Chapter Title : ഖദീജയുടെ കുടുംബം 5 [പോക്കർ ഹാജി]

റസിയയും കൂടി കേറി ചെന്നു.അവിടെ കട്ടിലിന്റെ രണ്ടു സൈഡിലുമായി രണ്ടു പേരും ഓരോ കാര്യങ്ങളു പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നപ്പൊ റജീന കട്ടന്‍ ചായയുമായി കേറി വന്നു.
'എന്തിനാടി പെണ്ണെ ഇപ്പം ചായ സമയം മൂന്നാകുന്നതല്ലെ ഉള്ളു.'

'അതു സാരമില്ലിത്താ ഇതിപ്പം തല്‍ക്കാലം കുടിചോളീ.'
'അല്ല റജീന ഇജെന്താ പ്പൊ റസിയാനെ വിളിച്ചതു ഇത്താന്നൊ.എടി സുബരെ നാളെ നിന്റെ അമ്മായുമ്മ ആകാനുള്ളോളല്ലെ.'

'അതു വിട്ടോളി ബീരാനിക്കാ ഓളെന്നെ എന്തു വേണേലും വിളിച്ചോട്ടെ ന്റെ സൊന്തല്ലെ ഈ നിക്കണതു. എന്നും പറഞ്ഞു റസിയ റജീനനെ പിടിച്ചു വലിച്ചു തോളിലൂടെ കയ്യിട്ടു മടിയിലിരുത്തി.'

'എടി പോത്തെ നീയിപ്പോഴേ അമ്മായമ്മാന്റെ മേലെക്കേറിയൊ.ഓളു ചാവും'
'ന്റെ ബീരാനിക്കാ ഇതൊക്കെ ഇവളുടെ സന്തോഷം കൊണ്ടല്ലെ ഓളവിടെ ഇരുന്നോട്ടെ. ഓളിന്റെ ചക്കരമുത്തല്ലെ അപ്പൊ ഇനിക്കു വേദനിക്കൂല.അല്ലെടി മുത്തെ'

എന്നു റജീനാന്റെ മുത്തേക്കു നോക്കി പറഞ്ഞു കൊണ്ടവളുടെ തോളിലൂടെ ഇട്ടിരുന്ന കൈ കൊണ്ടവളുടെ കൂമ്പി നിന്ന മുലയെ കൈക്കുമ്പിളിലാക്കി പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു കൊണ്ടു ബീരാന്‍ അറിയാതെ നൈസായി ഒന്നിറുക്കി.
'ഹൗ ന്റെ റസിയാത്താ' ..എന്നറിയാതെ റജീനയുടെ വായില്‍ നിന്നും വീണു.ബീരാന്‍ അതു കണ്ടു ആകെ അമ്പരപ്പായി.റസിയാ റജീനാനെ തന്റെ മുന്നില്‍ വെച്ചു ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമെന്നറിയില്ലായിരുന്നു.അമ്പരന്നു നിന്ന ബീരാനെ കണ്ട റജീനക്കും റസിയക്കും ചിരി വന്നു.

'ന്താണു ബീരാനിക്ക ഇങ്ങനെ നോക്കണതു.'
പെട്ടന്നു ചിന്തയില്‍ നിന്നുണര്‍ന്ന ബീരാന്‍
'ഒന്നുമില്ല റസിയാ പെട്ടന്നു വേറെ എന്തൊ ഓര്‍ത്തു നിന്നതാ.'

റജീനക്കും റസിയക്കും പക്ഷെ ഒരു ചമ്മലുമില്ലായിരുന്നു.റജീന ഒന്നു കൂടി ബീരാന്നെ കൊതിപ്പിക്കാന്‍ റസിയയുടെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ടു ചേര്‍ന്നിരുന്നു.ഇരിപ്പൊന്നുറപ്പിക്കാന്‍ റസിയ അവളെ ഒന്നു കൂടി തന്റെ ദേഹത്തോടു ചേര്‍ത്തിരുത്തി.

അപ്പോഴേക്കും ദീജ അങ്ങൊട്ടേക്കു വന്നു.
'എന്താ വര്‍ത്താനമൊന്നും കേക്കണില്ലല്ലൊ റസിയാ.'

'ഒന്നൂല്ലാന്റെ ദീജ ഇന്റെ മരുമോളു ഇന്റെ മടീല്‍ കേറി ഇരുന്നപ്പം അന്റെ കെട്ടിയോനു പേടി ഇന്റെ എല്ലൊടിയോന്നു.'

ഇതു കേട്ടു ചിരിച്ചു കൊണ്ടു ബീരാന്‍ പറഞ്ഞു
'അല്ല ഞമ്മളു വെറുതെ പറഞ്ഞതാ ഇങ്ങളു അതു വിടു'
'ദീജാ ബീരാനിക്ക പറഞ്ഞതിലും കാര്യമുണ്ട് ഇതു ചെറിയതൊന്നുമല്ലല്ലൊ .നല്ലോണം തലേം മൊലേം കുണ്ടീം ഒക്കെ വളര്‍ന്ന പെമ്പ്രന്നോത്തി അല്ലെ.'