Chapter Title : കവിത [ഋഷി]

വിട്ടു നിക്കണ കണ്ടപ്പോൾ ആ പുഞ്ചിരി ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയായി! വായടയ്ക്കടാ ചെക്കാ! നീ അവളെപ്പറ്റി എന്താ വിചാരിച്ചേ! ആ ഷഡ്ഢിയിട്ടേ! ചേച്ചിയെൻ്റെ തോർത്തുരിഞ്ഞു മാറ്റി. ഞാൻ നാണിച്ചു തിരിഞ്ഞു നിന്നു.

ചേച്ചി പിന്നെയും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ഡാ ചെക്കാ! ഞാനിപ്പോ നിൻ്റമ്മയാ! ഇങ്ങോട്ടു തിരിഞ്ഞു നിക്കടാ! ചേച്ചിയെൻ്റെ തോളിൽപ്പിടിച്ച് ബലമായി എന്നെ തിരിച്ചു നിർത്തി. ഞാനാകെ നാണിച്ചു കൂഞ്ഞിപ്പോയി! തുടയിടുക്ക് രണ്ടുകൈകൊണ്ട് പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. ഇന്നലെ വേദനയെടുത്ത് പുളഞ്ഞപ്പോൾ ഈ നാണമൊക്കെ എവിടാരുന്നോ എന്തോ!

ചേച്ചിയെൻ്റെ കൈകൾ പിടിച്ചു മാറ്റി. നേരെ നിവർന്നു നിക്കടാ! ആ സ്വരം സീരിയസ്സായി. ഞാൻ കണ്ണുകളടച്ച് നേരെ നിന്നു.

എന്നെ നോക്കടാ ചെക്കാ! പിന്നെയും ആ ചിരി... ഞാൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ മുഴുത്ത അണ്ടികളുടെ മോളിൽ തളർന്നു കിടക്കുന്ന എൻ്റെ നീളൻ കുണ്ണ...

കുട്ടാ! ചേച്ചിയെന്നെ നോക്കി. നിൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ വരുന്ന പെണ്ണുങ്ങൾ ഹാപ്പിയായിരിക്കും! പിന്നെയും ആ ചിരി!

ചേച്ചീ! ഞാൻ ചിണുങ്ങി...

ചേച്ചിയെണീറ്റ് എന്നെ വാരിപ്പുണർന്നു.. ഞാനിവിടന്നു പോണവരെ നിൻ്റെമ്മയാണ്. എന്നെ അമ്മേന്നു വിളിക്കടാ മോനൂ!

എന്നേക്കാളും (അന്ന്) ഉയരമുള്ള ആ സ്ത്രീയുടെ സുന്ദരമായ മുഖത്തേക്ക് ഞാൻ മുഖമുയർത്തി... അമ്മേ! കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു...

അടുത്ത ഒന്നര മാസം കൊണ്ട് ചേച്ചിയമ്മയെൻ്റെ ജീവിതത്തിനൊരു ചിട്ടയുണ്ടാക്കി. പണ്ട് സ്ക്കൂളിൽ ഞാൻ ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടിരുന്ന നീന്തൽ പിന്നെയും ആരംഭിച്ചു. ചേച്ചിയമ്മയെൻ്റെയൊപ്പം പൂളിൽ വന്ന് ഒരു വർഷത്തെ ഫീസടച്ചു. വിഷയങ്ങൾ പഠിക്കാൻ ടൈംടേബിളൊണ്ടാക്കി. പക്ഷേ എൻ്റെയൊരാവശ്യത്തിനും നോ പറഞ്ഞില്ല....

വെള്ളമടി പാർട്ടികൾക്കു പോവുമ്പം മൂന്നു കണ്ടീഷനുകൾ മാത്രം. ലൊക്കേഷൻ അറിയിക്കണം. ഓവറാവരുത്. താമസിച്ചു വന്നാലും കുഴപ്പമില്ല, പക്ഷേ വെള്ളമടിച്ച് ബൈക്കോടിക്കരുത്.... ആ വളർന്നു വരുന്ന പ്രായത്തിൽ എന്തെല്ലാം ചെയ്യണമെന്നു തോന്നിയോ അതിനൊന്നും ചേച്ചി എതിരു നിന്നില്ല. ഇടയ്ക്ക് പോണ്ടിച്ചേരി ട്രിപ്പിനും ഓക്കെ പറഞ്ഞ് കാശും തന്നു. സീമേച്ചിയേം പറഞ്ഞു സമ്മതിപ്പിച്ചു..

സീമേച്ചീം ഗോപിയേട്ടനും ബ്രേക്ക് ഒരു മാസം കൂടി നീട്ടി. സുമേച്ചി സ്ക്കൂളിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ് ലീവ് എക്സ്റ്റെൻഡു ചെയ്തു. അപ്പഴേക്കും ഞങ്ങൾ ശരിക്കും അടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു... എന്നാലൊരിക്കലും വീട്ടിലെ അഡൾട്ട് സുമേച്ചിയാണെന്ന കാര്യത്തിൽ ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടായില്ല... ഞങ്ങൾ ചേച്ചിയും