Chapter Title : കവിത 1

തരം ബഹുമാനമായിരുന്നു. ഷിൻഡേ..ഞാൻ പണിയിൽ നിന്നും വിട്ടില്ലേ..ഇനി വലിയ ബഹുമാനമൊന്നും വേണ്ട. അയ്യോ അതല്ല സാബ്.ഷിൻഡേ എന്നെ താണുവണങ്ങി. കവിതാ.സാബിനെ വണങ്ങി.ഷിൻഡേ ആജ്ഞാപിച്ചു. അവൾ കുനിഞ്ഞ് എന്റെ കാലിൽ തൊട്ടു വന്ദിച്ചു.

എനിക്കൽപ്പം ജാള്യത തോന്നി നമ്മൾ മലയാളികൾക്ക് ഈ കാലിൽ വീഴലൊന്നും അത്ര പരിചയം പോരല്ലോ. ഞാനവളെ കൈകളിൽ പിടിച്ചെഴുനേൽപ്പിച്ചു.

ശരി സാബ്. ഞാൻ പോട്ടെ.ഷിൻഡേ വിടവാങ്ങി. ഇപ്പോൾ ഞാനും കവിതയും മാത്രം ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ പഠിത്തം ശരിയാവില്ല. പുസ്തകങ്ങളുമെടുത്ത് മോളിലേക്കു വരൂ.ഞാൻ നടന്നു. അവൾ എന്റെ പിന്നാലെയും.

മുകളിൽ സൈഡിലെ ബാൽക്കണിയിൽ ഞാനിരുന്നു. അവിടെ ഒരു മേശയും രണ്ടു കസേരകളും ഇട്ടിരുന്നു. അവിടെയിരുന്നാണ് എന്റെ എഴുത്തും വായനയുമൊക്കെ അതിൽ വളർന്നു നിന്ന മരങ്ങൾ അടുത്ത തൊടിയെ മുഴുവൻ മറച്ചിരുന്നു. ഒരു ശല്യവുമില്ല. നല്ല ഏകാഗ്രത കിട്ടും.

ബൈഠിയ കവിതാ.ഞാൻ പറഞ്ഞു. അവളിരുന്നു. പുസ്തകങ്ങൾ മേശയിൽ വെച്ചു.

അവൾക്കെതിരെ ഞാൻ കൈകളുള്ള എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കസേരയിൽ അമർന്നു. ആദ്യമായി എന്റെ ശിഷ്യയെ ഒന്നു ശരിക്കും കണ്ടു.

നീളമുള്ള ചെറിയതായി ചെമ്പിച്ച നിറമുള്ള മുടി.നന്നായി ബ്രഷ്  ചെയ്ത് ആ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി. മുഖം ഭാവിയിൽ നല്ല സുന്ദരിയുടേതാകും എന്നു പറയാൻ പറ്റില്ല.എന്നാൽ അൽപ്പം എഴുന്നുനിന്ന കവിളെല്ലുകൾ അവൾക്ക് ഒരു തരം അസാധാരണമായ ലുക്കു നൽകി. വെളുത്ത ടോപ്പും കടും ചാരനിറത്തിലുള്ള സ്കീട്ടു. അവൾ തുടകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചെങ്കിലും മുട്ടുകൾക്കുമേലേ തുടകളുടെ മൂന്നിലൊന്നുവരെമാത്രം ഇറക്കമുള്ള ഞൊറിവുള്ള ഉഉടുപ്പു കൊത്തിവെച്ചപോലുള്ള തുടകളുടെ മേൽ പതിഞ്ഞുകിടന്നു. കാലുകളുടെ ഡിസൈൻ മനോഹരം. എന്നിലെ എഞ്ചിനീയർ ചിന്തിച്ചു. മുട്ടുകളിൽ നിന്നും താഴേക്കൊഴുകിയ വടിവൊത്ത കാൽവണ്ണുകൾ.അവ ചെന്നുചേരുന്ന ഒതുങ്ങിയ കണങ്കാലുകൾ പിന്നെ. സുന്ദരമായ കൊച്ചുവിരലുകളുള്ള, ചുവന്ന നഖങ്ങളുള്ള പാദങ്ങൾ.

അവൾ  കണ്ണുകളുയർത്തി എന്റെ മുഖത്ത് ഉറ്റുനോക്കിയിരിക്കയായിരുന്നു പെട്ടെന്നവൾ മുഖം താഴ്ത്തി നേരിയ ചുവപ്പ് ആ മുഖത്തു പടർന്നു. അച്ഛനക്കാൾ പ്രായമുള്ള എന്റെ മുന്നിൽ അവൾക്കെന്താണിത്ര നാണം ? എനിക്കു ചിരി വന്നു. എന്നാലും ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ ഈ ഭിവസം ഒരു ചെറുപ്പമുള്ള പെണ്ണിന്റെ കൂടെ ചിലവഴിക്കുന്നതിൽ എന്റെയുള്ളിലെ പുരുഷനുണ്ടാവുന്ന ആഹ്ലാദം  അപ്പോൾ ഞാൻ മുഴുവനായി തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഏതാണ്ടൊരു രൂപരേഖ