Chapter Title : ഖദീജയുടെ കുടുംബം 5 [പോക്കർ ഹാജി]

തൂങ്ങിപ്പോയി.റസിയയും ബീരാനും ഒറ്റക്കായപ്പൊ റസിയ ചോദിച്ചു.
'ഇക്കാ ഇങ്ങളെ ഞാന്‍ കോയിക്കോട്ടൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ലല്ലൊ എത്രയൊ കൊല്ലങ്ങളായി ഞാന്‍ കോയിക്കൊട്ടങ്ങാടീലും മറ്റും വന്നിട്ടുണ്ടു.ഇങ്ങളു അവിടെ തന്നെ അല്ലെ.'
'അവിടൊക്കെ തന്നെ ഉണ്ടു ചെലപ്പൊ മുക്കത്തൊ വടകരയിലൊ ആവും ചെലപ്പൊ കാസര്‍കോട്ടും പോകും.അങ്ങനൊക്കെ നടക്കണ സമയത്തുകൊറേക്കാലം മൈസൂരിലായിരുന്നു.ഇജെന്തിനാ അവിടൊക്കെ വന്നതു'
'അതൊന്നും പറയണ്ട ന്റെ ഇക്കാ ജീവിക്കണ്ടെ.ദീജ ഒന്നും പറഞ്ഞീലെ ഇനിക്കിപ്പൊ ആളുകളെ സന്തോഷിപ്പിക്കലാ പണി.'
'ഓഹ് അങ്ങനെ വന്നതാണൊ.ദീജ പറഞ്ഞു അനക്കിപ്പൊ ന്താ പണീന്നു.'
'പിന്നെ ജീവിക്കണ്ടെ ഇക്കാ.ഇന്നോടു ഇഷ്ടക്കുറവൊന്നും തോന്നരുതു. ആകെ അടുക്കളപ്പണി മാത്രം അറിയുന്ന ഇന്നേം മോനേം ഒറ്റക്കാക്കി പെട്ടന്നൊരു ദിവസം മൂപ്പരു സൊര്‍ഗ്ഗത്തിലു ഹൂറിമാരുടെ അടുത്ത് പോയീലെ.ഇനിക്കു പട്ടിണി അയാലും കുഴപ്പമില്ല പക്ഷേങ്കിലു ന്റെ മോനു എന്തെങ്കിലും തിന്നാന്‍ കൊടുക്കണ്ടെ.അങ്ങനെ അങ്ങനെ ഞാനും ഈ വഴിക്കു പോയി.'
'അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല ന്റെ റസിയാ എല്ലാരും നല്ല ആരോഗ്യത്തോടെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടല്ലൊ അതു മതി.അന്നെ ഒരിക്കലും ഞാന്‍ കുറ്റം പറയൂല അന്റെ മനസ്സു നല്ലതാ അതുമതി ഇനിക്കും ദീജാക്കും ന്റെ റജീനക്കും'
'ഇക്കാ ഇക്കാക്കു പഴയ കാര്യങ്ങളു വല്ലതും ഓര്‍മ്മയുണ്ടൊ.ഇന്നോടു കളിക്കാന്‍ ചോദിച്ചതും തന്നില്ലെങ്കി മൊലയില്‍ പിടിക്കാനെങ്കിലും താ ഇല്ലെങ്കി ബലത്തില്‍ പിടിച്ചു ചെയ്യും എന്നൊക്കെ ന്നെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയതൊക്കെ.'
'ഓര്‍മ്മ ഉണ്ടു ഒന്നും മറന്നിട്ടില്ല.'
'അന്നത്തെ കാലം അങ്ങനെ ആയിരുന്നു ഇക്കാ.ഇന്നെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ല.ഇക്ക നാടു വിട്ടു പോയതിനു ശേഷം ഞാന്‍ പല തരത്തിലുള്ള ആളുകളുടെ കൂടെ കിടന്നു കൊടുത്തിട്ടും ഞാന്‍കൊറേ വിഷമിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു ഇക്കാ ചോദിച്ചിട്ടു ഒന്നു കൊടുക്കാന്‍ പറ്റീലല്ലൊ ന്നൊക്കെ.അതൊക്കെ ഓര്‍ക്കുമ്പം വല്ലാത്തൊരു നീറ്റലാ ഇന്റെ മനസ്സിലു'
'അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു പോയില്ലെ സാരമില്ലറസിയ ഇനി അതൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടു വല്ല കാര്യവുമുണ്ടൊ.'
'ഒരു കാര്യവുമില്ല.പക്ഷെ അന്നത്തെ ആ സാധനം തന്നെ ഇപ്പഴും ഇന്റെ കാലിന്റെ എടേലുണ്ടു അന്നത്തെ ആ മനസ്സും.ഇക്കാക്കു വേണമെങ്കി എടുത്ത് എന്താന്നു വെച്ചാ ചെയ്‌തൊ.'
'വേണമെങ്കി എടുത്തോന്നൊക്കെ എന്തിനാ റസിയ പറയുന്നതു.വേണ്ടതു കൊണ്ടല്ലെ ഇജ്ജ് വന്നപ്പം മുതലു തല പൊക്കി നിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതാ ന്റെ ഈ സാധനം.'
എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ടു ബീരാന്‍ തന്റെ