Chapter Title : കെട്ടിലമ്മ [ഋഷി]

വെള്ളമെടുത്ത് മുഖവും നെഞ്ചും കുണ്ണയും കഴുകിത്തുടച്ചു. മുണ്ടു കുടഞ്ഞുടുത്ത് തമ്പുരാന്റെയടുത്തേക്ക് പോയി.

തമ്പുരാൻ അടുത്തനീക്കമാലോചിച്ച് ധ്യാനത്തിലായിരുന്നു. ഞാൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ പോയി എതിരേയിരുന്നു. മധുരമുള്ള, ഇത്തിരി നൊമ്പരമുള്ള അനുഭൂതികളിൽ മുഴുകിയിരുന്നു. ദിവസങ്ങൾ നിമിഷങ്ങളായി... ഇതിനകം ഞാൻ നല്ലൊരു ഡ്രൈവറും, തരക്കേടില്ലാത്ത കാര്യസ്ഥനുമായി മാറിയിരുന്നു. ഒരു ദിവസം രാവിലെ വല്ല്യമ്രാട്ടിയേം കൊണ്ട് ഞാനമ്പലത്തിലേക്കു പോയി. തൊഴുതിറങ്ങിയപ്പോൾ പതിവില്ലാതെ തമ്രാട്ടി വെളിയിലെ ആളൊഴിഞ്ഞ ആൽത്തറയിലേക്കു നടന്നു. ഉഷപ്പൂജ കഴിഞ്ഞ് നടയടച്ചിട്ട് കുറച്ചുനേരമായിരുന്നു. ഞാൻ തോർത്തെടുത്ത് തറയിലെ പൊടി തട്ടിക്കളഞ്ഞപ്പോൾ അവിടെ വല്ല്യമ്രാട്ടി നേരിയത് ഒന്നൂടെ ചുറ്റി, ഭീമാകാരമായ കുണ്ടികളമർത്തിയിരുന്നു. നീലാ... ഇവിടെയിരിക്കൂ. തമ്രാട്ടി വശത്തു ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഞാനവിടെയിരുന്ന് ചെവിയോർത്തു. ചിറയിൽ നിന്നും വീശിയ തണുത്തകാറ്റിൽ ആലിലകളിളകി.. ഞാൻ നിന്നെ കോവിലകത്ത് ആറുമാസം നിർത്താം എന്നാണുദ്ദേശിച്ചിരുന്നത്. എന്നാലിപ്പോ പത്തുമാസമാവാറായി. അറിയാമോ? പത്തുമാസമോ! ഞാനറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയി. തമ്രാട്ടിയെന്നെ ഒന്നു നോക്കി. ആ മുഖത്തൊരു മന്ദഹാസം വിടർന്നു. ഇത്രയും നാള് എന്നെ നോക്കിയിരുന്നത് സ്ത്രീകളാണ്. കഴിഞ്ഞ കൊറേക്കാലായി കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭവാനി സുഖമില്ലാതെ പണി മതിയാക്കി നാട്ടിലേക്ക് പോയപ്പോഴാണ് എനിക്കൊരു വട്ടുതോന്നി ഒരാണിനെ വെയ്ക്കാംന്ന് തീരുമാനിച്ചത്. എന്നാ നീ ഞാൻ വിചാരിച്ചതിനേക്കാളും..... ആ സ്വരം നേർത്തു. തമ്രാട്ടി ദൂരെയെങ്ങോട്ടോ നോക്കിയിരുന്നു. ഞാനൊന്നും മിണ്ടാതെ ആ ആലിന്റെ തണലും അവിടത്തെ കാറ്റും ആസ്വദിച്ചിരുന്നു. വരൂ.. ഇത്തിരി നടക്കാം. തമ്രാട്ടിയെണീറ്റ് ചിറയുടെ വശത്തുള്ള അരയാലുകളുടെ തണലിലേക്കു നടന്നു. ഞാനൊന്നു ചുറ്റും നോക്കി. ആരുമില്ല. തമ്രാട്ടീ! ഞാൻ വിളിച്ചു. തമ്രാട്ടി നിന്ന് തലതിരിച്ചെന്നെ നോക്കി. ഞാനന്നത്തെപ്പോലെ പിന്നിൽച്ചെന്ന് ഒരു തടിച്ച ചന്തിപ്പാളി വശത്തേക്ക് പിടിച്ചകറ്റിയിട്ട് ചന്തിയിടുക്കിലേക്ക് കയറിയിരുന്ന തുണി വെളിയിലേക്ക് വലിച്ചു.