവസ്ഥ ഇപ്പോൾ അവൾ ആസ്വദിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. ഗോപാലൻ കിതച്ചുകൊണ്ട് പുഷ്പയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു. "ഇത്രയും കാലം നീ എന്നെ പട്ടിണിക്കിട്ടല്ലേടീ... ഇന്ന് നിന്റെ എല്ലാ അഹങ്കാരവും ഞാൻ തീർക്കും." അയാൾ പുഷ്പയുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ വലിച്ചുകീറാൻ തുടങ്ങി. പത്മാവതിയമ്മ വാ പൊത്തി നിന്നുപോയി, പക്ഷേ അവരുടെ ഉള്ളിൽ ആ പഴയ നനവ് വീണ്ടും പടരാൻ തുടങ്ങി. സുലോചനയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പരിഹാസച്ചിരി വിടർന്നു. അവൾ ഗോപാലന്റെ ആ തടിച്ച ആൺകരുത്ത് ഉടുതുണിക്ക് പുറത്ത് തടിച്ചുനിൽക്കുന്നത് കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കിനിന്നു. ഗോപാലന്റെ ഉള്ളിലെ ആസക്തി ഒരു ഭ്രാന്തൻ കാറ്റുപോലെ ആ മുറിയിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. കട്ടിലിൽ നിസ്സഹായയായി കിടക്കുന്ന പുഷ്പയുടെ നിലവിളികൾ അയാൾ ഒട്ടും ചെവികൊണ്ടില്ല. അയാൾ തന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ച് ആഞ്ഞു വലിച്ചു. തുന്നലുകൾ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ വെളിപ്പെട്ടു.