Chapter Title : കയ്പ്പും മധുരവും 2 [Rishi Gandharvan]

നോക്കുവായിരുന്നു. അമ്മേ ഞാൻ ഇവളെ കൊണ്ടുവിട്ട് വരാം.

നീലു : പെട്ടെന്ന് വരണം. പയ്യെ പോണം. പിന്നെ കവല കഴിഞ്ഞു പോവരുത്.

ലിച്ചു : ഞാൻ ലൈസൻസ് എടുത്തിട്ട് 3 വർഷം ആയി. നാണം കെടുത്താതെ പുന്നാര അമ്മേ..

ലിച്ചു കൂട്ടുകാരിയേയും കൊണ്ട് സ്കൂട്ടി സ്റ്റാർട്ട് ആക്കി കവലയിലേക്ക് ഇറങ്ങി.

നീലു : അവൾക്ക് സ്കൂട്ടി എടുപ്പ് കുറച്ചു കൂടുതൽ ആണ്. നല്ല തിരക്കുള്ള റോഡാ. നിനക്കൊന്ന് പറഞ്ഞൂടെ.

ജിഷ്ണു : ഓഹ്..

നീലു : ഇതെന്നാ നിങ്ങള് തമ്മിൽ വല്ല വഴക്കും നടന്നോ? കലിപ്പിലാണല്ലോ രണ്ടാളും?

ജിഷ്ണു : എന്ത് കലിപ്പ്. അമ്മ ചുമ്മാ പോയെ

ജിഷ്ണു റൂമിലേക്ക് കേറി ബെഡിൽ കിടന്നു. ബിരിയാണി ആയിട്ടും കഴിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല. ലിച്ചുവിന്റെ പെരുമാറ്റം വല്ലാത്ത പിരിമുറുക്കം ഉണ്ടാക്കുന്നു. അവൾ അതിനെ കുറിച്ച് വല്ലതും സംസാരിച്ചെങ്കിൽ എന്തേലും പറഞ്ഞു ഓക്കേ ആക്കാമായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ അവളൊരുമാതിരി വൃത്തികെട്ടവനെപോലെയാണ് നോക്കുന്നതും പെരുമാറുന്നതും. അവൻ ദീർഘശ്വാസം എടുത്തുകൊണ്ട് കിടന്നു.

ലിച്ചുവിന്റെ കൂട്ടുകാരി മുൻപ് വന്നദിവസങ്ങളിലെല്ലാം അവളെ സ്കാൻ ചെയ്ത് അന്നെടുത്തുകൊടുത്ത ഫോട്ടോസ് നോക്കി പല വാണമടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇന്നിപ്പോ അവിടെ നിൽക്കാൻ പോലും കോൺഫിഡൻസ് കിട്ടുന്നില്ല. ലിച്ചുവിന്റെ ഫോണിലെ അവനെടുത്ത ഫോട്ടോസ് നോക്കികൊണ്ട് ജിഷ്ണു ഓർത്തു. “ഇന്നിപ്പോ അടിക്കാനും മൂഡില്ല ഫോണിലേക്ക് ഫോർവേഡ് ചെയ്യാനും ധൈര്യമില്ല. സ്വന്തം ഫോണിൽ എടുത്താൽമതിയായിരുന്നു. നല്ല മുലയും കുണ്ടിയും ആണ്. സൂം ചെയ്യുമ്പോ മുല രണ്ടും വിളഞ്ഞ വെള്ളരി പോലെ ഉണ്ട്.

ഫോട്ടോസ് നോക്കികൊണ്ടിരിക്കെ ലിച്ചുവിന്റെ ഫോൺ നോട്ടിഫിക്കേഷനിൽ പലതവണ ഹായ് മെസേജ് വന്നു.

“ഇതാർക്കാണ് ഇത്ര തിരക്ക്. ഇവളെ കാണാതെ ഇനി വല്ല ലവറും ഇടുന്നതായിരിക്കുമോ? എടുത്തു നോക്കണോ? നോക്കിയതെങ്ങാനും അവളറിഞ്ഞ. അറിഞ്ഞാലെന്ത്..... എന്റെ കയ്യിൽ ആയിരുന്നു ഫോൺ. ഞാൻ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നപ്പോ അറിയാതെ തൊട്ട് പോയി. അത്ര തന്നെ.

അവൻ മെസ്സേജ് ഓപ്പൺ ആക്കി. വാട്സാപ്പിലാണ് മെസേജ്.

“ഇത് മറ്റേ മൈരൻ അല്ലെ. മോഹന അപ്പച്ചിടെ മോൻ കണ്ണൻ. ഈ നാറിയെ കണ്ടാൽ ചൊറിഞ്ഞു കേറും. ഇവനോളം പോന്ന വാണത്തിനെ ലൈഫിൽ കണ്ടിട്ടില്ല. പഠിപ്പി പൊട്ടൻ. ഈ