Chapter Title : കവിത [ഋഷി]

ഞാനുറക്കെയലറി... എവിടെയോ ഇത്തിരി ആയുസ്സ് മരിച്ചിട്ടുയർന്നെണീറ്റപോലെ.. അമ്മേ! എന്തൊരു സുഖമാണ്... ആനന്ദത്തിൻ്റെ പറുദീസ! ഞാൻ തളർന്നവളിലേക്കു വീണു...

അന്ന് വീണ്ടും ഞങ്ങളിണചേർന്നില്ല. ഇനിയും അവസരമുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. ഡാ! നാലാവുന്നു! ഞാൻ പോയി വിനൂനെ വിളിച്ചോണ്ടു വരട്ടെ. നാലര വരെ അവന് സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസുണ്ട്. അവൾ പിടഞ്ഞെണീറ്റോടി. ഞാൻ മധുരമുള്ള ഓർമ്മകളുമായി അവിടെ കിടന്നു...

രണ്ടു ദിവസത്തേക്ക് കാമുകിയെ കണ്ടില്ല. വീക്കെൻഡ്. പിന്നെ അവൾ വിനുവിൻ്റെയൊപ്പം സമയം ചെലവഴിച്ചു. ചെക്കൻ്റെ ടേം പരീക്ഷകൾ വരുന്നു. വല്ല്യ പ്രൊഫസറാണേലും മനോജിന് ചെക്കൻ്റെ പരീക്ഷയിലൊന്നും ഒരു താല്പര്യവുമില്ലായിരുന്നു.

ഞായറാഴ്ച്ച ലതിയുമായി കൊറേനേരം സംസാരിച്ചിരുന്നു.. ഡാ! അവള് കൊച്ചുപെണ്ണാണ്! നീയവളെ കടിച്ചു കുടയരുത്! ലതി പറഞ്ഞു..

ഡീ ഭാര്യേ! നീയെന്നാടീ മാമാപ്പണി തൊടങ്ങിയത്! ഞാൻ ചിരിച്ചു..

നിന്നെയെനിക്കറിയാടാ! നീയെനിക്കുവേണ്ടി... അവളുടെ സ്വരമിടറി...

ഡീ... കുണ്ടീലെ തോലു ഞാനെടുക്കും. ഇമ്മാതിരി വർത്താനം പറഞ്ഞാല്! ഞാൻ താക്കീതു ചെയ്തു. പിന്നെ ഞങ്ങള് മോളുടേയും വരാൻ പോണ കുഞ്ഞിൻ്റേയും വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു.

വീക്കെൻഡിൽ കവിതയുമായി ഒരു തരത്തിലുള്ള കമ്യൂണിക്കേഷനും ഇല്ലായിരുന്നു.

തിങ്കളാഴ്ച്ച ഞാനവളെ പിക്കു ചെയ്തു. ഓഫീസിൽ പോണ വഴി കവിത മൂകയായിരുന്നു. എന്നാലും ആ കൊഴുത്ത ശരീരം ഇറുകിയ കുർത്തിയിലും ലെഗ്ഗിംസിലും വീർപ്പുമുട്ടിയിരുന്നു...

എല്ലാം ഓക്കെയല്ലേടീ മോളൂ! ഞാനവളുടെ കരം കവർന്നു.

ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചിലായിരുന്നു പ്രതികരണം! ഞാനന്തം വിട്ടുപോയി! ആദ്യം തന്നെ വണ്ടി ഒരു സർക്കാരാപ്പീസിൻ്റെ ഒഴിഞ്ഞ പാർക്കിങ്ങിലേക്കു കേറ്റി, ഓഫാക്കി അവളുടെ നേർക്കു തിരിഞ്ഞു...

മനോജ് സീനിയർ പ്രൊഫസർ ഹൈമാവതീടൊപ്പം രണ്ടാഴ്ച്ച മലേഷ്യേൽ പോവാണെടാ! അവരുടെ ബന്ധം തൊടങ്ങീട്ട് കൊല്ലം മൂന്നായി... ഞാൻ കഴിഞ്ഞ മാസം അറിയാതെ മനോജിൻ്റെ ഫോണിലൊരു മെസേജു കണ്ടതാണ്. പിന്നെ ഇടയ്ക്കെല്ലാം മനോജ് ബാത്ത് റൂമിൽ കേറുമ്പോൾ മെസേജും വാട്ട്സ് ആപ്പും നോക്കാറുണ്ട്. നിനക്കറിയോ! മനോജെന്നെ ഒന്നു തൊട്ടിട്ട് രണ്ടു വർഷത്തിൽ കൂടുതലായി. പിന്നെ ഞാനൊരു മണ്ടിയാണെന്നാ വിചാരം. അതോണ്ടാണ് മൊബൈലൊന്നും ലോക്കു ചെയ്യാൻ പോലും മെനക്കെടാത്തത്.

ഉം... ഞാൻ ചിന്തയിലാണ്ടു. നോക്കടീ! നിൻ്റെയടുത്തിരിക്കുന്നത് ഒരു സീനിയർ വക്കീലാണ്. എന്താണ് നിൻ്റെ ഭാവി പ്ലാൻ. നീ ആലോചിക്ക്...

ആലോചിക്കാനൊന്നുമില്ല. വിനു ആണെൻ്റെ