Chapter Title : കഴപ്പി റസീന [നിത]

ഇവറ്റകളെ? ഒരു കൾച്ചറും ഇല്ലാത്ത തെരുവ് പട്ടികളെ പോലുള്ള അലവലാതികൾ.

റസീന : ഒന്ന് പോടിയവിടുന്ന്. ഞാനൊന്ന് യെസ് മൂളിയാൽ കൂട്ടിനും കൂടെ കിടക്കാനും നല്ല വമ്പന്മാരും കൊമ്പന്മാരും വരെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട് മോളേ..

“ഓഹ്, അതൊക്കെ ആർക്കാ മനസിൽ ആകാത്തത് എൻ്റെ റസീന മോളേ. അമ്മാതിരി മുതലല്ലേ ഈ ഇരിക്കണത്” എന്ന് സാറ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“എടാ, ആ പെരുംപൂറിയുടെ മകൾ നമ്മളെ പട്ടിയെന്ന് വിളിച്ചു” എന്ന് ടോം.
സുകൃത് : ഇപ്പോൾ വിളിക്കട്ടെടാ അവൾ. പട്ടി നക്കും പോലെ അവൾടെ സാമാനം നക്കി കൊടുക്കുമ്പോൾ പട്ടിയുടെ വില അവൾ അറിയും. ഞാൻ അറിയിക്കും.

അവർ ബിയർ കുപ്പികൾ മുഴുവൻ സ്റ്റെപ്പിൽ കൊണ്ടിട്ട് പോയി കിടന്ന് ഉറങ്ങി.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഡോറിൽ അതിശക്തം ആയ മുട്ട് കെട്ടാണ് അവർ എഴുന്നേറ്റത്.
ഡോർ തുറന്ന കിരൺ ദേഷ്യഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന റസീനയെയും മകൾ സാറയെയും ഒപ്പം വിമലയെയും ആണ് കണ്ടത്.

റസീന : ഇനി ഒരു നിമിഷം പോലും ഇവിടെ നിങ്ങൾ നിൽക്കരുത്. ഇപ്പൊ ഇറങ്ങിക്കോളണം. പഠിക്കുന്നവർ ആണല്ലോ അതിൻ്റെ മാന്യത ഇണ്ടാകും എന്നൊക്കെ കരുതിയാണ് വീട്ടിൽ താമസിപ്പിച്ചത്.

കിരൺ : അത് പിന്നെ ഇന്നലെ ഞങ്ങൾ കുറച്ച് ഓവറായി പോയതാ. ഞങ്ങളും ചെറുപ്പകാരല്ലേ ഇത്താ, കുറച്ച് അലമ്പ് ഒക്കെ ഉണ്ടാകുന്ന് അറിയാലോ.

സാറ : അങ്ങനെ അലമ്പ് ഉള്ളവർ ഒന്നും ഇവിടെ വേണ്ട. ഞങ്ങൾക് ഇഷ്ടം ഇല്ല.
അപ്പോഴേക്കും മറ്റ് മൂന്ന് പേർ കൂടി അങ്ങോട്ട് എത്തി. സാറായെന്ന യവന സുന്ദരിയെ അവർ അന്നാണ് ശരിക്കും കാണുന്നത് തന്നെ.

“കൊള്ളാലോ ഇവൾ, തള്ളയെ വെമ്പാനും വെല്ലാനും ആണല്ലോ പോക്ക്” അവൾടെ ശരീര വടിവ് കണ്ട് അവർ മനസിൽ പരസ്പരം കരുതി.

റാഷിൻ : ഇത്താ ഞങ്ങൾക്ക് കുറച്ച് ദിവസം തരണം. ഒരു രണ്ടാഴ്ച്ച, അതിനുള്ളിൽ ഞങ്ങൾ വേറെ വീട് കണ്ടെത്തി മാറാൻ നോക്കാം.

“അതൊന്നും പറ്റില്ല. ഇന്ന് തന്നെ പോണം ഇവിടുന്ന്. നിങ്ങൾക്ക് ഒക്കെ വല്ല തൊഴുത്തോ, പട്ടിക്കൂടോ ആണ് നല്ലത്. അത് വേഗം കിട്ടും” എന്ന് റസീന.

കിരൺ : പ്ലീസ് ഇത്താ, ഇനി ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാകില്ല. ഒരു ടൂ വീക്ക് ഞങ്ങൾ മാറിക്കോളാം. ഇത് പുറത്തു അറിഞ്ഞാൽ ഞങ്ങളുടെ സ്റ്റഡിയെയും ബാധിക്കും.

“പ്ലീസ് റസീന താത്താ പ്ലീസ്, വിമലേച്ചി ഒന്ന് പറയൂ” കിരൺ കെഞ്ചും പോലെ ആക്ട് ചെയ്യുന്നു.