Chapter Title : കവിതയും അനിയനും Part 2

ഞങ്ങള്‍ക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല അല്ലെടാ! എന്നാ അകാഹ്നും അമ്മയും തിരിച്ചു വരുക?
രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു! നിങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി ഫ്രിഡ്ജില്‍ സാധനങ്ങള്‍ ഉണ്ട്.
കവിത അത് സമ്മതിച്ചെങ്കിലും അവള്‍ക്കു ചെറിയ ഒരു പടിയും സംശയവും തോന്നാതിരുന്നില്ല. കിട്ടുവിന്റെ കൂടെ രണ്ടു ദിവസം… അതും അവളും കിട്ടുവും മാത്രം… അനിയനെ അങ്ങിനെ തന്നെ കാണണം അല്ലാതെ അവന്റെ കൂടെ…. ഛെ അത് തെറ്റാണ്‌ മോശവുമാണ്…
ഇങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകള്‍ അവളെ അലട്ടിയെങ്കിലും, ഭയമാല്ലാതെ മറ്റെന്തോ ഒന്ന് അവളില്‍ ഉണ്ടായി ഒരുതരം ആവേശം… എന്തോ വലിയ കാര്യം നടക്കാന്‍ പോകുന്നതുപോലെ. നല്ലതോ അല്ലാത്തതോ എന്താകുമെന്നറിയില്ല. പക്ഷെ അത് മറക്കാനാകാത്ത നിമിഷങ്ങളായിരിക്കും. എന്തായാലും അവള്‍ മാനസികമായി തയ്യാറെടുത്തു.
“““““““““““““““““““““““““““““““““““““““““““““““““““
അടുത്ത ദിവസം റെയില്‍വേ സ്റെഷനില്‍ നിമ്മും തിരകെ വീട്ടിലേക്കു ബസ്സില്‍ പോകുമ്പോള്‍ സമയം വൈകുന്നേരമായിരുന്നു. ബസ്സില്‍ അവളുടെ മുന്നിലത്തെ സീറ്റില്‍ അവന്‍ ഇരുന്നു. യാത്രക്കിടയില്‍ കവിത അവളുടെ അനിയനെ നോക്കി. ഒന്നുമറിയാത്തപോലെ അവന്‍ റോഡില്‍ നോക്കി ഇരിക്കുന്നു. തലേന്ന് രാത്രി ഉറങ്ങുന്നതിനു മുംബ് കിട്ടുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാന്‍ അവള്‍ പലതും ഓര്‍ത്തുവെച്ചു. പക്ഷെ അവള്‍ക്കു ഒരു ചെറിയ പേടി… എന്തോ ഒന്ന് സംഭവിക്കാന്‍ പോകുന്നു!
അവര്‍ക്ക് വീട്ടില്‍ പോയിട്ട് അവരവരുടെ മുറിയില്‍ പോയി അവരവരുടേതായ ലോകത്തില്‍ ഒതുങ്ങി കൂടം…പക്ഷെ…അത് ബോര്‍ ആയിരിക്കും എന്നാലും സെയിഫ് ആയിരിക്കും. തനിക്കു തോന്നിയ പ്ലാന്‍ ശെരിക്കും രസമായിരിക്കും, പിന്നെ കിട്ടുവിനും അത് സഹായമായേക്കും. കവിതയ്ക്ക് എന്ത് ചെയ്യണമെന്നു തീര്‍ച്ച അല്ലായിരുന്നു. ചിലപ്പോള്‍ അവര്‍…അതിര് വിട്ടാലോ?
അവളുടെ ഹൃദയം പടപടാന്നു മിടിച്ചു. ചിലപ്പോള്‍ എല്ലാം രസമായിരിക്കും… എന്തായാലും ചെയ്യുക തന്നെ!
ബസ്സില്‍ അവരുടെ ചുറ്റുമുള്ള ആളുകള്‍ ഒഴിഞ്ഞെങ്കിലോഎന്ന് അവള്‍ മോഹിച്ചു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ അവരുടെ സ്റ്റോപ്പ്‌ എത്തും. ഭാഗ്യം ഇപ്പോള്‍ ബസ്‌ ഒന്നൊഴിഞ്ഞു. അവള്‍ വീണ്ടും അവനെ നോക്കി. ഒന്നുകൂടെ തയ്യാറെടുതിട്ടു അവള്‍ ചോദിച്ചു.
അവള്‍ സാധാരണ രീതിയില്‍ ചോദിച്ചു കിട്ടൂ വീട്ടില്‍ പോയതിനു ശേഷം നമുക്ക് ഒരു ഡേറ്റ്നു പോയാലോ?
അവന്‍ ഒന്ന് ഞെട്ടി… ചുറ്റും നോക്കി ഒന്ന് വിഴുങ്ങിയതിനു ശേഷം അവന്‍ ചോദിച്ചു… എന്ത്?
അവള്‍ അവന്റെ സീറ്റില്‍ ചെന്നിരുന്നു.