Chapter Title : കവിത [ഋഷി]

ഞൊണ്ടി നടന്നു... കോണി കേറിയപ്പോൾ വെള്ളം പോവാത്തത് ആരുടെ പുണ്യമോ എന്തോ! അത്ര മാത്രം മാദകമായിരുന്നു തൊട്ടുമുന്നിൽ കേറുന്ന ചേച്ചീടെ ആനച്ചന്തികൾ പിന്നിലേക്കു വിടർന്നു തള്ളിത്തുളുമ്പുന്ന കാഴ്ച്ച. കടിച്ചു തിന്നാൻ തോന്നി.

പാലത്തിൽ കേറിയപ്പോൾ ഞങ്ങളൊരുമിച്ചായി നടത്തം. ഇവർക്ക് വീലുള്ള ലഗ്ഗേജ് വാങ്ങരുതോ! ചോദ്യം നിശ്ശബ്ദമായിരുന്നു..

ന്താടാ ചെക്കാ! സുഖമല്ലേ! ആ വിരലുകൾ എൻ്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ തഴുകി... ആഹ്... രോമാഞ്ച കഞ്ചുകം എന്നൊക്കെപ്പറയണത് എന്താണെന്നു പിടികിട്ടി! ഇപ്പോൾ പെട്ടീടെ കനം ഞാനറിയുന്നില്ല! അങ്ങൊഴുകി നടന്നു...

രണ്ടു ചേച്ചിമാർ! ഡ്രൈവിങ്ങിനിടെ ചേച്ചി ഏതോ മാഗസീനിൻ്റെ പടങ്ങൾ കാണുന്ന ഗ്യാപ്പിൽ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ നിശ്ശബ്ദതയിൽ ഞാനാലോചിച്ചു പോയി. സീമ. സുമ. തമ്മിൽ വലിയ പ്രായവ്യത്യാസവുമില്ല. സുന്ദരികൾ. രണ്ടുപേരെയും ഒരുമിച്ചു കണ്ടാൽ സഹോദരിമാരാണെന്ന് പറയാതെ തന്നെ പിടികിട്ടുകയും ചെയ്യും! എന്നാലിവരു തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം. ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ടു തന്നെ...

പത്തോ പതിനഞ്ചോ മിനിറ്റായിട്ടേയുള്ളൂ സുമേച്ചിയെ കണ്ടിട്ട്. പണ്ടു കണ്ട രൂപമൊന്നും ഓർമ്മയിലേ ഇല്ല. സീമേച്ചി ശരിക്കും കൊലുന്നനെയുള്ള ശാലീന സുന്ദരിയാണ്. കവിളത്തൊരുമ്മ കൊടുക്കാൻ തോന്നും. എന്നാൽ ഇവിടെ എൻ്റെയടുത്തിരിക്കുന്ന സ്ത്രീ! ദൈവമേ! എന്തൊരു കൊഴുപ്പാണ്! മാദകസൗന്ദര്യം!

മൊലേം ചന്തീമൊക്കെ ടൺ കണക്കിനാണ്! എന്നാലൊട്ടും വൃത്തികേടില്ല താനും. ആ ഉയരമുള്ള ശരീരത്തിനിണങ്ങിയ അവയവങ്ങൾ... പിന്നെ ആ സ്വഭാവം! തൊട്ടുരുമ്മി, കൈകയിലടിച്ച്... അങ്ങനെ മാത്രമേ ഇതുവരെ എന്നോട് പെരുമാറിയിട്ടുള്ളൂ.. വളരെ ഇൻഫോർമൽ....

ന്താ സാറേ വല്ല്യ ചിന്തയിലാണല്ലോ! കൈത്തണ്ടയിലൊരടി! ഓട്ടോ പൈലറ്റിൽ നീങ്ങിയിരുന്ന ഞാൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു! ഒന്നുമില്ലെൻ്റെ ചേച്ചീ. ഞാൻ ചിരിച്ചു.

ഒന്നുമില്ലെന്നു പറഞ്ഞാൽ ഞാനങ്ങു വിശ്വസിക്കണം അല്ലേടാ! ചേച്ചി തിരിഞ്ഞിരുന്നു. രണ്ടു സെർച്ച്ലൈറ്റുകൾ പോലെ