കെളവന് കിട്ടിയ ഭാഗ്യം 1

Kilavanu Kittiya Bhagyam Part 1 | Author : Nisha

എൻ്റെ പേര് കിച്ചു, കഥ നടക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് 21 വയസ്സ്, ഞാൻ കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന ടൈം. ഇനി എന്നെപ്പറ്റി പറയാം, 6 അടി ഉയരം സാമാന്യം വെളുത്ത നിറം തരക്കേടില്ലാത്ത ഫേസ്. എൻ്റെ കഥകൾ എല്ലാം കണക്റ്റഡ് ആണ് അതുകൊണ്ട് തന്നെ എല്ലാം ഓർഡറിൽ ആക്കാനും ഞാൻ ശ്രെമിക്കാം.

ഇനി കഥയിലേക്ക് വരാം. എൻ്റെ ആദ്യത്തെ പ്രണയിനി ആണ് ദേവിക. ഞങ്ങൾ ഒരേ സ്കൂളിൽ ആയിരുന്നു പഠനം. ഞാൻ കോളേജിൽ കേറി ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് ഞങ്ങൾ പ്രണയത്തിൽ ആയത്.

ദേവികയെ പറ്റി പറയാം, അവൾക്ക് 19 വയസ്സ്, തൂവെള്ള നിറം മെലിഞ്ഞ ശരീരം, ചന്തി വരെ ഊർന്നു കിടക്കുന്ന കാർകൂന്തൽ, അതിസുന്ദരി, കണ്ടാൽ ആരായാലും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു പോകും. ഇവളെ എനിക്ക് കിട്ടിയത് തന്നെ മഹാഭാഗ്യമാണ്. നാട്ടിലെ നല്ല ക്യാഷ് ഫാമിലിയിൽ ജനിച്ചതാണ് അവൾ. നല്ല ഒന്നാംതരം നായർ ഫാമിലി. സ്വന്തമായി അമ്പലം ഒക്കെ ഉള്ള കൂട്ടർ. ഞാനും നായർ ആണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല, ദേവികയുടെ സ്റ്റാറ്റസ് വേറെ ലെവലിൽ ആണ്. ഈ കാശിൻ്റെ കുഴപ്പം തന്നെയാണ് ദേവികയെ എന്നിൽ എത്തിച്ചത്.

അവളെ എങ്ങോട്ടും വിടില്ലായിരുന്നു. അവൾക്കു ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരേയൊരു കൂട്ട് രാത്രി കാലങ്ങളിൽ ഫേസ്ബുക്കിലെ എൻ്റെ മെസ്സേജസ് ആണ്. അത് അങ്ങനെ പ്രണയം ആയി മാറി.

ദേവിക എനിക്ക് ആദ്യം ഒക്കെ ഫോട്ടോസ് അയച്ചു തരുമായിരുന്നു. ഞാൻ പിന്നെ പയ്യെ പോൺ കാണുന്നത് നിർത്തി. ദേവികയുടെ ശരീരത്തിൻ്റെ ഫോട്ടോകൾ ആയി പിന്നെ എൻ്റെ കുട്ടന് താല്പര്യം. പയ്യെ പയ്യെ അത് വീഡിയോ കോളിലേക്കു നീങ്ങി. പലപ്പോഴായി ഇതിങ്ങനെ തുടർന്നു.

എനിക്ക് എങ്ങനെ എങ്കിലും ദേവികയുടെ അടുത്ത് എത്തണം. ഞങ്ങൾ പല വഴിയും ആലോചിച്ചു. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ് ദേവികയുടെ വീട്ടിലെ ഡ്രൈവർ ജോലി നിർത്തിയത്. അവളുടെ കൂടെ പഠിച്ച സഹപാഠി എന്ന പേരിൽ ഞാൻ ആ റോൾ കൈകലാക്കി. കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥി ആയ ഞാൻ, എല്ലാ ശനിയും ഞായറും ആ വീട്ടിലെ ഡ്രൈവർ ആയി കയറി പറ്റി.

ദേവികയുടെ അച്ഛൻ മിക്ക സമയങ്ങളിലും ബിസിനസ്‌ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് ആയി ഗുജറാത്തിൽ ആയിരിക്കും. അവളുടെ ചേച്ചി ബാംഗ്ലൂരിൽ IT മേഖലയിൽ ആണ്. പിന്നെ ഉള്ളത് ഗവണ്മെന്റ് ഉദ്യോഗസ്ഥ ആയ അമ്മയും, പിന്നെ ചെവി കേൾക്കാത്ത ഒരു വല്യമ്മയും. ഞാൻ പയ്യെ ദേവികയുടെ അമ്മയുടെ വിശ്വാസം പിടിച്ചുപറ്റി. ദേവികക്ക് അന്ന് ലൈസൻസ് കിട്ടിയ ദിവസം ആയിരുന്നു.

“അമ്മേ, എനിക്ക് സ്റ്റിൽ കാർ ഓടിക്കാൻ ഉള്ള കോൺഫിഡൻസ് വന്നിട്ടില്ല. ഞാൻ കിച്ചുവിനെ കൂട്ടി അപ്പുറത്തെ പറമ്പിൽ നമ്മുടെ കാർ ഒന്നു ഓടിച്ചു പരീക്ഷിക്കട്ടെ” ദേവികയുടെ വാശി കൂടി വന്നു.

ഓഫീസിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ നിൽക്കുന്ന അമ്മക്ക് അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാൻ സമയം ഇല്ല.

“ശരി ശരി, എന്തുവേണേലും കാണിക്ക്. ആ ചെറുക്കനെ അച്ഛൻ്റെ വഴക്ക് കേൾപ്പിക്കരുത്, അതൊരു പാവമാ” ദേവികയുടെ അമ്മ പറഞ്ഞു.

ഇത്