Chapter Title : കവിതാഗീതം [Darkson]
ഞാൻ അവനെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി, തലേദിവസം കണ്ട അതെ രൂപം തന്നെ.
“ഓ….അർജുൻ എന്നല്ലേ പേര്?” എനിക്കറിയാമായിരുന്നിട്ടും ഒന്ന് ഉറപ്പിക്കാനെന്ന വണ്ണം ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“അഹ് അതെ…. പിന്നെ…. എന്നെ വിളിച്ചതിന് താങ്ക്സ്…!” ഒരു ജോലിക്കാരന്റെ വിനയത്തോടെ അവൻ നന്ദിപ്രകടിപ്പിച്ചു.
“ഏയ്…. താങ്ക്സ് ഒന്നും വേണ്ടടാ നിങ്ങളെ പോലുള്ള ന്യൂജൻ പിള്ളേരല്ലേ നാളത്തെ ഭാവി…. അപ്പോ പിന്നെ നിങ്ങളെയൊക്കെ അല്ലാതെ പിന്നെ വേറെ ആരെയാട ഞങ്ങളെ പോലുള്ളവർ സഹായിക്കേണ്ടത്.” ഒരു വലിയേട്ടന്റെ ഭാവത്തിൽ, അവനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ ഞാൻ തോളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു. എന്റെയുള്ളിൽ മറ്റൊരു പദ്ധതിയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും പുറമെ അതൊന്നും കാണിക്കാൻ നിന്നില്ല.
“ഹിഹി… നന്ദി…. എങ്കിൽ ഞാൻ പോയി-?” അവൻ പണി തുടങ്ങാനുള്ള അനുവാദം ചോദിച്ചു.
“മ്മ്…. തുടങ്ങിക്കോ ബൈ….”
വാതിൽ ചാരി ഇട്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ നേരെ ടീവി കാണാൻ സോഫയിലേക്ക് പോയി. കവിതയാണെകിൽ ഉറങ്ങുകയാണ്. സമ്മർ വെക്കേഷന്റെ സമയത്ത് അവൾക്ക് ഇതൊരു സ്ഥിരം പതിവാണ്.
അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു……
സോഫയിൽ ഇരുന്ന് ടീവിയും കണ്ടുകൊണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോളാണ് മുടിയൊക്കെ വാരികെട്ടി ക്ലിപ്പിട്ട്, കൈ ഇല്ലാത്ത കറുത്ത സ്ലീവലസ് സിൽക്ക് പോലത്തെ നെറ്റിയും അണിഞ്ഞുകൊണ്ട് മുഖത്തെന്തോ ഒരു സംശയ ഭാവത്തോടെ കവിത സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങി വരുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നത്.
“സഞ്ജു? ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഏട്ടനായിരിക്കും പുറത്ത് ക്ലീൻ ചെയ്യുന്നതെന്ന്. ഏട്ടൻ ഇവിടെയാണെങ്കിൽ അപ്പോ പിന്നെ ആരാ പുറത്ത്?” പുറത്ത് മെഷീൻ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നത് ആരാണെന്ന് അറിയാനുള്ള കൗതുകം അവളുടെ ശബ്ദത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.
“എന്റെ പൊന്നോ! അതൊന്നും പറയണ്ടെടി… കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ആകെ കോമഡിയാണ്… കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച നമ്മൾ അമ്പലത്തിൽ നിന്നും തിരികെ വരുമ്പോൾ കണ്ട ആ ജിമ്മൻ ചെക്കനില്ലേ? കാര്യങ്ങൾ കറങ്ങി തിരിഞ്ഞ് ദേ ഇന്ന് അവനാണ് നമ്മുടെ വീടിന്റെ ചുറ്റുപാട് മുഴുവനും ക്ലീൻ ആകുന്നത്.”
അത് കെട്ടവൾ ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ എന്നെ തന്നെ നോക്കി മിഴിച്ചു നിന്നു.
“എന്തെ? നിനക്കിപ്പോഴും വിശ്വാസം വരുന്നില്ലേ? നീ എന്നാൽ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്, വേഗം ചെന്ന് ആ ജനലിലൂടെ ഒന്ന് തലയിട്ട് നോക്ക്.”
അവളെന്നെ കണ്ണുരുട്ടിയൊന്നു നോക്കിയിട്ട് ജനലിലൂടെ അർജുന്നുണ്ടോയെന്ന് നോക്കാൻ
💬 Comments
View all comments