Chapter Title : ഖദീജയുടെ കുടുംബം 12 [പോക്കർ ഹാജി]

ഞങ്ങളു പോകും'
'അല്ലുമ്മാ കല്ല്യാണം കയിഞ്ഞിട്ടു ആദ്യായിട്ടാണു അളിയന്‍ വരണതു അപ്പൊപ്പിന്നെ അളിയനെ കാണാതെ എങ്ങാണുപ്പൊ പോകണതു അതു മോശല്ലെ'
'അതു ശരിയാ ന്നാ ഇജൊരുകാര്യം ചെയ്യെ.ഒരു രണ്ടാളും വരണ വരെ അനക്കു വേണെങ്കിഇവിടെ ഉമ്മ അന്റെ ചാരെ ഇരിക്കാം .അനക്കു വെറുതെ തൊട്ടും പിടിച്ചും വേണെങ്കി തിന്നും കളിച്ചൂടെ.അനക്കൊരു നേരമ്പോക്കും ഇനിക്കൊരു രസൊം കിട്ടുമല്ലൊ.'
'ആല്ലെങ്കി വേണ്ടുമ്മാ പിന്നെ മതി.ഇന്നിനി രണ്ടാളും കൂടി പോകാന്‍ നിക്കുമ്പൊ ഞാന്‍ ശരിയാവൂല.ഇനിക്കിപ്പൊ ഒരു ചായ കൊണ്ടാ.'
'ന്നാ ഉമ്മാന്റെ കുട്ടി ഇവിടിരിക്കെ ഞാന്‍ ചായ ഇണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടു വരാം.അല്ല ടാ അനക്കു രാത്രീലത്തേതിനു തിന്നാന്‍ എങ്ങനേണു .പൊറത്തുന്നു എന്തെങ്കിലും തിന്നോണ്ടി ട്ടൊ.'
'അയിനുപ്പൊ ഇങ്ങളൊക്കെ നാടു വിട്ടു പോകാണൊ'
'എടാ പോത്തെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞീലെ ഞാനും റജീനേം കൂടി ഒരു സ്ഥലത്തു പോണുണ്ടു ചെലപ്പം വൈകും ന്നൊക്കെ .അപ്പളേക്കും ഇജ്ജു മറന്നൊ'
എന്നും പറഞ്ഞു റസിയാ അടുക്കളയിലേക്കു പോയി.ഹനീഫ സോഫയിലേക്കു ചാരിയിരുന്നു.ഇതെ സമയം അകത്തു റൂമില്‍ ഇതു കേട്ട റിയാസ് പറഞ്ഞു
'മൈരു ഈ അളിയനു ഇരിക്കാന്‍ കണ്ട നേരം ഇനീപ്പൊ നമ്മളു എങ്ങനെ അങ്ങട്ടു ചെല്ലും.'
'അതൊക്കെ ഞാന്‍ നോക്കിക്കോളാം.'
എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ടു കട്ടിലില്‍ നിന്നും എണീറ്റു മുടിയൊക്കെ വാരിക്കെട്ടി ഹാളിലേക്കു പോകാന്‍ റെഡിയായി
'എടീ നീ അങ്ങട്ടു ഇപ്പത്തന്നെ പോവാണൊ'
അവന്‍ അവളെ വീണ്ടും കട്ടിലിലേക്കു തന്നെ പിടിച്ചിരുത്തി
'അതു കൊഴപ്പില്ല ഇക്കാ ഞാനില്ലെ ന്റെ കൂടെ പോരെ .അളിയന്‍ ഒന്നും ഇതിനെ പറ്റി ചോയിക്കൂല'
'ങ്ങേ അപ്പൊ അളിയനു ഒക്കെ അറിയൊ'
'അറിയോന്നൊ എന്റിക്കാ ഇക്കാ അളിയനെ പറ്റി ന്താ വിചാരിച്ചു വെച്ചത്'
എന്നും പറഞ്ഞു അവള്‍ കട്ടിലില്‍ നിന്നെണീറ്റു കൊണ്ടു റിയാസിനേയും പിടിച്ചു കൊണ്ടു ഹാളിലേക്കിറങ്ങി ചെന്നു.ശബ്ദംം കേട്ടു റസിയയും ഹനീഫയും തിരിഞ്ഞു നോക്കി.അപ്പോള്‍ റിയാസിന്റെ തോളില്‍ തൂങ്ങി അവനെയും കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ടു റജീന വരുന്നതാണു.റിയാസിനെ റജീനതള്ളിക്കൊണ്ടു വന്നു സോഫയിലിരുത്തി.അതിനടുത്തായി അവളും ഇരുന്നു കൊണ്ടു റിയാസിന്റെ മേലേക്കു ചാരി കിടന്നു.അവന്റെ നെഞ്ചില്‍ ചാരിക്കിടന്നു കൊണ്ടു തന്നെ അവള്‍ കാലു രണ്ടും പൊക്കി സോഫയിലേക്കു വെച്ചു.എന്നിട്ടു