Chapter Title : ഖദീജയുടെ കുടുംബം 14 [പോക്കർ ഹാജി]

മതി.' 'പെണ്ണിനു ഇപ്പം നെലവിലു വേറെ ചെക്കമ്മാരുമായിട്ടു ചുറ്റിക്കളി ഒന്നും ഇല്ല.പെണ്ണിന്റെ സാമാനത്തിലും ആരും കളിച്ചിട്ടില്ല ആകെ അയിന്റുള്ളിലു ഓളെ വെരലും പിന്നെ ചെറിയ ചെരിയവഴുതനങ്ങയും ഒക്കെയാണുകേറ്റീട്ടുള്ളതു അതുഇനിക്കൊറപ്പാ.' 'എടീ ഇജ്ജിനി ഒന്നും പറയല്ലെ മുത്തെ.ആരും തൊടാത്ത സാമാനം ന്നൊക്കെ പറയുമ്പൊ വായിലു വെള്ളം ഊറും.' 'നിക്കുമ്മാ എന്തായാലും ഞാന്‍ ഓളെ ഒന്നു കാണട്ടെ.' 'ന്നാ ഒരു കാര്യെം ചെയ്യെടീ.ഇജു വേണെങ്കി ഇന്നിവിടെ നിന്നൊ.നാളെ വന്നാല്‍ മതി.

നാളെ ഓനെ പറഞ്ഞു വിടാം.ഉച്ച കയിഞ്ഞിട്ടു ഓളെ ഇങ്ങട്ടു വിളി.ന്നിട്ടോളെ സമ്മതം അറിഞ്ഞിട്ടു നാളെയൊ മറ്റൊ ഞങ്ങളു എല്ലാരും കൂടി ഓളെ പെരീലു പോയി ചോയിക്കാം.ന്താ ആതു പറ്റൂലെ.' 'ന്നാ അതു മതിയെടി റസിയാ ഓളിവിടെ നിക്കട്ടെ.ബീരാനിക്കേം ഇവിടെ ഇല്ലല്ലൊ ഉച്ച ആവും വരാന്‍.പുള്ളി വരുമ്പം ഇവളു വന്നിട്ടു വാപ്പാനെ കാണാന്‍ നിക്കാതെപോയീന്നു കേക്കുമ്പൊ വെഷമാണു.ഇജ് പറഞ്ഞ മാതിരി ഉച്ചക്കു സാജിതാനെ വിളിച്ചു മ്മക്കു ചോയിച്ചറിയാം.' 'ന്നാ ഉമ്മാ ഞാനിവിടെ നിക്കാം.കാര്യങ്ങളു റെഡിയാവാണെങ്കി നാളെ ഇത്തേം ഇക്കേം കൂടി വന്നാ മതി.

പിന്നതുമല്ല ഉമ്മ പറഞ്ഞ മാതിരി വാപ്പാനെ കാണാതെ പോകണതു എങ്ങനേണു ല്ലെ.' 'ഊം ഊം മനസ്സിലായി മനസ്സിലായി വാപ്പാന്റെ സാമാനം കല്ല്യാണത്തിനു മുന്നെ എങ്ങാണ്ടുകണ്ടിട്ടു പിന്നെ കണ്ടിട്ടില്ല ല്ലെ.' 'ഒന്നു പോ ഉമ്മാ അയിനു മാത്രല്ല ഇനിക്കു വാപ്പാനെ സത്യത്തിലു കാണണം അതോണ്ടാ.' അന്നു റസിയാ റജീനയെ അവിടെ നിറുത്തിക്കൊണ്ടു തിരികെ വീട്ടില്‍പോയി.

റജീന ഫോണിലൂടെ സാജിതയെ വിളിച്ചു താന്‍ വീട്ടില്‍ വന്നിട്ടുണ്ടെന്നു ഇക്ക വന്നിട്ടില്ല ഉച്ച കഴിയുമ്പൊ ഇങ്ങട്ടു പോരെ എന്നുംപറഞ്ഞു.രാവിലെ കൊഴിക്കോട്ടങ്ങാടീലു ചെറിയ ഒന്നു രണ്ടു എടപാടുകള്‍ക്കു പോയിരുന്ന ബീരാന്‍ തിരികെ വന്നു.ഉമ്മറത്തു റജീനയെ കണ്ടപ്പൊ പെരുത്തു സന്തോഷായി കൂടെ അണ്ടിയും പൊങ്ങി. 'ഇതെവിടേണു വാപ്പാ പോയി കെടക്കണതു ഞാന്‍ വന്നിട്ടെത്ര നേരായി.' 'എവിടെ ഓനെവിടെ ഓനില്ലെ അതൊ ഇജൊറ്റക്കു വന്നൊ.' 'അല്ല വാപ്പാ ഞാനും റസിയാത്തയും കൂടിയാണു വന്നതു.

ഇത്ത പോയി ഞാന്‍ രണ്ടീസം കഴിഞ്ഞിട്ടെ പൊകൂ.' ഉമ്മറത്തേക്കു കേറി കസെരയിലിരുന്നു കൊണ്ടു ബീരാന്‍ പറഞ്ഞു 'ആ അതു ശരി എടീ അന്നെ