Chapter Title : ഖദീജയുടെ കുടുംബം 14 [പോക്കർ ഹാജി]

അവള്‍ ബീരാന്റെ മുണ്ടിനടിയിലേക്കു കൈ കേറ്റി.കുലച്ചു നിന്നിരുന്ന കരിംകുണ്ണയെ പിടിച്ചു പാലു പിഴിയണ മാതിരി താഴേക്കു പിടിച്ചു വലിച്ചു. 'ഹൈ ന്താ വാപ്പാ ഇതു മരുമോളെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോളേക്കും ഇതിങ്ങനെ ആയൊ.അപ്പൊ ഞാനും ഉമ്മേം പട്ടിണി ആവൊ' 'ഹൗന്റെടീ അന്റെ കയ്യിന്റെ ചൂടു തട്ടുമ്പൊ ന്താ ഒരു സും.എടി മരുമോളു വന്നാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഇങ്ങക്കു രണ്ടാള്‍ക്കും ഇള്ളതു ഇണ്ടാവും പോരെ.' 'ആ അതു കേട്ടാമതി.കൂടുതലു നിന്നു നേരം കളഞ്ഞാ ചെലപ്പൊ ഓളു ഇങ്ങട്ടു വരും അതോണ്ടു ഇങ്ങളു രണ്ടാളും പൊയ്‌ക്കോ ഞാന്‍ ഓളെ റെഡിയാക്കീട്ടു ഇങ്ങളെ റൂമിന്റവിടേക്കുകൊണ്ടു വരാം.

ന്നിട്ടു ബാക്കിയൊക്കെ അപ്പഴത്തെ യുക്തി പോലെ ചെയ്താമതി.' എന്നും പറഞ്ഞവള്‍ നല്ല മുഴുത്തൊരു നേന്ത്രപ്പഴം നോക്കിയെടുത്തു. 'ഇതു കണ്ടിട്ടു ഖദീജാ' 'എടീ ഇത്ര വലുതു വേണൊ ഓളെ സാമാനം കീറൂലെ.സാമാനത്തിന്റെ കടി പോയി പിന്നെ വേദന ആവൂലെ അയിന്റെ രസം പോവൂലെ' 'ഇല്ലുമ്മാ ഓളു ആദ്യായിട്ടൊന്നുമല്ലല്ലൊ ഇതു ചെയ്യണതു.ശരിക്കുള്ള സാധനം കേറ്റീട്ടില്ലാന്നെ ഉള്ളു ഇതൊക്കെ ഇഷ്ടം പോലെ കേറീട്ടുള്ളതാ ഒരു കൊഴപ്പോം ഇല്ല.പിന്നെ വാപ്പാന്റെ സാമാനം കേറണെങ്കി ആദ്യം ഇത്രേം വലുതു കേറ്റി ലൂസാക്കി വെച്ചിട്ടു വേണം.അതിനിതാണു നല്ലതു.'

എന്നും പറഞ്ഞവള്‍ തിരിഞ്ഞു നടന്നു 'ആ ശരി ഞങ്ങളു റൂമിലിക്കു പോവാണു' ഖദീജയും ബീരാനും കൂടി അവരുടെ റൂമിലേക്കു പോയി.റജീന റൂമിലേക്കു വന്നപ്പൊസാജിത കട്ടിലില്‍ കിടക്കുകയായിരുന്നു . നേന്ത്രപ്പഴം അവളുടെ കയ്യില്‍ കൊടുത്തിട്ടു പറഞ്ഞു. 'അല്ല മുത്തെ ഇജ് റെഡി ആയീലെ വെറുതെ കെടക്കാണൊ' 'അല്ലെടീ ഇജു പോയിട്ടു എന്താ ഇത്ര താമസിച്ചതു .അപ്പൊ ഇനിക്കു പേടിയായി ഇനി ചെലപ്പൊ ഉമ്മേം വാപ്പേം കേറി വന്നാലോന്നു കരുതീട്ടു.' 'ഒഹ് എടീ അതു ഞാന്‍ അനക്കു പറ്റീതു നോക്കി എടുക്കാന്‍ നിന്നതല്ലെ.സാധനം എങ്ങനുണ്ടു' '

ഒഹ്ഇത്രേം വലുതൊ ഇതു കേറ്റാന്‍ പ്രയാസണ്ടാവും. കുത്തിക്കേറ്റിയാല്‍ ചെലപ്പം