Chapter Title : കവിത 1

തലയാട്ടി. അതായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ബന്ധം. വലിയ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ലാതെ ശാന്തമായി.

രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഒരു പത്തുമണിയായപ്പോൾ ഷിൻഡേ വന്നു. കൂടെ മോളുമുണ്ട്. ഷിൻഡേയെക്കാളും പൊക്കമുള്ള ഒരു കൊഴുത്ത പെൺകുട്ടി. വെളുത്ത നിറം. സ്കൂൾ വേഷം. സ്കർട്ടും ബ്ലൗസും ഇരിക്കൂ.ഞാൻ ഹിന്ദിയിൽ പറഞ്ഞു.

മേനോൻ സാബ്.ഇവൾ.കവിത. മൂന്നു വർഷം ഇവൾ ക്ലാസ്സിൽ തോറ്റ് ഇപ്പോൾ എങ്ങിനെയോ പത്തിൽ എത്തി. സാബ് എങ്ങിനെയെങ്കിലും ഇവളെ ഒന്നു ജയിക്കാൻ സഹായിക്കണം. പത്തു കഴിഞ്ഞാൽ ഇവളെ ഏതെങ്കിലും കോമേഴ്സ്സോ.അങ്ങനെ വല്ലതിലും പറഞ്ഞുവിടാം. ട്യൂഷൻ  കൊടുത്ത് ഞാൻ മടുത്തു. അവർക്കെല്ലാം കാശു മതി. എനിക്ക് സാബിനെ അറിയാം. സാബിവളെ എങ്ങിനെയെങ്കിലും ഒന്ന് കരകേറ്റി വിടണം. ഷിൻഡേ എഴുനേറ്റ് എന്റെ കൈകൾ കൂട്ടി പിടിച്ചു.

ഞാൻ ചിരിച്ചു. ശരി. ഷിൻഡേ.ഇരിക്കെടോ. എന്നെക്കാളും എത്രയോ ജൂനിയറായിരുന്ന (ഞാൻ ഡിസൈൻ വകുപ്പിന്റെ ഉപമേധാവിയായിരുന്നപ്പോൾ ഷിൻഡേ അപ്പഴും ഇപ്പഴും ഒരു ചെറിയ ഓഫീസർ മാത്രമായിരുന്നു.) ഷിൻഡേയ്ക്ക് എന്നോട് ഭയമോ ഭക്ടിയോ എല്ലാം കലർന്ന ഒരു തരം ബഹുമാനമായിരുന്നു. ഷിൻഡേ..ഞാൻ പണിയിൽ നിന്നും വിട്ടില്ലേ..ഇനി വലിയ ബഹുമാനമൊന്നും വേണ്ട. അയ്യോ അതല്ല സാബ്.ഷിൻഡേ എന്നെ താണുവണങ്ങി. കവിതാ.സാബിനെ വണങ്ങി.ഷിൻഡേ ആജ്ഞാപിച്ചു. അവൾ കുനിഞ്ഞ് എന്റെ കാലിൽ തൊട്ടു വന്ദിച്ചു.

എനിക്കൽപ്പം ജാള്യത തോന്നി നമ്മൾ മലയാളികൾക്ക് ഈ കാലിൽ വീഴലൊന്നും അത്ര പരിചയം പോരല്ലോ. ഞാനവളെ കൈകളിൽ പിടിച്ചെഴുനേൽപ്പിച്ചു.

ശരി സാബ്. ഞാൻ പോട്ടെ.ഷിൻഡേ വിടവാങ്ങി. ഇപ്പോൾ ഞാനും കവിതയും മാത്രം ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ പഠിത്തം ശരിയാവില്ല. പുസ്തകങ്ങളുമെടുത്ത് മോളിലേക്കു വരൂ.ഞാൻ നടന്നു. അവൾ എന്റെ പിന്നാലെയും.

മുകളിൽ സൈഡിലെ ബാൽക്കണിയിൽ