Chapter Title : ഖദീജയുടെ കുടുംബം 15 [പോക്കർ ഹാജി] [Climax]

കെടപ്പു തന്നെ അങ്ങനെ ആണു ഇക്കാനോടു നിറുത്താന്‍ പറഞ്ഞതു ഇക്കാന്റെ വെള്ളം ഇതു വരെ പോയീല.ഇനീം ചെലപ്പം അടിച്ചാലു അനക്കതു താങ്ങാന്‍ പറ്റൂല.നമ്മളു സുത്തിനും സന്തോഷത്തിനും ചെയ്തതു ചെലപ്പൊ എന്നന്നേക്കും ഒരു വെഷമത്തിനു എട ഇണ്ടാക്കും അതോണ്ടു നിറുത്തിയതാ മുത്തെ.അനക്കിതൊക്കെ ആദ്യല്ലെ അപ്പൊ ഇത്രേം വലിയ സാമാനം കൊണ്ടുള്ള കളി പറ്റൂല.അയിനോക്കെ ഇനീം സമയണ്ടു വാപ്പാനെക്കൊണ്ടു ഇനി കൊറച്ചീസത്തേക്കു ഇന്റെ കുട്ടീനെ ചെറിയ ചെറിയ രീതീലൊക്കെ എടപെടാന്‍ പറയണം ന്നാലെ ന്റെ കുട്ടി വല്ല്യ കളിക്കാരി ആവുകയുള്ളു.'
ഇതിനിടെ അടുത്തു കിടന്ന ബീരാന്‍ അവളെ ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
'മോളെ അനക്കു വെഷമം വല്ലതും ഇണ്ടൊ.'
'ഇനിക്കൊരു കാര്യത്തിലെ വെഷമുള്ളൂ അതു വെഷമല്ല പേടി ആണു.'
ഇതു കേട്ടു ഖദീജ
'അതെന്താണു മുത്തെ അനക്കൊരു പേടി'
'അതൊ അതു ഞാന്‍ പിന്നെ ഞാന്‍'
'എടി പറയെടി മോളെ'
'അല്ലുമ്മാ അതു ഞാന്‍ പറയാം ന്താണു ഓളെ പ്രശ്‌നംന്നു. ഇങ്ങനോക്കെ ചെയ്തിട്ടു അവസാനം റിയാസിക്ക അറിഞ്ഞാലു ഓളെ മൊഴി ചൊല്ലൂലെ.നമ്മളൊക്കെ ഓളെ ഒയിവാക്കൂലെ ഓളൊറ്റക്കായിപ്പോവൂലെ ന്നോക്കെ ആണു.'
' ഓഹ് അതാണൊ കാര്യം .എടി അന്നെ ഈ കുടുംബത്തിലിക്കു കൊണ്ടു വരണതു പകുതിക്കു വെച്ചു കളയാനല്ല.ഇവിടെ അനക്കു ഇഷ്ടള്ള പോലെ ജീവിച്ചൊ ഒരു കൊഴപ്പോം വരൂല്ല.വാപ്പാന്റെ കൂടെ കെടക്കണതു കണ്ടാലും ഓനു പ്രശ്‌നം വരൂല കാരണം ഓനതിലും മെനകെട്ടതാണു.ഇജൊന്നു കൊണ്ടും പേടിക്കണ്ട മുത്തെ.അന്റെ സാമാനത്തിലെ കടി തീര്‍ക്കാന്‍ ഓനും ഇണ്ടാവും വാപ്പെം ഇണ്ടാവും ഇവളെ കെട്ടിയോനും ഇണ്ടാവും ട്ടൊ.ഓര്‍ക്കൊക്കെ കാലു വിരിച്ചു കൊടുക്കാനുള്ള മനസ്സുണ്ടായാ മാത്രം മതി അനക്കു ട്ടൊ.ഇപ്പം അന്റെ വെഷമം മാറിയൊ മുത്തെ.'
'ഊം' ന്നു തലയാട്ടിക്കൊണ്ടു ബീരാന്റെ നെഞ്ചിലേക്കു തല ചായ്ച്ചു വെച്ചു കിടന്നു.അല്‍പനേരത്തെ വിശ്രമത്തിനു ശേഷം റജീന പറഞ്ഞു
'ടീ മൈരു പെണ്ണെ എണീക്ക് ന്നിട്ടു വാപ്പാന്റെ