Chapter Title : കവിതാഗീതം [Darkson]

ലഭിച്ച ഏറ്റവും വലിയ അനുഗ്രഹമാണ് ഈ പെണ്ണെന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും എനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി.

പക്ഷെ മറ്റൊരു വശത്തു കുട്ടികൾ ഇല്ലാത്തതിന്റെ നിരാശയും, എന്റെ പഴയ ഫാന്റസിയും, ഇന്ന് റിസോർട്ടിൽ വെച്ച് ബെന്നിയെയും കവിതയെയും കണ്ട കാഴ്ചകൾ എന്റെ മനസ്സിനെ വേട്ടയാടികൊണ്ടിരുന്നു….

********

ഒന്നര മാസത്തിനു ശേഷം…..

“ഏട്ടാ ദേ ആ കുട്ടീടെ മസിൽസ് നോക്കിയേ…”

എന്റെ ഭാര്യയുടെ വായയിൽ നിന്നും ഒരിക്കലും വരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ച ഒരു പ്രതികരണം ആയിരുന്നില്ല അത്. അതും ഞങ്ങൾ കാലത്തെ തന്നെ അമ്പലത്തിൽ നിന്നും തിരികെ അയല്പക്കത്തെ വഴിയിലൂടെ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്ന സമയത്ത്.

ഞങ്ങൾ ഒരു വീട് പാസ് ചെയ്ത് കടന്ന് പോകുമ്പോൾ അതിന്റെ മുന്നിൽ ഇതുവരെയായിട്ട് ഞാൻ ഇവിടെ കണ്ടിട്ടിലാത്ത ഒരുതൻ വീടിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഫുട്ബോൾ ജിഗ്ഗൽ ചെയ്ത് കളിക്കുന്നുണ്ടായിരിന്നു. കവിത അവനെ ‘കുട്ടി എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചതെങ്കിലും അവനൊരു 18-20-ത്തിന്റെ ഇടയിൽ പ്രായം കാണും എന്നാണ് എന്റെയൊരു നിഗമനം.

വേനൽ കാലത്തിന്റെ ചൂട് കൊണ്ടായിരിക്കണം അവൻ മേൽ വസ്ത്രമൊന്നും ഇല്ലാതെ ഒരു ചെറിയ ഷോർട്സ് മാത്രമിട്ടാണ് അവിടെ നിന്നിരുന്നത്. മ്മ്…. എന്നിരുന്നാലും അവൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാ ചെക്കന്റെ ബോഡി ഒരു രക്ഷയുമില്ല.

​“വായ നോക്കി…..” കവിതയെ ഒന്ന് എരികേറ്റാനായി ഞാൻ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ കളിയാക്കി പറഞ്ഞു.

​“ഏഹ്? എന്തുവാ ഏട്ടാ പറഞ്ഞെ?” അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടികൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി.

​“ഏയ്യ്… ഒന്നുമില്ല.” ഞാൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഒഴിഞ്ഞുമാറി.

​“ഞാൻ കേട്ടു. വായനോക്കി എന്നല്ലേ എന്നെ ഏട്ടൻ വിളിച്ചേ??” കാർ ഓടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന എന്റെ കൈയിൽ ഒന്ന് നുള്ളിക്കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.

​“എനിക്കറിയില്ല….. കണ്ട പയ്യന്മാരുടെയൊക്കെ ശരീരം നോക്കി നടക്കുന്നവരെ പിന്നെ ഞാൻ എന്താ വിളിക്യാ?”

​“അയ്യേ….. ഞാൻ ഏട്ടൻ കരുതിയ പോലെ പറഞ്ഞതല്ല…..” അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ ചമ്മൽ പടരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

​“ഓഹോ? പിന്നെയെങ്ങനെയാണാവോ?....”

ഞാൻ വിട്ടു കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായില്ല.

​“ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്, ഈ കൊച്ചിന്റെ അച്ഛനും അമ്മക്കും എതിരെ പോലീസിന് പരാതി കൊടുക്കണം എന്നാ… ഈ ചെറിയ പ്രായത്തിൽ തന്നെ കുട്ടികൾക്ക് സ്റ്റിറോയിഡ് പോലെത്തെ ലഹരിയൊക്കെ വാങ്ങിച്ചു കൊടുക്കുന്നതിനു.